Onverstoorbaar vriendelijk leiderschap

 

Leraarschap is meesterschap

 

 

Hier vindt u alle wekelijkse gedachten

 

 

 

INHOUDSOPGAVE

 

 

(klik op de titel die je wil bekijken)

 

Mijn persoonlijke visie

1 Verantwoordelijkheid
  --  2 Gepaste verantwoordelijkheid  --  3 Volmaaktheid  --  4 Vaardig handelen  --  5 Behoefte aan goedkeuring en bevestiging  --  6 Het leven is onze leermeester  --  7 Voedsel  --  8 Met welke ogen kijk je  --  9 Pessimisme  --  10 Niets is volmaakt  --  11 Het verleden loslaten  --  12 Volwassenheid  --  13 De kracht van ja-zeggen (1)  --  14 De kracht van ja-zeggen (2)  --  15 De kracht van ja-zeggen (3)  --  16 Er is nog één zekerheid  --  17 Het paard van Plato en emoties  --  18 Een ruimte als een blaasbalg  --  19 Beoefenen van aandacht  --  20 Het beeld van een berg  --  21 Flexibel  --  22 Geduld  --  23 Vandaag zal ik een verschil maken  --  24 Geluk is wat je krijgt …  --  25 Confucius en de loop van het water  --  26 Liefde  --  27 Waar je ook gaat daar ben je!  --  28 De meester vertelt een verhaal  --  29 Durven leven  --  30 De anatomie van de vrede  --  31 Mijn ambitie  --  32 Nieuwe ogen  --  33 Van larve naar vlinder  --  34 Onverstoorbare vrede  --  35 Grote of kleine orkanen  --  36 De ‘uit’-weg naar binnen  --  37 De snelheid van vertrouwen  --  38 Integriteit  --  39 De drie zeven  --  40 De emotie angst  --  41 Niets is onmogelijk  --  42 Immuun voor het kwaad  --  43 De waarnemer  --  44 Pijn is een geschenk  --  45 Een moeilijkheid of een mogelijkheid  --  46 Gedachte voor het jaar  --  47 Is geluk een wens? Maakbaar?  --  48 Het geluk van een ratracer  --  49 Het geluk van een hedonist  --  50 Het geluk van een nihilist  --  51 Het duurzame geluk  --  52 Het geconditioneerde denken  --  53 Het kasteel en de ijsberg  --  54 Heldere of verdwaasde blik  --  55 Emoties en hun effecten  --  56 Angst in tijden van probleemgedrag  --  57 Als we deze avond blind zouden zijn …  --  58 Vrijheid is een keuze  --  59 Alles verandert  --  60 Zoals een boom  --  61 Vertrouw meer en eis minder  --  62 Partij kiezen  --  63 Het heeft (geen) zin!  --  64 Ik ben niet mijn angst  --  65 Er is niets intelligents aan klagen en ongelukkig zijn  --  66 Verwarring opmerken  --  67 Op de schouders van reuzen  --  68 Het stille is de meester van onrust  --  69 Tegenslag is een kans om optimisme te cultiveren  --  70 Het blad zoekt zijn weg  --  71 De zon gaat niet onder  --  72 Verwelkom en vermaak ze allen!  --  73 Tekens van rijkdom  --  74 De glazen zwaan  --  75 Twee manieren om je leven te leven  --  76 Ons verzet tegen het kwaad  --  77 Onvrede over dat wat is  --  78 De dans van acceptatie  --  79 Vrijkomen uit de gevangenis van de evidentie  --  80 Het rijk van moeten  --  81 Een hindoelegende  --  82 Het een óf het ander? Het een én het ander!  --  83 Op de rand van het denken gebeurt het  --  84 Er leven twee wolven in ons  --  85 Verlangen naar…  --  86 Pottenbakker en klei  --  87 De kunst van het falen  --  88 Psychische aardbevingen  --  89Mijn persoonlijke visie  --  90 Emotionele vrijheid  --  91 Invloed  --  92 In de stilte groeien de beste ideeën  --  93 Hoe je van schaatsen groot kan worden  --  94 Angst? Ja, ik kan ertegen  --  95 Frustratie  --  96 Angst en bezorgdheid  --  97 Grote moed  --  98 Waarmee ben ik bezig?  --  99 Spijkers in een hek  --  100 Het spel van het leven  --  101 In relatie tot…  --  102 Het on-bekende zelf  --  103 Weten - oplossen - onderzoeken. Wat is het verschil?  --  104 Een lekke band  --  105 De paradox van niet-handelen  --  106 Je gekwetst voelen is een denkfout  --  107 Grenzen trekken  --  108 Een vrije geest is creatief en constructief  --  109 Weet je het zeker?  --  110 Er is niets intelligents aan ongelukkig zijn  --  111 Verslaafd aan het klagen  --  112 Concentratie en aandacht  --  113 Water als model  --  114 Een eind maken aan het geweld. Kan dat?  --  115 Een nieuw begin  --  116 Binnen boven buiten  --  117 Waarom is denken zo vermoeiend?  --  118 Een grasspriet waaraan je trekt, breekt!  --  119 Verschillen accepteren  --  120 Afstandelijke betrokkenheid  --  121 Het denken voorbij  --  122 Hoe ga je om met pessimisten?  --  123 Een balans balanceert. Ze breekt niet  --  124 Sintels van herinnering  --  125 Iets beëindigen betekent vernieuwing  --  126 Gedane zaken nemen geen keer  --  127 De rivier oversteken  --  128 Zo goed als water  --  129 Het geheim van de leegte  --  130 Weet wat je (niet) zegt…  --  131 Veranderen  --  132 De schutter is kalm, geconcentreerd en beheerst  --  133 Twee wolven  --  134 Een tijger in je emotionele tank  --  135 De gifbeker drinken  --  136 Wezenlijke acceptatie is naakt zijn  --  137 Dwing je tot niets  --  138 Kijken naar de dingen alsof het ijsjes zijn  --  139 De strategie van het geluk  --  140 Een aardbei brengt je in het nu  --  141 De tiende ezel  --  142 De wijkende horizon en het nachtoog  --  143 Wijsheid, mist en bourgogne  --  144 Blijf (niet) bij jezelf  --  145 Einde of begin  --  146 Mijn flitsende geest  --  147 Bij de dood van Steve Jobs  --  148 De kern weerspiegelt  --  149 Een telescopische blik  --  150 Intelligentie  --  151 Wachten op een bus die nooit komt  --  152 Oplettend als een jager  --  153 Zelfkennis  --  154 Twijfel is de poort tot nieuw inzicht  --  155 Verzet of overgave  --  156 Meesterschap  --  157 Niet benoemen  --  158 Het hele wandtapijt of die ene knoop  --  159 Het mysterie zien in elk kind  --  160 Acceptatie. Een levenslange dans  --  161 Alwijze leraren  --  162 Het wispelturige leven  --  163 De man op de heuvel  --  164 De maïskorrel  --  165 Wat is goede zorg  --  166 Oplettendheid in een digitale wereld  --  167 Empathie  --  168 Een gedachte voor 2013: Anyway  --  169 Eenheid in verscheidenheid  --  170 Epictetus en obstakels  --  171 Een voorraadschuur aan ideeën  --  172 Voor Klasse  --  173 Het geschenk dat angst heet  -- 174 Zingeving als fundamentele uitdaging  -- 175 Levinas kijkt in het gelaat van de ander  --  176 Genieten versus waarderen  --  177 De luchtballon  --  178 Lust of last: het bewustzijn --  179 Mijn lens kleurt de realiteit  --  180 De laatste les  

 

 

 

 

 

 

“Mijn persoonlijke visie”

 

 

 

Ik ben me bewust van een oneindige bron van liefde.

Deze bron is onuitputtelijk en stroomt altijd.

 

Ik verklaar mezelf elk moment tot een gelukkig mens.

Ik ben liefdevol voor mezelf, zo kan ik het best bijdragen aan dit bestaan.

 

Omdat ik houd van wat is, en alles rondom mij liefde is, spreek ik op een zachte toon.

Maar bovenal luister ik meer dan dat ik spreek.

 

Ik leef in het hier en het nu en aanvaard de realiteit zoals ze is.

Elk ogenblik is uniek en doet me stelselmatig beseffen dat ik een deel ben van dit grote universum. Mijn geest verruimt telkens ik inadem.

 

Ik ben een creatieve, proactieve kracht die alleen uitdagingen en leermomenten kent.

Ik beweeg soepel en flexibel door dit universum.

 

Ik erken mijn emoties en onderzoek ze met redelijkheid via de 4 vragen:

(Is dat wel waar? - Hoe weet ik zeker dat het waar is? - Hoe reageer ik als ik die gedachte geloof? - Wie zou ik zijn zonder die gedachte? - Keer die gedachte om)

telkens opnieuw, tot alle pijn en stress verdwenen is.

Ik hoef daarom niet toe te geven aan mijn emoties of me ertegen te verzetten.

Ik merk ze op en laat ze voorbijgaan.

 

Ik respecteer de keuze van de ander en beoordeel hem niet.

Er is geen goed of kwaad. Er is slechts onwetendheid als mensen (ook ik) lijden of leed creëren.

 

Ik stop met oordelen en zie wat er gebeurt.

Ik beschuldig niemand ook mezelf niet,

want elk mens doet op elk moment zo goed als hij kan.

 

Met intense aandacht kijk ik naar de wereld, hoe hij zich voor mijn ogen openbaart.

 

Ik ben de auteur van mijn leven, ik ben vreugdevol, geestdriftig, vrij en tevreden.

Het succes ligt in mezelf.

 

Ik heb mezelf lief, mijn lichaam, mijn geest, mijn denken.

Ik besef dat het reeds ‘de hemel op aarde ‘ is. Ik ben verrukt dat ik mag leven.

Ik leef vanuit overvloed en toon mijn vreugde en glimlach.

Ik ben blij met wat er is en hecht me niet.

 

Ik doe de goede dingen zo goed mogelijk.

Ik ben steeds in evolutie. Ik aanvaard wie ik ben en wat ik kan en wil altijd bijleren.

Met een ontvankelijke, open geest beleef ik elk moment.

Moment na moment sterft een oud stukje in mij om telkens nieuw te worden.

 

Ik toon respect voor alle wezens in dit universum en

behandel alles en iedereen met aandacht en mededogen.

 

Mijn leven is gericht op zinvolle, waarachtig schone dingen.

 

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 1

 

“Verantwoordelijkheid”

 

 

 

Als een leerling zodanig reageert dat je het idee en het gevoel krijgt dat je gekwetst bent, erken je gevoeligheid dan. Maar … ga niet als reactie in de aanval. Maak geen verwijten, ga niet projecteren vanuit je eigen zwakke plekken. Want dan reageer je als volwassene op dezelfde manier als de leerling.

Probeer niet de leerling verantwoordelijk te maken voor wat jij denkt of voelt. Jij bent volkomen ok ondanks het feit dat de leerling woorden produceert die misschien een inhoud bevatten om jou te raken. Maar bedenk dat dit alles met hem/haar te maken heeft.

Luister onverstoorbaar en toon interesse voor de moeilijke situatie waarin die jongere zich plaatst.

 

 

Oefening:

 

Als een leerling de behoefte ervaart om een vorm van boosheid te uiten:

Bedenk: Ik ben ok en de leerling heeft ergens moeite mee.

Voel: Ik ben nog steeds in vrede

Zeg: Ik zie dat je het moeilijk hebt. Wat zit je dwars? Wat zou je willen?

Zo toon je dat het probleem bij de leerling ligt en niet bij jou.

 

 

 

Moed groeit door te doen, angst door niet te doen.

Latijns spreekwoord

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 2

 

“Gepaste verantwoordelijkheid”

 

 

 

 

Jij bent verantwoordelijk voor je eigen besluiten. Of je nu bestraft of beloont, met passie les geeft of je les afdreunt, met angst of met enthousiasme je les begint, het is volkomen jouw verantwoordelijkheid.

Wat er zich ook voordoet, de wijze waarop je reageert, is volkomen jouw verantwoordelijkheid.

 

Dit geldt natuurlijk eveneens voor de leerlingen in de klas. Zij zijn zich daar niet steeds van bewust, maar hoe ze reageren is hun verantwoordelijkheid en die boodschap kan je constant geven als feedback op hun houding. Zowel hun medeleerlingen als de leraar kunnen niet verantwoordelijk zijn voor hun gevoel!

 

 

Oefening:

 

Als er iets gebeurt dat volgens jou niet gewenst is in je les, stel je dan de vraag:

Wat is hier mijn verantwoordelijkheid?

Welk doel wil ik bereiken?

Wat kan ik hier, nu, in deze omstandigheden doen om mijn doel te bereiken?

 

Reageer niet vanuit gekwetstheid, want jij bent niet kwetsbaar als jij het niet toelaat. Je bevestigt wat je ziet en je herhaalt wat je wilt. Zo vermijd je persoonlijke veroordelingen en spreek je alleen over wat je wilt, waar je naartoe wilt.

 

Zo toon je dat je vanuit een doel leeft en als de leerling er een probleem mee heeft, is dat volkomen haar of zijn beslissing.

 

 

 

Daar waar ik ben in de wereld

ben ik verantwoordelijk voor wat ik denk en wat ik doe.

JACQUES CASTERMANE

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 3

 

“Volmaaktheid”

 

 

 

Ieder mens; zowel de leerling die merkwaardige dingen doet, als de leerling die enthousiast meewerkt, als jijzelf, als je collega, is heel en compleet!

Zelfs wanneer hij (jij) niet in zichzelf gelooft, zelfs wanneer hij (jij) gebrekkige dingen laat zien.

Iedereen doet op elk moment zo goed als hij kan.

 

Wanneer je met grote ogen naar de leerlingen en jezelf kijkt, moet je verder kijken dan zijn ogenschijnlijke zwakheden.

Zelfs als hij je aanvalt, besef dan dat hij niets anders wil dan jouw aandacht en niet weet hoe hij daarom moet vragen.

 

 

 

Oefening:

 

Herhaal elke dag bij het begin van de dag of als je op weg bent naar je volgende les: Niemand kan je aanvallen of kwetsen!

Ik ben zo volmaakt als ik nu kan zijn!

 

Als je een lichte of grote vorm van stress ervaart, bedenk dan:

Hij/zij doet zo goed als hij kan!

Ga niet onmiddellijk een oordeel uitspreken, maar stel de vraag:

Ik zie dat je met iets zit!

Wat zit je dwars?

Wat zou je eigenlijk willen?

 

Dit kan natuurlijk niet altijd onmiddellijk tijdens de les, maar schenk er aandacht aan na de les.

 

 

 

Liefde is niet het bewonderen van het volmaakte,

maar is ja zeggen tegen het onvolmaakte.

 

HAROLD KUSCHNER

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 4

 

“Vaardig handelen”

 

 

 

We gaan allemaal met de beste bedoelingen naar de klas en hopen dat onze handelingen het gewenste effect hebben. Toch merken we (bijna dagelijks) dat het anders uitdraait dan we gehoopt hadden. Wat is dan vaardig handelen als je steeds in andere situaties belandt?

 

Vaardig handelen komt voort uit “aandacht en inzicht” in de situatie zoals ze nu is. Het is veel meer dan aardig zijn en aardig doen, het is met volle aandacht inspelen op wat er nu gebeurt. Dit kan maar als dit vanuit een grote betrokkenheid gebeurt, vanuit liefde voor je vak, voor de leerlingen en voor jezelf.

Het is geen verworven recht, voor niemand. We dienen het dag na dag verder te ontwikkelen. Daarom heeft het geen zin om jezelf te veroordelen als het even niet lukt. Inzicht groeit als je zonder oordeel, zonder verwijt over jezelf en de ander (de leerling) nadenkt over wat je denkt, wat je voelt, wat je wilt en wat je doet.

 

 

 

Oefening:

 

Blik ’s avonds even terug op een stressmoment en stel je de vier vragen:

Wat voelde ik toen?

Wat dacht ik toen?

Wat wou ik toen?

Wat deed ik toen?

Als je deze reflectie schriftelijk doet, zal het nog meer helderheid scheppen.

 

Bedenk dan: Ik deed zo goed als ik kon!

Stel je de vraag: Wat leerde ik uit deze situatie?

Formuleer: Een persoonlijke overtuiging: Voortaan

 

 

 

Er bestaat geen enkele geheime formule.

Je leert door lief te hebben, door aandacht te geven

en te doen waarvan je bijgevolg ontdekt
dat het gedaan moet worden.

 

ALDOUS HUXLEY (1894-1963)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 5

 

“Behoefte aan goedkeuring en bevestiging”

 

 

 

Als je als leraar voortdurend behoefte hebt aan bevestigende woorden en goedkeurende knikjes van je leerlingen, je collega’s of je directie dan komt dat voort uit onzekerheid. Er is niets verkeerd aan een pluim geven of positieve feedback krijgen. Ja, het is zelfs mooi meegenomen, maar als je functioneren daarvan afhangt, maak je jezelf ongelukkig.

 

Want wanneer gaat die bevestiging voldoende zijn? Je loopt de kans dat je snel teleurgesteld bent als de goedkeurende reflecties achterwege blijven.

 

De oplossing is dat je stappen onderneemt om zelf sterker te worden, zodat je gevoel van eigenwaarde van binnenuit komt en niet van de buitenwereld.

Zo ben je niet afhankelijk van de goedkeuring van de anderen, die bij jou een goed gevoel creëren. Omdat je leert jezelf naar waarde te schatten en je talenten tot uitdrukking te brengen, ontleen je daar vanzelf een bron van steun en bemoediging aan.

 

 

Oefening:

 

Als je ’s morgens naar je job gaat, creëer dan de best mogelijke gedachte in jezelf, die jou tot goede opvoeder of leraar maken:

 

Ik doe altijd zo goed als ik kan!

Ik ben een goede leraar.

Ik heb geen bevestiging van de buitenwereld nodig, want ik geloof in mijn kwaliteiten.

Daarbij doet de ander ook altijd zo goed als hij kan!

 

 

 

Ik heb altijd buiten mijzelf gezocht

naar sterkte en vertrouwen

maar ik weet nu dat het al die tijd in mij zat

 

ANNA FREUD

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 6

 

“Het leven is onze leermeester”

 

 

 

Het leven, dus elk moment van de dag, ja, zelfs elke klas en elke leerling, is onze leermeester. Wat het ons ook brengt, we kunnen er altijd iets van leren.

Natuurlijk zijn we niet altijd blij met wat er gebeurt. We hebben zo graag dat de leerlingen doen wat we van hen vragen, dat ze interesse tonen. Maar vaak draait het anders uit. Het leven toont zich niet altijd op de manier die wij prettig of aangenaam vinden. Op dat moment kan je hevig protesteren tegen wat er zich voordoet, maar de situatie is op dat moment wat ze is en niet anders. Je kunt wel tegen je marsorder protesteren, maar marcheren zul je. Je kunt geen ‘neen’ zeggen tegen de realiteit van dat moment, want dat is er en daar heb je niets aan te zeggen gehad. Maar de verlossing, de oplossing of uitdaging ligt in het feit dat je toch doorgaat. Dat je toegang krijgt tot je diepste ik, dat even in opstand is, maar uitgedaagd wordt om ermee aan de slag te gaan. Zo word je uitgedaagd om telkens het groeiproces in jezelf te stimuleren.

 

 

 

Oefening:

 

Wat doe je als je verzet in je voelt opkomen?

Adem even in en zeg STOP tegen elke veroordeling die je formuleert in je hoofd.

 

Stel je de vraag: Hoe kan ik nu een toonbeeld zijn van meesterschap?

Wie wil ik zijn voor die leerlingen? Liefst iemand die als een berg, rustig de storm trotseert en onverstoorbaar blijft.

 

Formuleer dan het gewenste gedrag op een meesterlijke manier; duidelijk, kort en vriendelijk. Herhaal het tot men het begrepen heeft

 

 

 

Het is verstandiger een kaars aan te steken

dan te klagen over de duisternis.

 

LAO TSE

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 7

 

“Voedsel”

 

 

 

Als leraar/opvoeder kijken we dagelijks naar jonge mensen die ergens in een fase van hun leven beland zijn, die zo volmaakt zijn als ze op dat moment kunnen zijn. Dat kunnen op zijn zachtst uitgedrukt, uitdagende momenten zijn, omdat een menselijk gedrag altijd onvoorspelbaar is. Dat vraagt van jou een groter volwassen bewustzijn om telkenmale verantwoord te reageren.

 

In die rol willen we jonge mensen tot inzichten brengen en hen helpen. Maar voeden we onszelf wel voldoende? Is het een wonder dat we moe, opgebrand en gedesillusioneerd raken? Als je niet gevoed wordt door wat je doet, hoe kun je dan anderen voeden? Jouw geluk komt niet op de tweede plaats. Het is van het allergrootste belang. Uit jouw welzijn, jouw geluk komt voorspoed voort. Dan straal je en ben je inspirerend voor anderen en kan je creatief omspringen met ‘uitdagende’ situaties.

 

Het is toch opmerkelijk dat een mens zich dagelijks voedt met eten en drinken, met allerlei verwennerijtjes en leuke dingen, maar wat doen we met onze mind? Die zou zich vanzelf moeten vullen!!

 

Gun jezelf dat geschenk van tevredenheid en energie door goed voedsel te zoeken en dagelijks een portie wijsheid op te nemen.

 

 

Oefening:

 

Stel jezelf eens de vraag:

- Waar haal jij je mentale voedsel?

- Hoe begin je de dag? Met welke focus/overtuiging begin je de dag?

- Wat kan voor jou inspirerend voedsel zijn?

 

 

Boekentips:

De zeven eigenschappen van effectief leiderschap; Stephen covey

Stop met aardig zijn; Thomas d’Ansembourg

 

 

 

De grootste ontdekking van mijn generatie
is dat een mens zijn leven kan veranderen,
door zijn gedachten te veranderen.

WILLIAM JAMES (1842-1910)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 8

 

“Met welke ogen kijk je?”

 

 

 

Elk jong mens is heel en compleet, zelfs wanneer hij niet in zichzelf gelooft, zelfs wanneer hij zijn onvolmaakte kantjes laat zien.

 

Als volwassene kunnen we, als we onszelf eveneens heel en compleet verklaren, verder kijken dan de ogenschijnlijke zwakheden van die jongere.

Zelfs als hij je aanvalt, moet je beseffen dat hij niets anders wil dan jouw liefdevolle aandacht, maar gewoonweg niet weet hoe hij daarom moet vragen. Als je dit kan bedenken, veroordeel je de ander niet en voel je jezelf ook niet aangevallen. Dan voel je je verbonden met de ‘opstandige’ situatie en voel je geen angst. Want hoe meer je (ver)oordeelt, hoe meer je jezelf afzondert en dat maakt je angst groter.

Wie met angst naar de situatie kijkt, zal reageren vanuit tekort.

Wie vol mededogen naar de situatie kijkt, zal reageren vanuit een verantwoordelijkheidszin, vanuit een volwassen visie.

Een volwassene kan op elk moment zijn rede gebruiken. Dat is het best mogelijke voorbeeld dat je jongeren kan tonen.

 

 

Oefening:

 

Enkele gedachten die je kan oproepen bij jezelf als je in een gespannen situatie dreigt te komen:

- Deze jongeren weet niet beter.

- Hij doet nu zo goed als hij kan.

- Hij toont nu wat hij waarschijnlijk al heel zijn leven gezien heeft bij anderen.

- Wat een merkwaardig gedrag! Wat zou zijn behoefte nu zijn?

 

 

 

Als het leven van je vraagt
nog meer en intenser begrip en mededogen op te brengen,
heb je daar niet altijd zin in.

 

PAUL FERRINI

 

Op dit ogenblik van de geschiedenis
zou de meest radicale, indringende en invloedrijke transformatie
eruit bestaan dat iedereen werkelijk zou evolueren
tot een volwassen, rationeel, redelijk en verantwoordelijk ego.

 

KEN WILBER (1949 - )

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 9

 

“Pessimisme”

 

 

 

Ons pessimisme over de toestand van onze jongeren komt voort uit wat we onszelf ten laste leggen, uit ons denken dat toelaat dat we onszelf veroordelen. Als je niet geleerd hebt met mededogen naar je eigen angsten te kijken en zonder oordeel je eigen schaduwkanten onder ogen te zien, kun je niet met aanvaarding en mededogen naar de wereld, naar je leerlingen kijken.

 

Maar als je je eigen donkere kantjes in de armen sluit, ga je ook liefdevoller naar anderen kijken, zelfs wanneer ze jou met hun schaduwaspecten confronteren. Dan laat je je niet meer intimideren door situaties waarin het geweld de overhand lijkt te hebben, want je begrijpt dat dat een symptoom is van onmacht, van afscheiding en innerlijke onvrede. Het is een hartverscheurende roep om liefde.

 

Als je geleerd hebt je eigen diepste ellende liefdevol te omarmen, kun je de roep om liefde, verpakt in opstandigheid, beantwoorden wanneer die je bereikt. Dan blijf je onverstoorbaar vriendelijk en stel je alleen maar vast dat iemand wanhopig om aandacht en liefde smeekt.

 

 

 

Oefening:

 

Een leerling gedraagt zich op een opstandige manier (roept, is onbeleefd, …)

 

Dit zou je kunnen ‘bedenken’: Deze jonge mens lijdt?

Wat een tekort aan liefde zie ik in de ogen van hem/haar.

Hij kan het niet op een betere manier vertellen, maar eigenlijk verlangt hij naar aandacht en liefde.

 

Dit zou je kunnen ‘doen’: Zeg dat je hem ziet lijden! Niet sarcastisch, maar met echt mededogen. Wees een en al aandacht en luister zonder oordeel.

 

Het is de kunst om de onmacht van de leerling niet met jouw onmacht te beantwoorden door boosheid te tonen! Wees een geschenk en toon dat je op een liefdevolle manier met emoties kan omgaan.

 

 

 

Als je tegen iets vecht, zit je eraan vast.

Zolang je ertegen vecht, geef je het macht.

De macht die je eraan geeft is evenredig aan de kracht
die je gebruikt om je ertegen te verzetten.

 

ANTHONY DE MELLO (1931-1987)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 10

 

“Niets is volmaakt”

 

 

 

De wereld is niet volmaakt, onze opleiding was niet volmaakt, onze liefde is in principe niet volmaakt en zal dat nooit zijn. Hier en daar is het maar erg rafelig, opgelapt en in elkaar geflanst. Je vraagt je soms af waarmee je bezig bent, hoe het allemaal bij elkaar blijft, waar het naartoe gaat.

 

Maar toch is het zo volmaakt als het nu kan zijn. Het is zo omdat jij dat wilt, omdat je elke dag bereid bent datgene te doen wat de relatie met je collega, privé of met de jongere van je vraagt. Ook al doe je dat soms schoppend en schreeuwend.

Het is zo omdat je steeds opnieuw een overtuiging vindt die jij de moeite waard vindt, omdat je steeds voldoende liefde vindt, ook wanneer je je onbeholpen en bedroefd een weg zoekt door de verwarring, ja soms door de ellende.

 

Het is niet iets dat je altijd heel helder ziet. Aanvaard dat dan even.

Maar het is iets wat gebeurt als je weer even de tijd neemt om stil te staan en je afvraagt wat je rol als leraar/opvoeder/volwassen mens is.

 

 

Oefening:

 

Wanneer je het idee hebt dat de chaos groter is dan de orde:

 

Ga op onderzoek bij jezelf en stel je dan volgende vragen:

Waar zit mijn chaos? Wat maakt dat ik me zo verward voel?

Is dat wel waar?

Hoe weet ik dat dat waar is?

Wat denk ik nu over mezelf? Over mijn leraarschap?

Wat zou ik graag zijn voor mezelf en voor de leerling?

Wie/wat houdt me tegen om zo te denken?

 

 

 

Een goed tuinman

kan de compost zien in de roos

en de roos in de compost.

Zonder compost zijn er geen rozen,

zonder rozen is er geen compost.

 

THICH NATH HANH (1926- )

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 11

 

“Het verleden loslaten”

 

 

 

Het verhaal van ons leven ligt allesbehalve vast en wordt voortdurend herzien en herschreven. Het is een ‘wordingsproces’ dat nooit af zal zijn. We denken dat we het resultaat zijn van al onze vorige ervaringen, maar terwijl je dit leest, ben je alweer geëvolueerd tot een ander mens.

Er is maar één zekerheid in het leven:

Alles is steeds in evolutie. Verandering is de essentie van het leven.

 

Dit idee impliceert enerzijds de bereidheid om je niet te verzetten tegen alles wat verandert en anderzijds dat al degenen die je ontmoet ook steeds in evolutie zijn.

 

Waarom zou je dan hardnekkig blijven vasthouden aan besluiten die je getrokken hebt op basis van een ervaring, een fase uit je verleden of een indringend gebeuren?

Het verleden is al lang gepasseerd en heeft geen invloed meer op je, behalve als je de herinnering telkenmale oproept in jouw mind. Een negatieve ervaring kan je nu niet meer boos of verdrietig maken, want het feit is voorbij. Maar de gedachte die je daarbij oproept, die maakt je boos of verdrietig. Over de omstandigheden zijn we geen heer en meester, maar over onze gedachten wel. Je hoeft niet te blijven geloven wat je tot nu toe voor waar hebt aangenomen.

 

Dus als je dit idee tot je laat doordringen, ben je een vrij mens.

En zijn andere mensen dus ook vrij en steeds in evolutie.

 

 

Oefening:

 

Wanneer je een aanvaring of een onprettige ervaring had met iemand, bedenk dan:

 

* dit moment is een nieuw moment

* het verleden is voorbij, het nu-moment is een nieuwe kans

* ik ben een vrij mens, de ander is een vrij mens

* ik ben vrij om nieuwe gedachten te bedenken

 

 

 

Wijsheid is
een beetje minder treuren om het verleden,

een beetje minder hopen op de toekomst,

en een beetje meer liefhebben van het heden.

 

SENECA (5-65)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 12

 

“Volwassenheid”

 

 

 

Vandaag vertel ik een verhaal over een meester en zijn leerling. Deze meester kan zowel Socrates, Boeddha, Jezus, Mohammed of  …jij zijn.

 

 

Tot een leerling die altijd in gebed verzonken zat, zei de meester: “Wanneer zul je stoppen met op God te steunen en zul je op je eigen benen staan?”

 

De leerling was verbaasd en zei: “Maar U bent degene die ons leerde dat we God als Vader moeten beschouwen!”

 

Waarop de meester antwoordde:

“Wanneer zul je leren dat een vader niet iemand is

waarop je kunt steunen,

maar iemand die je verlost van je neiging om te steunen?”

 

(idee uit: Wijsheid in één minuut, Anthony de Mello)

 

 

Oefening:

 

Is ons handelen zodanig dat de leerling uitgedaagd wordt om zelfstandigheid te ontwikkelen?

Zijn onze reacties van die aard dat ze het geloof in de leerling aanwakkeren?

Creëert onze feedback een afhankelijkheid of een groei in onafhankelijkheid?

 

 

 

Als je voor je eigenwaarde

afhankelijk bent van anderen,

dan is het geen eigenwaarde

maar anderenwaarde.

 

DR. WAYNE DYER (1940- )

 

Je krijgt kracht, moed en vertrouwen

door elke ervaring

waarin je de angst echt in de ogen kijkt.

 

ELEANOR ROOSEVELT

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 13

 

“De kracht van ja-zeggen”

 

(deel 1 = stadium één)

 

 

 

De kern van ieder menselijk probleem is terug te brengen tot één simpel gegeven: weerstand tegen de ervaring die er in het moment is.

Dat is het enige drama dat er bestaat.

De weerstand is een gevolg van het IK, de innerlijke druktemaker die een groot deel van de tijd bezig is met zijn favoriete hobby:

het leven proberen te beheersen door verzet, controlezucht, dwang, manipulatie, vasthouden en streven. Dat is de wortel van elk menselijk lijden. Ieder zogenaamd probleem begint met een ik-gedachte.

 

 

Oefening:

 

De houding van ja-zeggen: aanvaarding (≠ goedkeuren)

 

Je komt in een situatie die een interne neen oproept: ‘Dit mag niet!’

 

Het gaat er nu om een innerlijke ja, een mentale ingesteldheid, een houding van ja-zeggen (wat we in onze interne dialoog tegen onszelf zeggen) in je geest op te roepen.

 

Het ja-zeggen vormt een continuüm, met drie stadia:

 

Stadium één:          Erkennen: verstandelijk ja-zeggen

Stadium twee:         Waarderen: emotioneel ja-zeggen

Stadium drie:          Spiritueel-existentieel ja-zeggen

 

- erken de feitelijkheid van wat er is: het is!

- erken dat iets gebeurd is, ongeacht of je het prettig vindt of niet

- blijf aanwezig en zeg ook ja tegen je verlangen dat je het liefst anders had zien verlopen

- vecht niet of loop er niet van weg

- formuleer een interne ja:

‘Ja, dat mag, ik kan aanvaarden wat er nu gebeurt’

 

Zo creëer je een ‘relatieve rust in jezelf’ die onmiddellijk leidt tot ontspanning. Dit is zeker geen passiviteit of laiser-faire-houding. Integendeel! Er ontstaat energie en creativiteit om proactief en volwassen te reageren op de gegeven situatie.

 

 

 

Als je tegen iets vecht, zit je eraan vast.

Zolang je ertegen vecht, geef je het macht.

De macht die je eraan geeft is evenredig aan de kracht
die je gebruikt om je ertegen te verzetten.

 

ANTHONY DE MELLO (1931-1987)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 14

 

“De kracht van ja-zeggen”

 

(deel 2 = stadium twee)

 

 

 

Waarderen = emotioneel ja-zeggen

 

Er kunnen zich toestanden voordoen die gewoon gebeuren, maar die we niet gewenst hadden. Vorige week beklemtoonden we het Erkennen = verstandelijk ja-zeggen.

In de tweede fase van het ja-zeggen gaan we een stap verder.

We richten onze aandacht op een zeer bewuste mentale ingesteldheid, we creëren een bewuste innerlijke ja, een mentale ja, die resulteert in een houding van ja-zeggen (wat we in onze interne dialoog tegen onszelf zeggen).
Deze gaat verder dan een communicatieve ja (wat we tegen anderen zeggen).

 

Wanneer we werkelijk toestemming geven aan iets of iemand om er te zijn,

wanneer we innerlijk een dialoog voeren met onszelf en bijna luidop zeggen en denken:

ja, het mag! ik wil/kan er mee leven!

dan ontstaat er onmiddellijk een vredige houding van geduld en mededogen.

 

 

Oefening:

 

Je kan zeer goed ja zeggen tegen wat is,

en tegelijk ja zeggen tegen je verlangen dat het anders zou zijn.

 

Bijv. ja-zeggen tegen ziek zijn en ja-zeggen tegen je verlangen om weer gezond te zijn.

Ja-zeggen tegen de “onvriendelijkheid” van een leerling en ja-zeggen tegen je wens dat het anders zou moeten zijn.

Dit zal je verzet doen verdwijnen en brengt je dichter bij je verlangen.

Het betekent dat je niet doet alsof je iets wil wat je eigenlijk niet wil.

Er is geen conflictueuze toestand in jezelf.

Dit aanvaarden van wat er is, mobiliseert energie.

 

Als je (nog) niet ja kunt zeggen …

 

Zeg ook daar dan ja tegen!

Als je probeert te accepteren, ben je eigenlijk nog aan het verzetten. Laat het dan gewoon waar zijn dat je (nog) niet helemaal ja zegt, zeg daar ja tegen!

Elk ja-zeggen brengt je immers onmiddellijk dichter bij een houding van ja!

Opnieuw leidt het samenvallen met wat is, tot het bevrijden en mobiliseren van energie.

Jezelf afkeuren leidt alleen maar tot nog meer bewustzijn van neen!

 

 

 

Liefde is niet het bewonderen van het volmaakte,

maar is ja zeggen tegen het onvolmaakte.

 

HAROLD KUSCHNER

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 15

 

“De kracht van ja-zeggen”

 

(deel 3 = stadium drie)

 

 

 

Vanuit “waarden” ja-zeggen

Spiritueel-existentieel ja-zeggen

 

Ja-zeggen tegen de spirituele dimensie van de dingen betekent dat je leeft vanuit waarden en visie. Dat je in alles wat je doet, beseft dat de dingen niet zinloos zijn!

Zowel het mooie als het onvolmaakte, zelfs het irritante kan je zien als een uitdrukking van het leven, van de stroom van het leven. Zo creëer je dankbaarheid omdat je uit alles kunt leren, zo groeit er vertrouwen in de eigen energie en kracht, zo voel je je verbonden met en durf je met volle teugen deelnemen aan de stroom van het leven.

 

Wanneer je je bewustzijn niet langer laat vullen door dat waar je tegen bent of waar je bang voor bent, dan verruimt het bewustzijn. Dan laat je nieuwe inzichten toe.

Het geeft oriëntatie, sturing en kracht. Het bundelt de mentale krachtlijnen, oriënteert het bewustzijn op een doel, en creëert een oplossingsgericht denkkader dat helpt om te komen waar je wil zijn. De energie die je investeerde in wat je niet wil, komt immers vrij voor wat je wel wil.

 

 

Oefening:

 

Omdat je leeft vanuit hogere doelen, kan je neen-zeggen

vanuit een houding van ja-zeggen: assertiviteit!

 

Dit is de assertieve vorm van communicatief neen-zeggen, niet vanuit de negatieve energie van verzet, maar vanuit de positieve energie van een keuze van ja-zeggen tegen iets anders.

Het is een neen zeggen vanuit de kracht van het ja-zeggen. Je aanvaardt de feitelijkheid van de realiteit en van de ander, maar je laat gewoon niet toe dat dit je werkelijkheid bepaalt. Je blijft meester van je eigen aandacht. Je creëert je eigen werkelijkheid en laat die niet creëren door anderen of door omstandigheden. Het is dus een houding van grote kracht. Je wordt niet bepaald door de negatieve energie van het neen-zeggen. Je laat je niet domineren door dat waar je tegen bent, je bent groter dan dat waar je neen tegen zegt.

 

 

 

Vrijheid zonder de richtende kracht van een visie
is geen vrijheid maar oeverloze leegte.

 

GERARD BODIFÉE

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 16

 

Er is nog één zekerheid …!

Alles verandert

 

 

 

Volgens sommige auteurs ervaren wij in de loop van ons leven méér verandering dan onze voorouders van honderd jaar geleden, die bij hun geboorte hun levenspatroon meekregen. Hun levens volgden gedurende eeuwen dezelfde regels als dat van hun voorouders. Dat had natuurlijk zijn voordelen: ze wisten wie ze waren en wat ze hun kinderen moesten vertellen. Ouders, leraren, opvoeders handelden grosso modo volgens eenzelfde patroon.

Volgens sommigen is er na 1945 méér veranderd dan in de tweeduizend jaar daarvóór. Wij, ook onze jongeren, zijn allemaal producten van deze hedendaagse wereld, die vooral gekenmerkt wordt door de commerciële vermaak- en amusementscultuur gericht op overdadige consumptie, luxe en snelle genoegdoening, en anderzijds een groot deel van de wereld met extreme armoede, geweld, terreur en onmenselijke levensomstandigheden.

En in deze veranderende wereld, waarin iedereen volgens eigen patronen en persoonlijke visies (bewust of onbewust) handelt, kunnen wij een geschenk zijn door een levensmodel te zijn:

- van rust en gedrevenheid

- van emotionele redelijkheid

- onverstoorbare vriendelijkheid

Realiseer je dan dat de omstandigheden altijd anders zullen zijn en dat het enige wat jou houvast biedt, je overtuigingen zijn. Daar ben je altijd heer en meester over.

 

 

Oefening:

Denkoefening:

Bedenk een situatie die je als chaotisch ervoer.

Vraag je dan af:

- Heb je je op sleeptouw laten nemen door je emoties? (geconditioneerd denken)

- Welk model had je liever getoond?

- Wat had je graag willen tonen aan de ander(en)?

- Hoe/wat hadden ze van jou kunnen leren?

Besluit:

- Welk besluit neem je voor de toekomst?

 

 

 

Om te veranderen moet je niet bestrijden wat bestaat.

Creëer een nieuw model waarnaast het oudere zal verbleken.

 

BUCKMINSTER FULLER (1895-1983)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 17

 

Het paard van Plato en emoties

 

 

 

Plato vergeleek emoties wel eens met een stel prachtige paarden. Als je die dieren goed roskamt en goed verzorgt, zullen ze altijd klaar staan als je hen roept. Het zijn perfecte dienaren die onmiddellijk komen als je hen roept.

Zo zijn onze emoties ook, als we ze roepen of wakker maken door iets wat er in onze omgeving gebeurt, zijn ze onmiddellijk paraat.

 

Maar laten we de vergelijking even doortrekken. Wat doe je als een paard op hol slaat? Je kunt er misschien gaan voorstaan om het tegen te houden. Je kunt proberen aan zijn staart te trekken, maar het zal niet veel baten. Het paard zal je vertrappelen of je meesleuren.

Evenzo kan je hevig protesteren tegen je emoties. Ze wegduwen, ze onder de deurmat vegen, er in alle talen ‘neen’ tegen zeggen door boos of verdrietig te worden.

Maar wat kan je dan wel doen?

 

Net zoals bij een paard mag je één ding niet laten gebeuren. De paarden laten beslissen waar je naartoe gaat en dat doe je simpelweg door op het paard te gaan zitten en de teugels in handen de nemen.

Zo heb je ieder moment de kans om met de teugels van jouw redelijkheid

zelf meester te worden van je emotionele toestand.

 

 

Oefening:

 

Enkele gedachten over emoties die je kunnen helpen om met meer redelijkheid naar je emoties te kijken in plaats van er door meegesleurd te worden.

- We worden allemaal geboren met eenzelfde basispakket emoties, ze zijn dus aangeboren

- Hoe we met emoties omgaan, is aangeleerd

- Emoties dienen om te ‘overleven’ in de natuur, ze zijn al veel ouder dan de mens

- Emoties zetten ons in beweging, zetten ons in motie

- Emoties zonder redelijkheid zijn op hol geslagen paarden

 

Emoties ‘overvallen’ je niet.

Emoties zijn het gevolg van onze geconditioneerde gedachten. Dus … verander je gedachten en je emoties volgen gewillig het pad dat jij wilt gaan.

 

 

Je kunt geen emotie vasthouden,

net zoals je geen storm kan vasthouden.

Je kunt alleen een herinnering vasthouden.

 

ANONIEM

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 18

 

Een ruimte als een blaasbalg

 

 

 

Een blaasbalg is een instrument dat door samentrekking lucht uitperst, meestal om het vuur aan te wakkeren. Hij is eigenlijk leeg en toch onuitputtelijk. Hoe meer hij wordt gebruikt, hoe beter hij lucht produceert.

 

Net zoals in een blaasbalg een massa lucht zit, beschikken wij over een energie die onuitputtelijk is zolang je deze maar op een bewuste en redelijke manier gebruikt. Het is een onbevooroordeelde bron die er altijd is en die je altijd kan aanboren. Het is onmogelijk om deze lucht op te gebruiken. Hoe onbevangener en onpartijdiger je zelf bent, hoe vlotter de lucht zal stromen. Hoe meer je aanvaardt wat er is en niet oordeelt, hoe meer je bewust bent van je vermogen om creatief en vindingrijk te reageren op situaties.

 

 

Oefening:

 

Heb je wel eens het gevoel dat je adem afgesneden wordt?

Heb je wel eens het idee dat je energie opgebruikt is?

 

Meestal denken we dat iets of iemand uit de buitenwereld de oorzaak daarvan is.

Maar het is slechts een idee! Een mythe! Een overtuiging die ons belemmert.

Niemand kan jouw adem ontnemen als je daar de anderen de toestemming niet voor geeft. Dus je bent volkomen verantwoordelijk voor het volume en het ritme van jouw blaasbalg. Hoe meer je blaast, hoe meer je het vuur van vreugde en interne vrede in jezelf en de anderen aanwakkert.

 

 

 

De wijze is als hemel en aarde:

Niemand is hem bijzonder lief,

niemand onthoudt hij zijn gunst.

Hij geeft en geeft, zonder voorwaarden

offreert hij zijn schatten aan iedereen.

Tussen hemel en aarde

is een ruimte als een blaasbalg,

leeg onuitputtelijk;

hoe meer die wordt gebruikt,

hoe meer die produceert.

 

Tao Te Ching versnummer 5

Lao-tzu

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 19

 

Beoefenen van aandacht

 

 

 

Een beperkt bewustzijn van het hier en nu schept onvermijdelijk problemen, evenals automatisch handelen dat doet – vaak op grond van diepgewortelde angsten en onzekerheden. Deze problemen stapelen zich in de loop van de tijd op als wij er geen aandacht aan besteden: ze kunnen ons uiteindelijk het idee en dus ook het gevoel geven dat we geïsoleerd en vastgelopen zijn.

De mogelijkheid bestaat dat we in de loop der jaren het vertrouwen verliezen in ons vermogen onze energie steeds weer te richten op vervulling en geluk – en misschien zelfs op een gezonder bestaan.

 

Het beoefenen van aandacht toont ons een eenvoudige, maar duidelijke weg voor het loslaten van onze verkramptheid en voor het opnieuw in verbinding treden met de eigen wijsheid en vitaliteit. Zo nemen we de verantwoordelijkheid voor de richting en de kwaliteit van ons leven, voor de verhoudingen binnen ons gezin, ons werk, de buitenwereld, de planeet aarde en het allerbelangrijkste:

de verhouding tot onszelf.

 

 

Oefening:

 

Sta de komende dagen elk uur of 3 maal per dag - heel bewust -even stil

en kijk als een ‘antropoloog’ naar je bezigheden.

Stel je dan even de volgende vragen:

 

Waarmee houd ik me nu innerlijk bezig?

Wat wil ik bereiken?

Wat is mijn doel op dit moment?

Wat denk ik nu over mezelf?

 

 

 

Richt je blik rechtstreeks naar binnen

en je vindt honderden nog niet ontdekte streken in je eigen geest.

Bereis ze; word van je eigen huis de meester-kosmograaf.

 

Walden Thoreau

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 20

 

Het beeld van een berg

 

 

 

Soms kan een beeld inspirerend zijn, daarom gaan we even dieper in op het idee van een berg. Mensen hebben altijd in en op bergen geestelijke leiding en vernieuwing gezocht. Bergen worden als gewijde plaatsen beschouwd, ze belichamen vrees en harmonie, weerbarstigheid en grootheid.

Omdat ze op onze planeet boven alles uitrijzen, wenken en overweldigen ze ons alleen al door hun aanwezigheid.

 

Het deert de berg niet of hij gezien of niet gezien wordt door de toeristen, of het regent en sneeuwt of brandend heet is; hij blijft op zijn plaats en is zichzelf. Soms wordt hij geteisterd door heftige stormen, met onvoorstelbare kracht beukt de sneeuw, de regen en de wind op hem in; door dat alles heen, blijft hij waar hij is. Hij blijft onbewogen onder het weer of onder wat er op hem gebeurt.

 

Ook al kan het beeld van de berg ons helpen stabieler te worden, de mens is nog veel boeiender en ingewikkelder dan de bergen. Wij kunnen tegelijkertijd hard en onbewogen als een rots en zacht, vriendelijk en meegaand zijn.

Wij kunnen naar ons diepste zelf luisteren en kijken, om ons te verankeren in onze kern van innerlijke rust en onverstoorbaarheid.

 

 

Oefening:

 

- We ervaren duistere en lichte, levendige en kleurrijke, saaie en eentonige periode. Hoe ga jij ermee om?

- Ben je onwankelbaar en stil ten overstaan van alles wat zich in je leven afspeelt?

- Treed je de omstandigheden tegemoet met de rustige vastberadenheid van een berg?

- Kan je in de storm van het leven met de vastberadenheid van een berg aanwezig zijn, stil blijven zitten en kijken tot de storm overgewaaid is?

 

 

Ik heb ontdekt dat als je eenmaal een grote berg over bent,

er altijd nog veel meer bergen te overwinnen zijn.

 

NELSON MANDELA

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 21

 

Flexibel

 

 

 

De vakantie lonkt en we denken misschien aan exotische bestemmingen met rijzige palmbomen. Deze statige reuzen, aan de waterkant, vaak wel tien meter of hoger, zijn in staat enorme druk te weerstaan die winden van orkaankracht uitoefenen, als ze met een snelheid van 300 km per uur aan komen razen. Duizenden andere bomen worden daardoor ontworteld, maar de statige palmen blijven gevestigd in hun gewortelde zelf.

Wat is het geheim van deze palmbomen om overeind, om heel te blijven? Het antwoord is hun buigzaamheid tot bijna aan de grond en dan veren ze weer recht.

 

Als mens kunnen we van deze elasticiteit iets leren. Met voldoende gronding en veerkracht kunnen we de grote en de kleine stormen in ons leven met souplesse weerstaan. Wanneer er omstandigheden zijn die in eerste instantie een ‘neen’ of een verzet oproepen, sta jezelf dan toe om de storm te laten razen. Vecht niet, verzet je niet, maar ontspan en ga mee in wat er op je afkomt. Meegaan betekent aanvaarden, want niet hetzelfde is als goedkeuren.

 

Dit impliceert een heelheid, een besef van vertrouwen in het leven; het besef dat wat gebeuren moet, toch zal gebeuren. Het enige waar je zelf meester over bent, is de manier waarop je die storm doormaakt.

 

 

Oefening:

 

Wanneer je door een toestand of tijdens een gesprek verzet voelt opkomen, haal het beeld van de palmboom voor ogen en denk aan zijn wortels.

 

Je wortels zijn je overtuigingen, je visie op het leven.

Jij bent de boom met de zwiepende kruin.

Besef dan dat de storm buiten jou om raast. Die storm heeft niets met jou te maken.

Hij wil je niet breken. Hij doet gewoon zijn ding.

Jij blijft overeind als je beseft dat je wortels goede grond onder hun voeten hebben. Daar ben jij in alle omstandigheden heer en meester over.

 

 

 

Gevoelens als teleurstelling, verlegenheid, irritatie, wrok, woede, jaloezie en angst brengen ons geen slecht nieuws. Integendeel, ze schenken ons momenten van helderheid die ons wijzen op wat we verdringen.

 

Pema Chödrön

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 22

 

“Geduld”

 

 

 

Vakantie kan een uitnodiging zijn aan onszelf om ons meer open te stellen, meer in contact te zijn en meer geduld te oefenen in ons hier en nu.

Dat breidt zich dan vanzelf uit naar andere perioden in ons leven.

 

 

Heb je geduld te wachten tot

je modder zakt, het water helder wordt?

Kun je in stilte verwijlen tot

de juiste handeling vanuit zichzelf ontstaat?

 

Lao Tze

Tao-te tjing

 

 

Ik ben zoals ik ben, dat is genoeg,

al is niemand ter wereld opmerkzaam, ik ben in vrede,

al is iedereen opmerkzaam, ik ben in vrede.

 

Eén wereld ken ik, die ik het grootst acht:

die wereld ben ik.

En of ik vandaag tot mijzelf kom

of over tienduizend of tien miljoen jaar,

ik aanvaard het in blijdschap,

of ik kan in blijdschap wachten.

 

Walt Whitman, Leaves of Grass

 

 

Kijk eens naar een boom, een bloem, een plant.

Laat je bewustzijn erop rusten.

Wat zijn ze stil, wat zijn ze diep geworteld in ZIJN.

Laat de natuur je leren wat innerlijke stilte is.

 

Eckhart Tolle

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 23

 

Vandaag zal ik een verschil maken’

 

 

Vandaag zal ik een verschil maken. Ik zal beginnen met mijn gedachten beter te sturen. Een mens is het product van zijn gedachten. Ik wil gelukkig en hoopvol zijn. Daarom zal ik gedachten koesteren die gelukkig en hoopvol zijn. Ik weiger nog gegijzeld te worden door omstandigheden. Ik zal niet meer toelaten dat kleine ongemakken zoals verkeerslichten, lange wachtrijen of verkeersopstoppingen mij bepalen. Ik zal negativiteit en kwaadspreken mijden. Optimisme zal mijn metgezel zijn en vriendelijkheid mijn kenmerk. Vandaag zal ik een verschil maken.

Ik zal dankbaar zijn voor de vierentwintig uur die vóór mij liggen. Tijd is een kostbaar goed. Ik weiger de weinige tijd die ik gekregen heb te laten besmetten door zelfmedelijden, angst of kwaadheid. Ik zal deze dag tegemoet treden met de vreugde van een kind en de moed van een reus. Ik zal elke minuut drinken alsof het mijn laatste is. Als morgen komt, zal vandaag voor altijd voorbij zijn. Zolang vandaag er is, zal ik hem gebruiken om lief te hebben en te geven. Vandaag zal ik een verschil maken.

Ik zal niet toestaan dat het verleden mij gevangen houdt. Zelfs als mijn leven vol fouten is geweest, weiger ik nog verder over mijn vele mislukkingen te blijven piekeren. Ik zal ze aanvaarden. Ik zal de lessen leren. Ik zal doorgaan. Als een winner. Geen enkele vergissing is fataal. Struikelen mag. Ik zal weer opstaan. Fouten maken mag. Ik zal weer verder gaan. Vandaag zal ik een verschil maken.

Ik zal tijd doorbrengen met mensen die mij dierbaar zijn. Mijn partner, mijn kinderen, mijn familie. Een mens kan de wereld bezitten maar arm zijn door gebrek aan liefde. Een mens kan niets bezitten en toch rijk zijn aan relaties. Vandaag zal ik ten minste vijf minuten doorbrengen met de belangrijke mensen in mijn wereld. Vijf minuten van kwaliteit met praten, omhelzen, danken of luisteren. Vijf onverdeelde minuten met mijn partner, mijn kinderen en mijn vrienden.

Vandaag zal ik een verschil maken.

MAX LUCADO

 

 

"Als iemand vol vertrouwen

 in de richting van zijn dromen gaat,

en het leven durft te leven dat hij zich heeft voorgesteld,

zal hij een succes hebben dat hij nooit had verwacht."

 

Henry David Thoreau  (1817-1862)
Amerikaans schrijver en filosoof

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 24

 

Geluk is wat je krijgt
als je liefde investeert.

 

Liefde is aandacht.

 

 

Laat de discipel eindeloze liefde jegens alle schepselen aankweken.
Laat hem jegens de wereld boven, beneden en om hem heen een hart vol onbeperkte liefde kweken.
Want in de gehele wereld is deze toestand des harten het beste
Boeddha

 

 

Wat iets werkelijk het beminnen waard maakt,

is niet het feit dat het in kwaliteit uitsteekt boven de andere dingen,

maar het feit dat het bestaat en in jouw leven aanwezig is.

Frank Andrews

 

 

Telkens je het liefhebben uitstelt tot zich iets beters aandient,

zeg je nee tegen het liefhebben van wat er nu is.

Het is wachten tot het leven ervoor zorgt dat je met liefde reageert.

Frank Andrews

 

 

Je kunt het universum alleen liefhebben

via de belichamingen van het universum die in je leven komen.

Frank Andrews

 

 

Liefde is niet het bewonderen van het volmaakte,
maar het aanvaarden van het onvolmaakte.
Harold Kushner

 

 

Vertrouwen is een houding die je aanneemt tegenover het leven en de wereld,

dat je zult weten om te gaan met de moeilijke gebeurtenissen die zich kunnen voordoen,

en dat je ondertussen zo diep mogelijk zult liefhebben.

Frank Andrews

 

 

Stort jezelf in liefdevolle benaderingswijzen,

omhels je dochter alsof ze heel de mensheid is,

liefkoos je geliefde alsof hij het lichaam van God is,

aai je hond alsof hij het hele leven in het universum belichaamt,

schrob de vloer alsof het een heilige offergave is.

Frank Andrews

 

 

Ervaring is niet wat je overkomt,

het is wat je doet met wat je overkomt.

Aldous Huxley

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 25

 

Confucius en de loop van het water...

Ik volg de loop van het water...

 

 

 

Ik zit stil,
doe niets.

De lente komt
en het gras groeit vanzelf.

Op een dag maken de wijsgeer Confucius en zijn volgelingen een wandeling bij een waterval die van honderdvijftig meter hoogte naar beneden stort. Het schuim drijft over een afstand van zestig kilometer voort.

Geen schildpad, vis of krokodil kan zich in de kolkende massa handhaven.

Dan ziet het gezelschap tot zijn verbijstering een oude man rondzwemmen in het kolkende water. Het kan niet anders of hij verkeert in doodsnood.

De wijsgeer stuurt zijn volgelingen erop af om hem te redden. Als ze dichterbij komen, loopt de man echter alweer zingend op de kant. Zijn haar hangt los en hij geniet van de prachtige omgeving.

Confucius spreekt hem aan en zegt:

"Ik zag u voor een geest aan, maar nu zie ik dat u een mens bent.

Mag ik vragen: hebt u soms een bijzondere truc om door dit woeste water te gaan?"

De man antwoordde: "Nee, een bijzondere kunstgreep heb ik niet. Maar ik begon het te leren op jeugdige leeftijd en toen ik opgroeide, werd het mijn tweede natuur. Nu is de goede afloop zo zeker als het lot. Ik ga erin en met het water omlaag tot aan het middelpunt van de draaikolk. Ik kom weer boven als het de andere kant uitdraait. Ik volg de loop van het water en doe niets uit mijzelf dat daar tegenin gaat. Aldus is de manier waarop ik er doorheen kom."

ZHUANG ZI

 

In dit verhaal  Is het onstuimige water een metafoor  voor de woelingen van het leven. (de vakantie met mijn drukke gezin) De manier waarop de oude man zich in het water beweegt, staat voor een levenshouding: hij weet de wispelturigheden ( verrassingen, plotse wendingen, vragen om hulp, verantwoordelijkheden ...) van het leven (deze vakantie!?) spontaan en op volmaakte wijze te volgen.

 


Het taoïstische ideaal houdt in dat de mens zich zowel individueel als collectief volledig aanpast aan de wet van eeuwige verandering; aan de spontaniteit van de natuurlijke processen. Hij doet afstand van al het bewust willen en handelen, in de zin van krampachtig doelen nastreven, want:


Forceren leidt tot verlies van krachten.
Dit is niet de weg van Tao.

   LAO ZI

 

Als je kijkt hoe de dingen echt zijn,

ben je in een positie om verstandig en liefdevol te handelen
en is het leven altijd van een volmaakte schoonheid.

 

BYRON KATIE

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 26

 

“Liefde”

 

 

Want de liefde is eenvoudig dit :

Wat het is.

 

Het is onzin

zegt het verstand.

Het is wat het is

zegt de liefde.

 

Het is tegenslag

zegt de berekening.

Het is alleen maar pijn

zegt de angst.

Het is uitzichtloos

zegt het inzicht.

Het is wat het is

zegt de liefde.

 

Het is belachelijk

zegt de trots.

Het is lichtzinnig

zegt de voorzichtigheid.

Het is onmogelijk

zegt de ervaring.

Het is wat het is

zegt de liefde.

 

Eric Fried

 

 

 

De fontein van de liefde
rijst omhoog in de liefde voor de enkeling
en valt neer als universele liefde.

 

INAYAT KHAN (1882-1927)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 27

 

Waar je ook gaat, daar ben je

 

 

Heb je je misschien deze vakantie wel eens de vraag gesteld:

“Waarom ben ik met vakantie?”

“Waarom moest ik zonodig weg van (t)huis?”

“Had je iets dringend nodig? Wou je even weg van allerlei ‘gedoe’?”

 

 

Omdat ik deze morgen een stukje las uit het boek “Waar je ook gaat, daar ben je” van Jon Kabat-Zinn, bracht me dit op het idee om er iets over te schrijven voor de wekelijkse gedachte.

 

Heb je ooit gemerkt dat je nergens voor kunt weglopen? Dat de dingen die je niet onder ogen wilt (kunt) zien en waaraan je wilt ontsnappen gedurende het werkjaar, of die je verdoezelt of ontkent, je overal meeneemt -  ook op vakantie – vooral als ze te maken hebben met oude angsten en gedragspatronen. Dat je je besognes van de voorbije maanden niet zomaar even in de ijskast stopt, met vakantie vertrekt en hoopt als een nieuw mens terug te keren.

 

De geconditioneerde gedachte die hierachter schuil gaat, is: als het hier en nu niet goed is, dan neem ik een fikse vakantie om mijn batterijen op te laden. Als ik eens goed kan ontspannen in de luxe, vaak ver van huis, dan ben ik weer opgeladen tot mijn volgende vakantie. Iets uit de buitenwereld zal me gelukkiger maken.

 

Deze denk- en zienswijze is een valkuil die zich maar al te vaak voordoet. Ontsnappen aan jezelf is uiteindelijk onmogelijk. Je neemt jezelf, met al je ervaringen, je emoties en je gedachten overal mee naartoe. Je kan natuurlijk tijdelijk gebruik maken van (vluchten) drugs of medicatie, alcohol of Club Med, een dure persoonlijkheidstraining, een echtscheiding of een andere baan. Maar een oplossing die tot groei leidt, is niet mogelijk, totdat … jij de huidige situatie volledig onder ogen hebt gezien en je je er in aandacht voor hebt opengesteld.

Met andere woorden, ben je bereid het leven zelf jouw leraar te laten worden?

 

Daarvoor kan een vakantieperiode een uitgelezen kans zijn. Dan is de plek waar je nu vertoeft, een uitgelezen plek om je uit te dagen en te oefenen in aandachtig zijn. Op die momenten raak je de kern van je wezen en kan het helende werk beginnen. De adem die nu door je lichaam stroomt, de blik die je nu over je omgeving laat glijden, de gewaarwording met al je zintuigen van datgene wat er is, bieden je een unieke kans die toont dat het hier en nu goed is. Dat elk moment waar je ook bent, een moment van verlichting kan zijn. Dat het overal goed is, dat niets uit de buitenwereld je gelukkig kan maken. Het enige dat je zelf kan doen, is liefdevolle en onverstoorbaar vriendelijke aandacht schenken aan je binnenwereld.

 

Ik wens je heel veel bewuste momenten van intense vreugde, vrede en tevredenheid.

Dat dien je nergens te gaan zoeken, want het is er al.

Alles is nu in overvloed aanwezig, daar waar je nu bent!

 

 

De vis in het water die dorst heeft,

is dringend toe aan professionele hulp.

 

KABIR

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 28

 

De meester vertelt een verhaal

 

 

 

Verhalen zijn lange tijd het traditionele middel van onderricht en kennisverwerving geweest. Ook nu bestaat er weer een grote behoefte aan verhalen. Zin- en betekenisgevende verhalen geven richting en vertellen ons iets over universele en fundamentele waarden. Verhalen kunnen wegwijzers zijn, als vingers die een richting aanduiden.

De wegwijzers zijn echter niet de weg, maar tegelijkertijd vinden we zonder wegwijzers de weg niet. De weg waar de verhalen naar verwijzen, is de weg naar binnen. En diep van binnen hebben we geen woorden nodig, daar bevindt zich de stille herkenning voorbij de woorden.

 

Een leerling vroeg eens aan zijn meester: "U vertelt ons altijd verhalen,
maar u vertelt ons nooit de betekenis ervan."
De meester antwoordde: "Hoe zou jij het vinden als je op de markt fruit koopt en
de handelaar eet het voor je ogen op en geeft jou de schil?"

 

De Tao van Doornroosje

Na vele jaren geslapen te hebben, wordt Doornroosje wakker. Ze kijkt om zich heen, maar ziet  niemand die haar zou willen redden.
Ze valt weer in slaap. Jaren gaan voorbij en op een dag wordt ze weer wakker.
Ze kijkt naar links, naar rechts, naar achteren en naar inhoudsopgave, maar er is niemand, geen prins, geen jonker en ook geen tuinman met een heggenschaar.
Doornroosje gaat weer liggen en valt in slaap.
Uiteindelijk wordt ze voor de derde keer wakker. Ze opent haar ogen, maar ziet nog steeds niemand. Dan zegt ze tegen zichzelf: "Zo, nu is het wel genoeg geweest!"
Ze staat op en is vrij!

 

Zij die spreken, weten niet.

Zij die weten, spreken niet.

 

LAO TSE

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 29

 

Durven leven

 

 

 

Durven leven

is op elk ogenblik durven sterven,

maar ook durven geboren worden.

 

Dat wil zeggen dat men,

bij het doorlopen van de belangrijke levensstadia,

degene die men was, laat afsterven

om ruimte te geven aan een andere.

 

Een met een vernieuwde kijk op de wereld

die bovendien toegeeft

dat er verschillende doortochten te maken en passen te nemen zijn,

vooraleer het Ontwaken uiteindelijk in zicht komt.

 

Arnaud Desjardins

 

 

We zitten gevangen in de duistere en smalle kooi

die we zelf hebben gemaakt en die we houden voor het heelal.

Slechts weinigen onder ons kunnen zich zelfs maar voorstellen

dat er een andere dimensie van de werkelijkheid bestaat.

 

Sogyal Rinpoche

 

 

Uit: 365 Dagen Boeddhisme

Daniëlle & Olivier Föllmi

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 30

 

De Anatomie van de Vrede

 

The Arbinger Institute

 

Hoe kan je de kern van conflicten aanpakken?

 

 

 

De Anatomie van de Vrede’ is een boek van het Arbinger Institute, een wereldwijd instituut dat families, organisaties en individuen helpt om een einde te maken aan zelfbedrog en misleiding. Omdat ik in dit boek zoveel spiritueel voedsel vond, gebruik ik de inleiding als wekelijkse gedachte. Naar mijn mening zou elke leraar en elke volwassene hiervan doordrongen moeten zijn. Misschien is het voor jou wel een idee om je mind in de laatste week van de vakantie nog extra te voeden met ‘grote’ gedachten.

 

Anatomie van de vrede geeft inzicht in de oorzaak van een conflict. Of het nu gaat om relatieproblemen, juridische strijdpunten of zelfs oorlogen – de kern en de oplossing zijn steeds hetzelfde: eerst inzien dat het conflict voortkomt uit een ontkenning van het ‘zelf’.

Pas na volledige zelfwaardering kun je vrede met jezelf en met anderen bereiken.

 

We zijn geneigd aan te nemen dat mensen die een conflict hebben met elkaar, dat conflict willen oplossen. Natuurlijk willen ze dat ook. Ouders van opstandige kinderen willen dat zij stoppen hen uit te dagen. Mensen die voor tirannieke bazen werken, willen dat er aan die tirannie een eind komt. Burgers van verzwakte naties willen met respect bejegend worden. Zo kunnen we talloze voorbeelden bedenken. Mensen willen oplossingen. Maar misschien is het u ook opgevallen dat iedereen die een oplossing zoekt, het liefst wil dat de ander verandert. Is het dan vreemd dat conflictsituaties zich voortslepen en dat de problemen blijven bestaan?

Of zou het kunnen dat we in onze conflicten met anderen meer willen dan een oplossing vinden? Is het mogelijk dat de oorsprong van alle conflicten – thuis, op het werk of in de wereldpolitiek – altijd dezelfde is? Zou het kunnen zijn dat we die oorsprong categorisch verkeerd begrijpen – zowel individueel als gezamenlijk – zodat we de conflicten onbewust laten voortbestaan, terwijl we ervan overtuigd zijn dat we werken aan een oplossing?

….

Het boek vertelt hoe wij allemaal een manier kunnen vinden om de dagelijkse strijd (wat een oorlogstaal!) die zo zwaar op ons drukt, achter ons kunnen laten.

‘Maar de thuissituatie, het werk en de grote conflicten in de wereld zijn toch van een totaal verschillende orde?’ vraag je je misschien af. ‘Er zijn maar weinig gezinnen of bedrijven die onderlinge conflicten beslechten met artillerievuur en tanks.’

Natuurlijk is dat waar. Maar niet alle wapens zijn gericht op het lichaam. Kijk maar eens om je heen. Je hoeft niet veel moeite te doen om slachtoffers te vinden van huiselijk geweld of conflicten op de werkvloer. Bitterheid, jaloezie, onverschilligheid, wrok – dat zijn overal ter wereld duidelijke kenmerken van zowel vurige als koude oorlogen die woeden in de harten van familieleden, buren, collega’s en gewezen vrienden. En wanneer we in die relaties al geen vrede kunnen vinden, welke hoop rest er dan nog voor het vinden van vrede tussen landen die oorlog voeren met elkaar?

 

 

Anatomie van de vrede staat op zichzelf als een boek dat je uitdaagt om na te denken en een verzameling ideeën te onderzoeken die je de weg wijzen naar vrede in al je interacties met anderen. Je vindt er ideeën over zelfbedrog - het probleem dat je niet beseft dat je een probleem hebt- en hoe dat doorwerkt in alle andere problemen. Het zelfbedrog speelt een cruciale rol in conflicten thuis, op het werk of tussen landen in de hele wereld.

 

In Anatomie van de vrede worden bevrijdende en verrassende implicaties toegepast op allerlei aspecten van het leven. En men gaat nog verder. Men gaat nog dieper en zoekt naar manieren om die oplossingen onder andere mensen te verspreiden.

 

 

 

Een hart dat in staat van oorlog is,
heeft vijanden nodig om zich te rechtvaardigen.
De behoefte aan oorlog is dan groter
dan de behoefte aan vrede.

THE ARBINGER INSTITUTE

 

 

Niets wat ik in het heden doe
kan een onrecht uit het verleden ongedaan maken.

Maar de manier waarop ik in het heden ben
is bepalend voor de manier waarop ik
die herinnering aan dat onrecht meedraag.

THE ARBINGER INSTITUTE

 

 

Wat er in het verleden ook gebeurd is,
zelf vervuld zijn van oorlog is nog erger.
Wie door een bril van wrok en haat kijkt,
veroordeelt zichzelf om in een wereld van wrok en haat te leven.

Dan ben je je eigen vijand geworden.

THE ARBINGER INSTITUTE

 

 

De diepste manier waarop we gelijk of ongelijk hebben,
ligt in onze manier van zijn tegenover de anderen.

THE ARBINGER INSTITUTE

 

 

Lijden is een excuus
om met de ander in oorlog te zijn.
Als we de ander als mens zien,
hebben we geen excuus meer nodig.

THE ARBINGER INSTITUTE

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 31

 

Mijn ambitie

 

 

 

Een tijdje terug las ik in een artikel een samenvatting van een Amerikaanse lerares met haar wens voor alle kinderen:

 

“We zouden allemaal willen dat kinderen individuen worden die:

hun eigen maatstaven en een gevoel van eigen identiteit bezitten,

vertrouwen in zichzelf hebben,

uniekheid en verschillen in zichzelf en anderen koesteren,

openstaan voor ervaring,

hoogontwikkelde communicatieve vaardigheden hebben,

hun intellectuele vermogens cultiveren,

initiatief tonen en hun verbeelding laten spreken,

zich inzetten om op een of andere manier opbouwend productief te zijn,

en verantwoordelijkheid aanvaarden voor betrokkenheid

en handelen ten behoeve van het algemeen welzijn.”

 

Ik vermoed dat ook u graag zou bijdragen aan dit proces, dag na dag, uur na uur. We voelen ons verantwoordelijk en willen graag iedereen zo ver mogelijk brengen in dit ontwikkelingsproces. Het zijn onze ambities en bedoelingen (onze verwachtingen) die we o zo graag in vervulling zien gaan.

 

Maar als we hier even aandachtig over nadenken, kan dat eigenlijk niet. Dan zou een mens een programmeerbare automaat zijn, waar we van alles instoppen, op de juiste knop drukken en dan rolt er na verloop van tijd wel het gewenste model uit.

 

Het is een valkuil om te denken dat wij verantwoordelijk zijn voor het resultaat.

Eigenlijk brengen wij deze jonge mensen nergens, want zij brengen zichzelf verder, zij tillen zichzelf op en groeien op het tempo dat zij aankunnen en kiezen de weg die zij als zinvol ervaren.

 

Wat kunnen we dan wel?

Een goede leider, een goede leraar leeft zeker en vast vanuit ambities, doelstellingen en visie. Maar één ding doet hij niet, zich hechten aan het resultaat.

Een goede leraar neemt wel 100% de verantwoordelijkheid op zich voor zijn overtuigingen.

Hij leeft en handelt zeer bewust vanuit inspiratie en hogere doelen, zodat hij omstandigheden creëert, die het beste in de jonge mensen wakker maakt.

Zo is zijn ambitie een middel en geen doel op zich.

 

 

 

Een leider móet integer zijn.

Zonder die kwaliteit is succes niet mogelijk,

niet in een team, niet op het voetbalveld,

niet in het leger en niet op kantoor.

 

Dwight D. Eisenhower

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 32

 

Nieuwe ogen

 

 

 

Een nieuw schooljaar, een nieuwe klas, nieuwe collega’s. Het lijkt misschien allemaal heel erg op het verleden, maar integendeel, …. het is het niet.

Het is een uitdaging om de wereld met ‘nieuwe’ ogen te kunnen zien.

Zo omschreef Einstein het: “Wie met de ogen van het verleden naar de toekomst kijkt, krijgt alleen maar een herhaling van het verleden!”

Hoogstwaarschijnlijk ben je geconditioneerd om alles wat zich aan je voordoet, met een vluchtige blik te beoordelen. Ons dominante ego – met een vergaarbak aan stevige mythen - staat klaar en verdeelt in een mum van tijd alles in hokjes en categorieën

van goed en fout, leeg en vol, knap en dom, intelligent en onbeholpen.

Dat hardnekkige geconditioneerde sneldenkende ego vertelt je dat de wereld boordevol onvolkomenheden zit: de leerlingen zouden aandachtiger, de ouders betrokkener, de directie redelijker, de collega’s jovialer, ik strenger en minder gekwetst … moeten zijn.

Die oordelen zijn eindeloos en zijn niet gebaseerd op wat er feitelijk is,

maar op de conclusies die je in het verleden hebt getrokken.

 

 

Mensen worden het meest bedrogen door hun eigen meningen.

LEONARDO DA VINCI (1452-1519)

Een vooroordeel is moeilijker te splitsen dan een atoomkern.

ALBERT EINSTEIN (1879-1955)

 

 

Maar is dat wel juist!

Wat brengt dit oordelen en etiketteren bij, zowel voor jezelf als voor de anderen?

Is dat de best mogelijke versie van jezelf om het beste in jonge mensen tot ontplooiing te brengen?

 

Als je stopt met oordelen over de buitenwereld, kun je in plaats daarvan meer energie steken in de persoonlijke doelen die je wenst te bereiken. Je kunt kijken, leven en handelen vanuit je innerlijke passie en overtuigingen. Zo word je een werktuig van veranderingen, zo word je een meester die het beste in de jongeren naar inhoudsopgave haalt. Zo leg je de klemtoon op positieve innerlijke doelstellingen die onmiddellijk meer energie in je vrijmaken, want je draagt ergens toe bij.

 

Dat stoppen met oordelen dien je natuurlijk eerst en vooral toe te passen op jezelf. Geef jezelf toestemming om volmaakt te zijn, ondanks al je schijnbare onvolmaaktheden.

 

 

Oefening:

Maak voor jezelf eens een lijstje van personen in je omgeving waar je het etiket dom, vervelend of onvolmaakt op zou kleven.

Haal ze één voor één voor de geest en creëer in jezelf een liefdevolle houding

waarbij je dan de volgende vragen stelt:

 

- Wat kan je objectief waarnemen? Vermijd elke interpretatie?

- Wat wil je nu voor deze persoon betekenen? Wat zou een geschenk voor hem/haar kunnen zijn?

 

 

Menen dat de dingen anders zouden moeten zijn dan ze zijn
is een toppunt van arrogantie.

De wijze heeft dat idee niet.

Wat de wijze kenmerkt is de bescheidenheid die besloten ligt
in de overtuiging dat hij louter een instrument is
van een ongelooflijk complex functioneren
dat niet anders dan een wonder kan heten.

 

WAYNE LIQUORMAN

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 33

 

Van larve tot vlinder

 

 

 

“Net zoals de zwaan, die ook eerst moet opgroeien om zijn schoonheid en gratie te bereiken, is de vlinder in zijn onvolgroeide larvestaat helemaal niet aantrekkelijk,

maar hij volgt een diep innerlijk weten en zoekt de afzondering op,

zodat zijn bestemming zich kan ontplooien … Als de tijd daar is komt hij, zoals zijn innerlijke wijsheid hem beloofde, als een wezen met vleugels tevoorschijn …

 

Het is essentieel dat we, wanneer we naar ons innerlijk gaan kijken,

vriendelijk en geduldig voor onszelf zijn.

Voor transformatie is tijd nodig, inzet en discipline.

We moeten ons elke dag de weldaad van enkele minuten rust in onze cocon geven.

We moeten de moed opbrengen om op dit proces van coconvorming te vertrouwen en niet meteen spectaculair vuurwerk of inzicht te verwachten.

Het duurt een tijdje voordat onze geest zo rustig wordt

dat we het geruis van onze innerlijke vleugels kunnen horen.”

 

Sue Patton Thoele

Uit: “Een bron van kracht” p. 252

 

Als je vriendelijk en geduldig bent voor jezelf, dan ben je dat meestal ook voor mensen in je omgeving. Het is geduld dat zich uit in niet oordelen waardoor je met verwonderde ogen kan kijken naar wat er zich afspeelt. Het is geduld dat voortkomt uit de fundamentele aanvaarding van wat er is.

 

Sue Patton Thoele schrijft dat er voor ‘transformatie’ tijd, inzet en discipline nodig is. De transformatie van larve naar vlinder of naar een gratievolle zwaan gaat niet zonder bewuste aandacht voor de hoogste waarden van het leven.

 

 

 

Oefening:

 

- Ben je vriendelijk genoeg voor jezelf zodat je vriendelijk kan zijn voor anderen?

- Neem je voor jezelf dagelijks enkele minuten rust - trek je je even terug in je cocon - om je te voeden met wijze gedachten?

- Ben je doordrongen van een fundamenteel vertrouwen in de schoonheid die in elk mens (kind – jongere – collega) schuilt? Ook al toont deze mens zich nu op een minder aantrekkelijke wijze?

- Ben je bereid om onverstoorbaar vriendelijk het beste van jezelf te geven opdat de innerlijke vleugels van onze jongeren zich ontwikkelen?

 

 

 

Als een mens zonder innerlijke worsteling door het leven gaat,

zodat alles zich in hem voltrekt zonder op weerstand te stuiten,

dan zal hij blijven zoals hij is.

 

GEORGE IWANOWITSJ GURDJIEFF (1866 of 1872-1949)

 

Ik heb altijd buiten mijzelf gezocht

naar sterkte en vertrouwen

maar ik weet nu dat het al die tijd in mij zat.

 

ANNA FREUD

GEORGE IWANOWITSJ GURDJIEFF (1866 of 1872-1949)

 

Ik heb altijd buiten mijzelf gezocht

naar sterkte en vertrouwen

maar ik weet nu dat het al die tijd in mij zat.

 

ANNA FREUD

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 34

 

Onverstoorbare vrede

 

 

 

Het is een misvatting om naar vrede te zoeken.

Ze is nergens te vinden, want ze is altijd voorradig binnen in onszelf.

Onze originele staat is er trouwens één van vrede.

 

Hoe de externe situaties ook zijn, ze zullen je wegtrekken van je vredig bewustzijn, als jij hen daar de toestemming voor geeft. Onze interne gevoelens kunnen we eveneens de macht geven om ons in een staat van onvrede te brengen. Vermoeidheid, bijvoorbeeld, leidt dan tot snelle irritatie en geprikkeldheid.

Maar het is een illusie om ‘zondebokken’ te zoeken in de buitenwereld voor de onvrede in onszelf want, we - het ego - hebben het steeds zelf gecreëerd.

De kunst bestaat erin om altijd en overal verantwoordelijk te zijn voor onze innerlijke vrede.

 

 

Omdat we zulke quick-and-dirty-thinkers zijn, kan een visualisatie helpen op momenten dat we onze eigen teugels over onze vredevolle toestand uit handen geven. Deze methodieken worden eveneens in NLP, via mediatie of hypnose aangeleerd.

Je kan het ook met een mentale oefening doen. Indien je enige frustratie voelt, haal dan diep adem en zeg STOP tegen je inwendige “NEEN, IK WIL DIT NIET”.

Met jezelf te dwingen de tegenovergestelde gedachte te formuleren

“JA, IK BEN IN VREDE” creëer je onmiddellijk een vredige toestand van zijn.

Je hoeft het zelfs niet te geloven, het gebeurt in jou.

 

 

 

Oefening:

 

- Geloof je dat jij verantwoordelijk bent voor je interne vrede?

- Vriendelijk reageren naar vriendelijke mensen is geen kunst. Maar daag jezelf eens uit om bewust een vriendelijke, vredevolle innerlijke positie te creëren tegenover mensen die zich in jouw ogen minder aardig gedragen?

- Je hoeft niet goed te keuren wat ze doen, zeker niet! Je kan alleen verantwoordelijk zijn voor jouw inner state of mind. En kijk wat er gebeurt…

 

 

Ontwapening in de wereld
 begint bij ontwapening in je geest.
De enige hoop op vrede is in ons.
DE DALAÏ LAMA

 

Wij ontdoen ons van een vijand

door ons te ontdoen van vijandigheid.

MARTIN LUTHER KING (1929-1968)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 35

 

Grote of kleine orkanen

 

 

 

De natuur is als een orkaan. Ze doet zich voor en raast voorbij. Wat gebeurt, gebeurt en we kunnen er slechts naar kijken en aanvaarden. Maar dat willen we niet. In ons ontstaat vaak een verzet van ‘Niet bij mij!’ De orkaan mag nog wel andere huizen verwoesten, maar niet het mijne. We zoeken voortdurend naar een veilige haven temidden van de orkaan van het leven.

 

Als we redelijk zijn, maken we ons een zoveelste illusie wijs. Zo’n plek bestaat niet! Het leven is niets anders dan gewoon het leven en de kunst bestaat erin om alles te aanvaarden wat zich voordoet, of we dat nu leuk vinden of niet. Het gebeurt.

Het leven vraagt zich niet af of wij daar gelukkig mee zijn.

 

Maar omdat we egocentrisch zijn, willen we zoveel mogelijk zelf de teugels in handen hebben. We stellen ons soms zelfs op alsof we God van het universum zijn, zodanig dat we daarin blijven vastzitten. We bouwen ons een ideeënwereld op waarin we alles wat daar niet aan beantwoordt, ‘onrechtvaardig noemen’: “Daar hebben we toch recht op! Ze hebben me alles afgepakt.”

Het ego toont zich dan op zijn best en is gericht op zichzelf, het wentelt zich in zijn eigen waarheden die gebaseerd zijn op tekort en het recht hebben op.

Het ego vraagt zich voortdurend af hoe het kan overleven en zich op iedere kruising veilig, comfortabel, geamuseerd, tevreden en onbedreigd kan voelen.

 

Als we zo leven hebben we de boot van het “gelukkiger leven” gemist. Dan bereiden we ons voor op een reis die zal eindigen op een langzaam zinkend schip, een leven van depressie en geklaag.

En dat leven zal blijven duren tot de pijn groot genoeg is, om dan te beseffen dat we soms van pijn veel te leren hebben, dat het echte leven zich soms aandient in een verpakking die we niet hadden kunnen voorspellen.

 

Op die momenten heb je twee keuzes. Ofwel zink je verder weg in je geweeklaag ofwel groeit het diepe besef van een fundamenteel vertrouwen in

en een oeverloze dankbaarheid voor het leven.

Daar ontstaan creatieve gedachten die geluk creëren in jouw hoofd

en dus ook in je omgeving.

 

 

Oefening:

 

- Welke orkanen, grote of kleine problemen, razen er op dit moment in jouw leven?

- Vecht je tegen de onvolkomenheden van je relaties, je klaservaringen, je …?

- Hoe ga je daarmee om?

- Heb je die strijd al ooit gewonnen?

- Ben je bereid om ondanks alles dankbaar te zijn voor alles wat er is en creatief te denken?

 

 

 

Je kan geen emotie vasthouden,

net zoals je geen storm kan vasthouden.

Je kan alleen een herinnering vasthouden.

 

ANONIEM

 

Alles wat je overkomt
is een onderdeel van het plan voor jouw bewustwording.

 

PAUL FERRINI

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 36

 

De ‘uit’-weg wijst naar binnen

 

 

 

Geluk is geen beloning die we krijgen als we ons goed gedragen hebben,

maar is een natuurlijk gevolg van een eerbiedige, serene, dankbare en liefdevolle houding tegenover onszelf, tegenover de samenleving en tegenover het leven.

 

Een strategie van het geluk vereist dan ook geen speciale gaven, maar alleen een beter gebruik van de mogelijkheden die ieder van ons al heeft: denken in een groter denkkader met meer bewustzijn, (emotionele) intelligentie, creativiteit en out-of-the-box-thinking, maar ook intellectuele passie, moed en vertrouwen in zichzelf en in het leven omdat het beoefenen van wijsheid nu eenmaal altijd een kwetsbare bezigheid zal blijven die gemakkelijk op ongeloof, cynisme, spot of andere vormen van arrogante onwetendheid kan worden onthaald.

 

Een strategie van het geluk moet een uitweg bieden uit een infantiliserende en verlammende klaagcultuur en uit een slachtofferdenken waarbij mensen voor het oplossen van hun “problemen” al te vaak bij artsen, therapeuten of diverse “deskundigen” aankloppen of zich tot een star en deshumaniserend juridisch systeem wenden. Er is evenwel geen enkele arts of therapeut die een zin aan het leven kan geven, geen enkele pil of remedie die diepe vreugde en geluk kan brengen, en geen enkele gerechtelijke procedure die het menselijke lijden kan wegnemen. Niemand of niets is verantwoordelijk voor uw geluk. Tijd dus om zelf wakker te worden! Tijd om onze persoonlijke kracht weer te voeden met het besef dat er altijd keuze is en dat we altijd kunnen kiezen voor een leven vanuit onze hoogste waarden. Daartoe hebben we niets speciaals nodig. Al het nodige is aanwezig. We moeten alleen leren het te gebruiken om geluk in plaats van lijden te creëren. Het is altijd mogelijk voor een perspectief op de realiteit te kiezen dat verrijkt in plaats van te verarmen en dat tot zelfwaardering en tot vervulling van het leven leidt.

 

Fragment uit de website: www.bewusterleven.be; column: “Denken als passie en als kortste weg naar een Geluk zonder reden.”

 

 

 

Oefening:

 

- Wanneer heb je vandaag geklaagd of commentaar gegeven op een situatie of op iemand?

- Welk gevoel creëerde dat in jezelf?

- Heeft het iets opgelost? Wie werd hier beter van

- Wat doe jij om jezelf mentaal te verrijken?

- Hangt die keuze af van het toeval of is het een bewuste keuze?

 

 

 

Er zijn geen mislukkingen.

Er zijn alleen resultaten van keuzen.

 

ANONIEM

 

Dit is de ware vreugde van het leven: een bestaan dat wordt gebruikt

voor een doel waarvan je weet dat het machtig is,
een bestaan als een natuurkracht,
niet als een koortsachtig, zelfzuchtig hoopje ellende

dat klaagt omdat de wereld zich niet met zijn geluk wil bezig houden.

 

GEORGE BERNARD SHAW (1856-1950)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 37

 

De snelheid van vertrouwen

 

 

 

Het woord ‘vertrouwen’ klinkt misschien erg soft in je oren. Toch is het dit aspect dat mensen, teams, relaties, gezinnen, organisaties, landen en volken nodig hebben om succesvol te zijn. Vertrouwen beïnvloedt onze levens 24 uur per dag, 365 dagen per jaar. Het ondersteunt en bepaalt onze relaties.

Het verandert en wijzigt onze toekomst in de richting van succes.

Het vermogen vertrouwen te wekken, te bevorderen en te vergroten is essentieel om succesvol te zijn. Niet alleen voor ons persoonlijk welzijn en onze relaties, maar het is ook een essentiële leiderskwaliteit voor Onverstoorbaar Vriendelijk Leiderschap.

 

Natuurlijk ken je situaties die je als frustrerend en ontmoedigend ervaart. Op die momenten heb je de indruk dat je vertrouwen in de situatie of de personen (leerlingen, collega’s, directie, vrienden) ‘verdwenen’ is. Ik hoor regelmatig het volgende zeggen: “Vertrouwen heb je of heb je niet! Daar is niets aan te doen! Als ze eenmaal mijn vertrouwen geschaad hebben, dan is dat onherstelbaar.”

 

Ik geloof dat eerlijk gezegd niet. Je kunt vertrouwen wel degelijk vergroten en herstellen, op de eerste plaats in jezelf en dan zal het zich ontwikkelen buiten jou. Maar als je wacht op een initiatief van de buitenwereld dan kun je misschien wachten tot sint-juttemis en groeit er een sfeer van achterdocht en twijfel, met tenslotte de extremere vorm ‘angst’. Gebrek aan vertrouwen is nefast voor elke onderneming, groot of klein, en voor elke relatie. Het vertraagt de ontwikkelingsprocessen bij je leerlingen en het heeft onmiddellijk negatieve gevolgen voor de uitvoering van al je projecten.

 

 

Oefening:

 

- Denk nu eens aan iemand met wie je een relatie hebt op basis van vertrouwen, misschien je directeur, een collega, een leerling, … Beschrijf die relatie.

Hoe voelt die relatie? Hoe snel krijg je dingen voor elkaar?

Hoeveel plezier beleef je aan deze relatie?

- Denk nu eens aan iemand met wie je een relatie hebt op basis van weinig vertrouwen, misschien zelfs wat achterdocht. Beschrijf die relatie. Hoe voelt die relatie? Hoe werk je samen?  Snel, makkelijk, vlot? Of kost het veel moeite om overeenstemming te bereiken …? Beleef je plezier aan deze relatie of vind je het een karwei, een vermoeiende aangelegenheid?

- Krijgt elk jong mens elke les opnieuw jouw vertrouwen?

 

 

 

Als je iemand vertrouwt, maak je hem betrouwbaar.

 

SENECA

 

Vertrouwen is een houding die je aanneemt tegenover het leven en de wereld,
dat je zult weten om te gaan met de moeilijke gebeurtenissen die zich voordoen,
en dat je ondertussen zo diep mogelijk zult liefhebben.

FRANK ANDREWS

 

 

Ik heb altijd buiten mijzelf gezocht

naar sterkte en vertrouwen

maar ik weet nu dat het al die tijd in mij zat.

 

ANNA FREUD

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 38

 

Integriteit

 

 

 

Als ik mensen aanneem, kijk ik naar drie dingen. Het eerste is persoonlijke integriteit, het tweede is intelligentie en het derde is veel energie. Maar zonder de eerste zullen de andere twee je de das omdoen.

Dit is een uitspraak van Warren Buffett, ceo

 

 

De klemtoon ligt in dit citaat duidelijk op ‘integriteit. Integriteit heeft te maken met de hele mens, met zijn karakter, zijn volledige persoonlijkheid. Een integer persoon is iemand die principes heeft en ernaar handelt, ongeacht de omstandigheden. Integriteit komt van dezelfde Latijnse stam als de woorden ‘geïntegreerd’ en ‘integer’. Iemand is dus integer als er geen kloof bestaat tussen intentie en gedrag … als hij of zij aan de buitenkant toont wat er aan de binnenkant leeft.

 

Als we de metafoor van een boom gebruiken, is integriteit te vergelijken met het wortelstelsel. Hoewel het ondergronds diep in de aarde doorgedrongen is en meestal niet eens zichtbaar, is het absoluut essentieel voor de voeding, de kracht, de stabiliteit en de groei van de hele boom. Wanneer we dit beeld toepassen op ons leraar-zijn, dan kan het een bron van inspiratie zijn om als geloofwaardige, integere volwassenen om te gaan met jongeren. Als we op elk moment, zowel de aangename als de minder aangename, handelen in overeenstemming met onze diepste waarden en opvattingen, dan zetten we onze woorden om in daden. Dan worden onze handelingen niet gedreven door externe krachten, zoals meningen van anderen of opportunisme. De stem waarnaar ze luisteren en waarop ze reageren, is dan de kalme vredige stem van ons persoonlijk geweten, van onze persoonlijke paradigma’s.

 

Zo creëert u steeds meer vertrouwen in uzelf en wekt u vertrouwen bij anderen. Dan zal u merken dat u nog zeer weinig regels nodig hebt, want u put uit een bron van tijdloze waarden en principes die het leven aansturen in de richting van

onverstoorbaar vriendelijk leiderschap.

 

 

Oefening:

 

- Wie is volgens jou een integer mens? Welke eigenschappen zou je hem/haar toeschrijven. Ongetwijfeld: eerlijk, congruent, bescheiden, moedig en waardegedreven.

- Hoe voel je je bij deze persoon? Welk effect heeft hij op jou? Werk je er graag mee samen, ook als het even moeilijk is? Zijn er veel regels?

- Kan dit ook toegepast worden op onze omgang met jongeren?

- Vanuit welke waarden en principes leef en werk je? Zijn ze heel duidelijk voor jezelf, voor je omgeving? Misschien wil je ze wel eens uitschrijven.

 

 

 

Wie slordig met de waarheid is in kleine zaken,

kan niet worden vertrouwd met belangrijke zaken.

ALBERT EINSTEIN

 

 Wie u bent, wat uw waarden zijn, waar u voor staat. Het is uw anker, uw noorderster. Dat zult u niet in een boek vinden. U vindt het in uw denken.

ANNE MULCAHY, ceo Xerox

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 39

 

De drie zeven

 

 

Socrates, de Griekse wijsgeer, liep eens door de straten van Athene.

Plotseling kwam een man opgewonden naar hem toe.

 

“Socrates! Ik moet je iets vertellen over je vriend die …”

“Ho eens even”, onderbrak Socrates hem, “voor je verder gaat, wil ik je iets vragen.”

“Heb je het verhaal dat je mij wilt vertellen, gezeefd door de drie zeven?”

“De drie zeven? Welke drie zeven”, vroeg de man verbaasd.

“Laten we het proberen”, stelde Socrates voor.

 

“De eerste zeef is de zeef van de waarheid.

Heb je onderzocht of het waar is wat je mij wilt vertellen?”

“Nee,” zei de man, “ik hoorde het vertellen en …”

 

“Ah, juist! Dan is het toch zeker wel door de tweede zeef gegaan?

De zeef van het goede? Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?”

Aarzelend antwoordde de man: “Euh, nee, dat niet. Integendeel …”

 

“Hm,” zei de wijsgeer. “Laten we dan de derde zeef gebruiken.

Is het noodzakelijk om mij te vertellen wat jou zo opwindt?”

“Nee, niet direct noodzakelijk”, antwoordde de man.

 

“Welnu”, zei Socrates glimlachend.

“Als het verhaal dat je me wilt vertellen, niet waar is, niet goed is

en niet noodzakelijk is, vergeet het dan en belast mij er niet mee!”

 

 

Oefening:

 

- Hoe zorgvuldig zijn we in het uitspreken van ideeën en meningen?

- Is de stilte soms niet waardevoller en inspirerender?

- Is het trouwens zo noodzakelijk om overal onze mening over te geven?

- Wat brengen deze gedachten bij aan onze directe omgeving en

wat creëren ze in onze mind?

- Misschien is de zeef een bruikbaar middel voor je klas?

 

 

 

Domme mensen … ratelen en roddelen

Verstandige mensen … redeneren en bewijzen

Wijze mensen … signaleren en zwijgen

PAUL SALIM

 

Als wat je te zeggen hebt niet mooier is dan de stilte,
zwijg dan.

ARABISCH SPREEKWOORD

 

Zij die spreken, weten niet.

Zij die weten, spreken niet.

 

LAO-TSE (604-507 v. Chr.)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 40

 

De emotie angst!

 

Verwelkomen of verdringen

 

 

Angst is een uiterst nuttige emotie. Het maakt je alert, scherpt je zintuigen aan en verhoogt je bewustzijnsniveau wanneer er gevaar dreigt. Angst kan levensreddend zijn. Als we zo naar angst kijken, dan is het je vriend, je radar tijdens de reis door het leven.

 

Maar angst kan ook zeer verlammend werken. Angst is even groot als je verbeelding, dus als je denkt dat er een groot gevaar is, is je angst ook groot. Als je denkt dat het niet zoveel voorstelt, is ook je angst niet groot.

 

Angst houdt ons tegen en weerhoudt ons ervan in het leven de juiste stappen te nemen. Als we echt goed naar onze angsten kijken, zien we dat ze geen basis hebben in de werkelijkheid en niet gebaseerd zijn op feiten in het nu. Angst hoort altijd bij het verleden. Dus als er nu iets gebeurt waarvan we denken dat we bang zijn, dan is dat gewoonweg een herinnering die we projecteren op de huidige gebeurtenis. De angst ontstaat alleen door de gedachte aan wat er zou kunnen gebeuren.

 

Het enige dat de angst kan doen verdwijnen, is er ‘ja’ tegen zeggen. Je angst mag daar zijn en je dan de vraag stellen: ‘Is het wel waar wat ik nu geloof?’

Als je het leven recht in de ogen kijkt en ontdoet van elke vooronderstelling of fantasie, dan blijft er een neutrale werkelijkheid over. De realiteit, alles wat er in de buitenwereld gebeurt, is niet voor of tegen ons, ze is gewoon.

Waarom zouden we dan bang zijn van iets uit de buitenwereld.

Alleen onze binnenwereld (ons ego) kan ons de illusie geven om bang te zijn.

Dus … het is slechts een illusie die we zoveel macht geven.

 

 

 

Oefening:

 

- Sta deze week eens bewuster stil bij momenten dat je een of andere vorm van angst ervaart.

- Neem je angst dan gewoonweg waar en kijk ernaar als een antropoloog. Niet meer of niet minder. Ze is er en zeg tegen jezelf dat die angst er nu mag zijn.

- Stel je dan de vraag: ‘Wat maakt me nu bang? Is het die persoon (die gebeurtenis) of is het de gedachte over die persoon (die gebeurtenis)? Kan ik er ook anders naar kijken? Kan ik iets goeds bedenken over dit moment?”

Wat heb je hier te leren over jouw angst?

 

 

 

Moed groeit door te doen,
angst door niet te doen.

 

LATIJNS SPREEKWOORD

 

Je krijgt kracht, moed en vertrouwen

door elke ervaring waarin je de angst echt in de ogen kijkt.

 

ELEANOR ROOSEVELT

 

Negatieve gedachten onderhouden

met angst, jaloersheid en haat,

is zich langzaam maar zeker vergiftigen.

 

ROGER CLERC

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 41

 

Niets is onmogelijk!”

Yes, we can!

Obama

 

 

 

Het idee ‘Niets is onmogelijk’ is een kwaliteit van echt leiderschap. Er is niets onmogelijk want er zijn geen beperkingen, omdat we de mens en het leven niet kennen. Waarom zouden we dan met beperkte gedachten naar de wereld kijken!

 

Jouw leiderschapsstijl voed en creëer je door het goede in jezelf te cultiveren. Een goede voorraad ‘deugden’ – hoe ouderwets dit ook mag klinken - in je denken en je handelen aankweken, is een attitude van een volwassen leider. In plaats van de klemtoon te leggen op vermanen, sturen, orders uitdelen, regels uitvaardigen en gehoorzaamheid eisen, is het belangrijk om een leider te zijn die een pakhuis vol deugd verzamelt.

Mensen die hun leven laten leiden door regels, dogma’s en angst kunnen alleen doen wat hen wordt opgedragen. Kinderen die zijn grootgebracht in gezinnen of scholen waar blindelings gehoorzaamheid wordt geëist, hebben de meeste vooroordelen wanneer zij volwassen worden. Zij hebben geleerd vooraf te beoordelen en veroordelen wat acceptabel is. Daardoor stagneren en verlammen ze zichzelf om nieuwe ervaringen op te doen.

 

Als niets onmogelijk is, dan zijn er geen beperkingen!

Wanneer je dit kan bedenken en doen, dan kijk je naar jezelf als een wezen dat steeds in evolutie is, een mens waar het potentieel nog steeds niet uitgeput is en nog vol verrassingen kan zitten. Als je dit kan bedenken voor jezelf, dan kan je dat ook voor je omgeving. Je zult merken dat je denken vanuit overvloed in plaats van krenterigheid een geschenk is voor al degene met wie je in contact komt.

Je oordeelt niet, maar gelooft in andermans kwaliteiten.

Je geeft vanuit een open mind het beste van jezelf in plaats van behoudsgezind de omgeving af te speuren of alles wel goed genoeg is.

 

 

Oefening:

 

- Welke belemmerende gedachte bemerk je soms in jezelf: over jezelf, over je collega’s, je leerlingen, …?

- Wat creëer je dan in je geest en met welke verwachtingen kijk je dan naar jezelf en je omgeving?

- Realiseer je op die momenten, dat we de ander niet kunnen kennen en dat niets onmogelijk is!

 

 

 

Wat ons mensen werkelijk uniek maakt
tegenover andere diersoorten
is de mogelijkheid om onszelf te veranderen
door gebruik te maken van onze geest en onze gedachten.

 

DALE CARNEGIE (1888-1955)

 

Als we mensen nemen zoals ze zijn, maken we hen slechter.

Als we hen behandelen alsof ze zijn wat ze zouden moeten zijn,

dan helpen we hen om te worden wat ze in staat zijn te zijn.

 

J.W. VON GOETHE (1749-1832)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 42

 

Immuun voor het kwaad!”

 

 

 

Wat is jouw kijk op het ‘kwaad’ of het ‘onvolmaakte’ in deze wereld?

Rondom ons is er wel ergens een vorm van aftakeling, verwoesting, oorlog of geweld te bespeuren. De ontelbare vormen die inherent zijn aan het leven, of we die nu catalogiseren onder leuk of niet leuk, doen zich gewoonweg voor. Het leven stelt ons geen bewuste vraag of we er klaar voor zijn of we het goedkeuren of niet. Het leven is er. Het heeft geen enkele intentie om iets of iemand te schaden, maar zal zich op regelmatige tijdstippen tonen met een portie pijn en lijden.

 

Nu leven we toevallig in een cultuur die enerzijds het goed gevoel, het onmiddellijke genot cultiveert en anderzijds de aanwezigheid van het eindige of onaangename snel wil doen verdwijnen, wegduwen of beteugelen. Alles wat niet aangenaam is, willen we niet zo graag. We zeggen er het liefst op een of andere wijze ‘Neen’ tegen.

 

Een volwassen persoon die niet slaafs maar bewust in dit leven staat, zegt niet alleen ‘Ja’ tegen de leuke dingen, maar zegt ook ‘Ja’ tegen alles wat onvolmaakt is. Hij ziet in problemen uitdagingen en groeikansen in plaats van aanvallen op zijn persoontje. Zo is hij een voorbeeld voor jonge mensen die dit nog allemaal dienen te leren.

En wanneer een feit, een woord toch aanvoelt alsof het negatief is en rechtstreeks op hem gericht is, dan realiseert hij zich dat hij onkwetsbaar is. Wat de ander ook doet, of hij roept, slaat, onrespectvolle dingen zegt, het zegt niets over hem. Het is echt onmogelijk te vechten met iemand die weigert te vechten! Het toont alleen een toestand van tekort bij de ander. Zo voelt hij zich nooit aangevallen en behoudt hij de liefdevolle energie om te spreken en te handelen vanuit een volwassen visie.

 

 

 

Oefening:

 

- Wat doe je als iemand (een leerling) een verwensing uitspreekt? Voel je je dan gekwetst?

- Wat zegt dat dan over jou? Wie heeft dan de macht in handen?

- Kan je bedenken dat dit jonge wezen nog een onvolmaakte versie in wording is?

- Kan je bedenken dat je zelf onkwetsbaar bent?

- Zo behoud je de vrede in jezelf en ga je niet in de verdediging of de aanval.

- Op respectloos gedrag kan je kordaat en liefdevol reageren door duidelijk te stellen wat je wenst.

 

 

 

Succes wordt niet bepaald door de vraag
of we het universum hebben kunnen overhalen ons gelukkig te maken
maar door de vraag of we in onszelf het gebied hebben gevonden
dat niet afhankelijk is
van de stroom van voortdurend veranderende omstandigheden.

 

MARIANA CAPLAN

 

Het leven is niet zoals het zou moeten zijn;
het is gewoonweg zoals het is.

Maar de manier waarop je ermee omgaat, geeft de doorslag.

 

VIRGINIA SATIR

 

Voor wie in harmonie is met wat is,
is het leven een liefdesverhaal.

Niets komt voor je het nodig hebt.

Niets gaat voor je het niet meer nodig hebt.

Er is nooit te veel of te weinig.

 

BYRON KATIE

 

De moed het gebied van mislukking te betreden
is het doelbewuste besluit ons los te maken
uit de obsessie met succes en winst
en de blik te richten op verlies
om te zien of daar misschien iets waardevols te vinden is.

 

MARIANA CAPLAN

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 43

 

De waarnemer

 

 

 

De wetenschap kijkt meestal naar voorwerpen en gebeurtenissen in de buitenwereld. Ze bestudeert fenomenen, formuleert hypotheses en neemt ze aan voor waarheid tot ze door voldoende tegenbewijzen weerlegd worden. Ze richt haar blik zelden op de waarnemer zelf, op de man of de vrouw die kijkt. Einstein, die een speels mens was, ontdekte dat de waarnemer de enige variabele was waarmee geen rekening gehouden werd. Toen hij ging kijken naar degene die keek, openbaarde zich een totaal nieuwe wereld. “Er zijn slechts twee manieren om je leven te leven; doen alsof niets een wonder is, en doen alsof alles een wonder is. Ik geloof in de laatste manier.” Vanaf dat moment, vanaf dat inzicht, kan alles wat we wetenschap noemen, een wonder, een mysterie worden.

 

En zo ontdekte het Westen iets wat men in het Oosten al een poos wist: ‘Wat je ziet is afhankelijk van hoe je het bekijkt.’ Met andere woorden, er bestaat geen realiteit die losstaat van het bewustzijn van de waarnemer. Alles wat we zien, is een creatie van ons eigen bewustzijn. Het is onze perceptie. Voor de ene is er vandaag niets te doen, niets te beleven. Voor de ander is er een overvloed aan ervaringen, hoewel de uiterlijke verschijningsvormen in de realiteit voor iedereen dezelfde zijn. Dit toont aan dat er zonder bewustzijn geen ervaring, laat staan wonderlijke beleving, kan zijn.

Als we dus de werking van de wereld willen begrijpen, kunnen we doorgaan met de bestudering van voorwerpen en hoe die zich gedragen. Als we de aard van het bewustzijn willen begrijpen, moeten we onze aandacht op de waarnemer richten.

De ruimte in je ‘binnenwereld’ is even uitgestrekt als de ruimte in de buitenwereld. Sterker nog, de kans is groot dat je het geheim van het een vindt in het ander.

 

 

Oefening:

 

-              Oefen je per dag een aantal keren in het puur, zo objectief mogelijk waarnemen van de dingen. Probeer eens te beschrijven wat je kan vaststellen zodat niemand rondom je zou twijfelen aan wat je gezien hebt.

-              Bemerk je bij jezelf hoe snel er een interpretatie of een gevoel aan te pas komt?

-              Van wie is die emotie dan? Van de buitenwereld die je net beschreef? Of van je binnenwereld die een persoonlijke betekenis gaf, waarschijnlijk op basis van oordelen die je ooit gevormd hebt ergens in het verleden?

-              Wat levert je het beste resultaat op? Welke blik biedt het meeste kans op een open communicatie?

 

 

 

Het probleem is niet wat we niet weten,
het probleem is wat we denken te weten maar wat gewoon niet waar is.

MARK TWAIN (1835-1910)

 

Er zijn mensen die heel weinig weten.

Dat is geen probleem: zij weten dat zij weinig weten.

Er zijn mensen die heel veel weten.

Dat is ook geen probleem: zij weten dat zij niets weten.

Het probleem zijn de mensen die iets weten,
en denken dat zij alles weten.

 

UMBERTO ECO

 

“De mens die zich omringt met feiten, niet toestaat dat hij verrast wordt, geen flits van intuïtie kent, geen veronderstellingen maakt, geen risico neemt, leeft in een afgesloten cel."

 

Albert Einstein

 

"Het opstellen van een nieuwe theorie is niet hetzelfde als het slopen van een oude schuur om op die plaats een wolkenkrabber te bouwen. Het lijkt veel meer op het beklimmen van een berg, waarbij we nieuwe en weidse gezichten aanschouwen en waarbij we onverwachte verbindingen ontdekken tussen ons uitgangspunt en zijn rijke omgeving."

 

Albert Einstein

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 44

 

Pijn (crisis) is een geschenk

 

 

 

Datgene wat ons overkomt, delen we meestal snel in bij de categorie leuk of niet-leuk, prettig of vervelend, aangenaam of pijnlijk. We hebben liever gelukkige momenten dan de trieste ervaringen. Maar is dit wel een realistisch idee over het leven? Hoort bij de volheid van het bestaan sowieso niet de op- en neergaande beweging van mislukken en lukken. Het leven zou trouwens snel saai worden en alles zou met dezelfde emotie beleefd worden.

Zo is het leven gelukkig niet, want een leven zonder pijn is een leven van niet-leven.

 

We hoeven de pijn niet op te zoeken, maar als die zich onvermijdelijk aandient, hebben we de mogelijkheid in ons leven iets nieuws toe te laten.

Iemand die het lijden van het leven voelt, ervaart dat zijn comfortzone plots minder comfortabel lijkt. Hij stelt automatismen in vraag en begint tegelijkertijd wakker te worden voor diepere realiteiten, echte realiteiten. Want lijden doorbreekt de zelfvoldaanheid van onze gangbare ideeën over de realiteit en dwingt ons op een andere manier tot leven te komen – door zorgvuldig te kijken, intens te voelen, in contact te komen met onszelf en onze werelden, op een wijze die we tot dan toe altijd hebben gemeden. Het is wel eens gezegd en ik ben ervan overtuigd, dat lijden de eerste genade is. Op een bijzondere manier is lijden bijna een reden tot vreugde, want het markeert de geboorte van creatief inzicht.

 

 

Oefening:

 

- Hoe reageer jij op pijn en ervaringen die niet prettig zijn?

- Vecht je ertegen?

- Zoek je naar oorzaken en schuldigen?

- Of ben je bereid er een leerkans in te zien, een uitdaging?

Stel je het eerstvolgend moment dat je als pijnlijk ervaart eens de volgende vraag: Wat heb ik hier te leren? Wat kan ik uit deze situatie leren? Hoe kan ik hier een groter mens van worden?

 

 

 

Als je de werkelijkheid tot leermeester neemt,
dan heb je vele leermeesters
en vele kansen om te groeien.

DEEPAK CHOPRA

 

Een probleem is een kans in werkkleren.

ANONIEM

 

Pijn is een toespraak die je lichaam houdt
over een onderwerp dat voor jou van levensbelang is
op een wijze die het best je aandacht trekt.

DE DALAÏ LAMA

 

Pijn moedigt aan tot moed.

Je kunt niet moedig zijn

als je alleen maar leuke dingen zijn overkomen.

MARY TYLER MOORE

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 45

 

Een moeilijkheid of een mogelijkheid

 

 

 

Als je voor anderen problemen zou oplossen, zouden ze blijven stilstaan en nooit groeien.  … Wanneer je daartegenover anderen helpt door het niet van hen over te nemen, maar door met hen mee te denken, dan doe je dat door bij hen van binnen geleidelijk de inspiratie te wekken om zelf hun problemen aan te pakken.

Als je iemand te eten geeft, voed je hem alleen voor die dag, maar als je hem leert voedsel te verbouwen, heeft hij zijn leven lang te eten.

 

Als we nu even niet naar de ander kijken, maar naar onszelf, dan kan het leven uitdagende verrassingen voor ‘onze’ voeten werpen. Ook hier is het een keuze en een kunst om in plaats van te jammeren en te klagen, deze situaties te zien als unieke leerkansen om iets bij te leren, te groeien en onze talenten weer te versterken. We maken onszelf wijs dat we iets niet kunnen, dat we daar niet tegen opgewassen zijn en formuleren te vaak alibi’s die ons remmen in onze ontwikkeling.

 

Maar het kan ook anders, gewoonweg door je overtuiging in vraag te stellen en te herformuleren. Als een probleem de ondertitel krijgt: ‘Dat kan ik niet!’ Daar kan ik niet tegen! Dat mag niet!’, dan kan je zelf onderzoeken of dit wel waar is, dan kan je opnieuw voor jezelf bepalen wat je op dit nieuwe moment wilt geloven.

Als er een groot probleem voor je wordt neergelegd, zou dit kunnen betekenen dat jij de  grote innerlijke kracht hebt om een probleem op te lossen. Als we zouden geloven dat een moeilijkheid een nieuwe mogelijkheid in zich draagt, dan is er nooit echt iets om ontmoedigd van te raken, want moeilijkheden zijn mogelijkheden tot innerlijke groei.

En hoe groter de moeilijkheid, des te groter de mogelijkheid tot groei.

 

 

Oefening:

 

- Welke woorden gebruik jij om een probleem te benoemen? Moeilijkheid of mogelijkheid? Voor jezelf en voor je omgeving?

 

- Welke onmiddellijke invloed heeft deze woordkeuze in hetgeen je onderneemt?

 

- In welke overtuiging (jouw woordgebruik) ligt het accent vooral op groeikans, ontwikkelingspotentieel, toekomst, leerproces?

 

 

Wat ons mensen werkelijk uniek maakt
tegenover andere diersoorten
is de mogelijkheid om onszelf te veranderen
door gebruik te maken van onze geest en onze gedachten
.

 

DALE CARNEGIE (1888-1955)

 

Ik wil volledig opgebruikt zijn als ik sterf want hoe harder ik werk, hoe meer ik leef.

Ik geniet van het leven omwille van het leven.

Het leven is voor mij geen kort stompje kaars, het is een schitterende toorts

die ik tijdelijk mag vasthouden en ik wil hem zo helder mogelijk laten branden

voor ik hem aan toekomstige generaties doorgeef.

 

GEORGE BERNARD SHAW (1856-1950)

 

Mislukkingen? Dat zijn geen mislukkingen.

Ik ken nu duizenden manieren

waarop je geen gloeilamp kan maken.

 

THOMAS EDISON

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 46

 

“Thought for this year”

 

 

Thought for this yearman-animal 19

 

 

Het oude kind vraagt:

Wat is het goede leven?

 

De wijze zegt:

Het is een wonderlijk gebeuren, subtiel en verborgen.

Zit stil en roerloos, dan zie je het mysterie bewegen en kan je deelgenoot zijn.

 

 

 

Een vreugdevol en dankbaar jaar

 

 

Mia Jansen

 

Onverstoorbaar vriendelijk leraarschap

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 47

 

Is geluk slechts een wens?

 

“Is geluk maakbaar?”

 

 

 

Tijdens het aanhoren en versturen van allerlei gelukwensen de voorbije dagen heb ik me vaak de vraag gesteld: “Ben ik gelukkig?”

 

Eigenlijk is deze vraag een gesloten vraag die uitgaat van het idee dat gelukkig zijn het eindresultaat is van een proces, een definitief eindpunt na een zoektocht. Natuurlijk leidt zulk een overtuiging naar onvrede en frustratie, want zodra we denken dat we het geluk te pakken hebben, verdwijnt het ook weer. Het lijkt er op alsof we er ons leven lang naar uitkijken, er alles voor doen om het te ‘hebben’ en zodra we de ervaring van geluk beleven, is het zo kortstondig en vluchtig. De extase na een succes, de gelukzaligheid tijdens een heerlijke ontmoeting … het verdwijnt net zo snel als het gekomen is.

 

Door het lezen van enkele interessante boeken over ‘Geluk’ werd me duidelijker dat we als mens ‘Het Geluk’ niet kunnen ‘grijpen’ of ‘hebben’. Geen mens kan een constante, volmaakte gelukzaligheid bereiken, maar hij is wel in staat altijd gelukkiger te worden.

 

Het is dus niet zo relevant om ons af te vragen of we al dan niet gelukkig zijn, maar wel hoe we elk moment gelukkiger kunnen worden. In plaats van de hoop op te geven omdat we het volmaakte geluk nog niet hebben bereikt, geloof ik dat geluk een onuitputtelijke bron is, een oneindig en onbegrensd continuüm waar we elke dag naar toe groeien, waarvan we ons steeds bewuster kunnen zijn. Dat bewustzijn hebben we zelf in handen als we die overtuiging bij onszelf wakker houden. Deze vrijheid biedt ons een ontzettende ruimte om creatief ons eigen geluk – ja, elk moment - te maken.

 

 

Oefening:

 

-  Kan je elementen in je omgeving noemen, die je het idee geven dat je een gelukkig mens bent?

- Kan je elementen noemen waarvan je denkt dat ze jou ongelukkiger maken?

- Waarvan hangt jouw geluk af in je klas?

- Heb jij geluk met je leerlingen of hebben je leerlingen geluk met jou?

- Is het waar dat iets uit je buitenwereld je gelukkig/ongelukkig kan maken?

- In een onderzoek van R. Emmons en M. McCullough stelde men vast dat het bewust benoemen van dingen waarvoor je dankbaar bent, onmiddellijk een grotere mate van emotioneel en fysiek welzijn creëerden.

 

 

 

Succes wordt niet bepaald door de vraag
of we het universum hebben kunnen overhalen ons gelukkig te maken
maar door de vraag of we in onszelf het gebied hebben gevonden
dat niet afhankelijk is
van de stroom van voortdurend veranderende omstandigheden.

 

MARIANA CAPLAN

 

Niet het geluk maakt je dankbaar
maar dankbaarheid maakt je gelukkig.

 

DAVIND STEINDL (1926 - )

 

Als je een gelukkig leven wil leiden,

stel jezelf een doel en laat het geluk niet afhangen

van andere mensen of dingen.

 

ALBERT EINSTEIN (1879 - 1955)

 

Plezier is de ervaring van het goede dat je overkomt.

Geluk is de ervaring van het goede dat je doet.

 

ANONIEM

 

 

 

Boekentips:

 

Ben-Shahar, Tal, (2008) Gelukkiger. Ontdek het geheim van het dagelijks geluk, Archipel Amsterdam

 

Lyubimirsky, Sonja, (2007) Geluk. De maakbaarheid van het geluk. Een wetenschappelijke benadering van een gelukkig leven, Archipel Amsterdam

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 48

 

Het geluk van een ratracer”

 

“Het geluk ligt in de toekomst …?”

 

 

 

 Een kind maakt zich niet druk over de toekomst. De dagelijkse gebeurtenissen vervullen hem met verwondering en opwinding. Maar zodra hij naar school gaat, begint zijn carrière als ‘ratracer’. Iedereen vertelt hem dat hij goede cijfers moet halen voor later, om zijn toekomst veilig te stellen, om iemand te zijn. Maar ze vertellen hem vaak niet of te weinig dat hij tijdens zijn studietijd ook gelukkig kan zijn, dat leren leuk kan zijn en zou moeten zijn. De klemtoon ligt vooral op: “Geen lusten zonder lasten”.

 

Zo leren we jongeren en onszelf dat we succes bereiken door hard en veel te werken. Zo leren we dat tevreden of gelukkig zijn pas kan als je hard gewerkt hebt, als je je doelstelling bereikt hebt, als je weer de volgende berg beklommen hebt. Op deze manier leren we, meestal onbewust, dat leren en werken niet zo leuk is. Dat alleen het bereiken van het resultaat een toestand van vreugde kan creëren. Zo beklemtonen we dat succes in de toekomst het gewenste geluksgevoel zal opleveren en dat we nu dienen te lijden voor de voldoening van morgen. Een ratracer leeft met de hardnekkige overtuiging dat het geluk wel komt als hij eenmaal een bepaald doel heeft bereikt. Hij leeft nu met het idee van verlies, tekort en hard labeur om morgen succes te bereiken.

 

Maar is dat wel de beste houding om gelukkig te zijn? Dan bestaat het leven uit (hopelijk) regelmatige piekmomenten van succes, die dan snel gevolgd worden door de volgende periode van sleur.

Misschien herinner je jezelf nog momenten waar je enorm uitkeek naar een doel dat je voor ogen had, b.v. je diploma, een huis kopen, een competitie winnen. Je leefde ernaar toe, je dacht dat je echt gelukkig zou zijn als je eindelijk dat doel bereikt had. En het moment dat het zover was, was je wel dolgelukkig, maar het was zo vluchtig. De sleur keerde terug en het gevoel van vervulling verdween in een mum van tijd. Het langdurige geluksidee was hooguit een moment van opluchting, een kort moment van genot.

 

In onze cultuur zien we veel ratracers. We leren ons te richten op het volgende doel in plaats van op de ervaring in het moment en jagen ons hele leven de immer ongrijpbare toekomst na. We worden niet beloond voor het genieten van de reis als zodanig, maar voor het tot een succesvol einde brengen van de reis. De maatschappij beloont resultaten en geen processen, de aankomst telt en niet de reis.

 

 

Oefening:

 

- Denk je ook wel eens zoals een ratracer? Voor jezelf, voor je eigen kinderen, voor je leerlingen?

- Ligt je geluk, je tevredenheid ook vaak in de toekomst?

- Kijk je al uit naar de volgende vakantie?

- Kijk je al uit naar het diploma van je kinderen?

- Kijk je al uit naar het moment dat je huis is afbetaald?

 

- Als je van een afstand naar je leven kijkt, kan je dan bedenken dat je in het nu gelukkig kan zijn? Zo creëer je een zijnstoestand die niet afhangt van bereikte doelen! Het is je overtuiging voor elk moment.

 

- Toon je aan de jongeren dat leren spannend en interessant is, dat meer weten en kennis ontzettend boeiend is?

 

 

 

Een succesvol mens is iemand die ’s morgens opstaat

en ’s avonds gaat slapen

en die daartussen doet wat hij graag doet.

 

BOB DYLAN

 

Succes is op weg zijn naar je droom

en genieten van de tocht.

 

ANONIEM

 

 

Boekentips:

 

Ben-Shahar, Tal, (2008) Gelukkiger. Ontdek het geheim van het dagelijks geluk, Archipel Amsterdam

 

Lyubimirsky, Sonja, (2007) Geluk. De maakbaarheid van het geluk. Een wetenschappelijke benadering van een gelukkig leven, Archipel Amsterdam

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 49

 

“Het geluk van een hedonist”

 

“Het geluk/genot … nu en onmiddellijk

 

 

 

 Een hedonist zoekt het genot en vermijdt pijn. Hij wil dat elke vorm van onbehagen, of welke behoefte dan ook, bevredigd wordt. Aan de gevolgen op langere termijn denkt hij niet. Geluk is voor hem een aaneenschakeling van aangename ervaringen. Zo leeft hij van verlangen naar verlangen en als het meezit, kan hij zo wel een poosje doorgaan. Maar er is één vergissing die de hedonist maakt, namelijk dat inspanning gelijkgesteld wordt aan pijn en genot aan geluk.

 

Het volgende experiment illustreert hoe gelukkig hedonisten zijn op lange termijn.

In een psychologisch experiment werden studenten betaald om niets te doen. Dat leek in eerste instantie een heerlijk buitenkansje. Aan hun fysieke behoeften werd voldaan en het werd hen verboden om te werken. Het duurde slechts vier à acht uur voor de studenten ongelukkig werden. Ook al verdienden ze veel meer geld dan ze met een ander baantje hadden verdiend, ze hadden behoefte aan stimuli en uitdaging. Ze hadden behoefte aan waardevolle taken om zichzelf waardevol te voelen.

Een manager vertelt over zijn training met een groep Zuid-Afrikaanse managers die actief waren geweest in de antiapartheidsbeweging. Toen de apartheid werd afgeschaft, heerste er een euforische sfeer. Maar zodra die euforie wegebde, kregen velen last van verveling en leegte, tot zelfs depressieve klachten. Natuurlijk wilden ze niet terug naar de oude situatie, maar ze misten een levensdoel.

 

In de comfortzone is het gezellig, warm en knus. Maar hier valt niets te leren. Het wordt er zelfs saai. En het moedigt niet aan om de grenzen van het kennen en kunnen te verleggen. Jongeren (en volwassenen) die te lang in de comfortzone zitten en te weinig uitdaging ervaren, worden ontevreden en brutaal als ze niet op hun wenken worden bediend. Uiteindelijk geloven ze niet meer in hun eigen kunnen en worden ze bang om risico’s te nemen, met extreme gevolgen als drugs- en alcoholgebruik en zelfmoord.

 

De psycholoog Csikszentmihalyi beweert dat ‘de beste momenten zich meestal voordoen wanneer iemand de grenzen van zijn lichamelijke en geestelijk functioneren opzoekt in een vrijwillige poging iets moeilijks en waardevols voor elkaar te krijgen’.

 

Een moeiteloos, hedonistisch bestaan, is geen goed recept voor geluk.

 

 

 

Oefening:

 

-               Herken je hedonistische momenten in je leven? Wat leverde je die periode op? Winst of verlies?

-              Hoe ga je om met pijn en inspanning? Is het een kans om te leren of wentel je je in je comfortzone?

- Geloof je dat jonge mensen meer kunnen dan ze tonen? Kan je als volwassene vol vertrouwen naar jongeren kijken als ze het moeilijk hebben of wil je hen hiervoor hoeden?

 

 

Of we nu in een dal of op de top zitten,

we zijn gemaakt om te klimmen en niet om ons gemak ervan te nemen.

 

John Gardner

 

De tragiek van het leven

ligt niet in het niet bereiken van je doel.

De tragiek van het leven

ligt in het ontbreken van een doel.

 

BENJAMIN MAYS

 

 

Boekentips:

Ben-Shahar, Tal, (2008) Gelukkiger. Ontdek het geheim van het dagelijks geluk, Archipel Amsterdam

 

Lyubimirsky, Sonja, (2007) Geluk. De maakbaarheid van het geluk. Een wetenschappelijke benadering van een gelukkig leven, Archipel Amsterdam

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 50

 

Het geluk van een nihilist”

 

“Het geluk …? Het heeft geen zin”

 

 

 

 Terwijl de ratracer denkt dat zijn geluk in de toekomst ligt, vindt de hedonist het geluk in het heden en de onmiddellijke bevrediging. Een nihilist daarentegen is iemand die alle hoop op geluk heeft opgegeven en die zich neerlegt bij de overtuiging dat

het leven geen zin heeft.

 

De nihilist vindt dat hij vastgeketend zit aan het verleden, dat hij er helemaal door bepaald wordt. Hij wentelt zich in de mythe dat hij gemaakt is voor het ongeluk, dat hij niet over het vermogen beschikt om gelukkig te worden.

 

Deze manier van vastzitten aan het falen in het verleden heeft Martin Seligman ‘aangeleerde hulpeloosheid’ genoemd. Om dit verschijnsel te onderzoeken vormde hij drie experimentele groepen met honden. De honden in de eerste groep kregen elektrische schokken, die ze konden stoppen door op een paneel te drukken. De honden in de tweede groep kregen schokken die aanhielden ongeacht wat ze deden. De derde groep, de controlegroep, kreeg geen schokken.

Daarna werden alle honden in hokken gezet waar ze eveneens elektrische schokken kregen, maar waar ze gemakkelijk aan konden ontsnappen door over een laag hek te springen. De honden uit de eerste groep en de derde groep sprongen snel over het hek en ontsnapten. De honden uit de derde groep, die eerder de elektrische schokken niet hadden kunnen stoppen, maakten geen aanstalten om te ontsnappen. Ze bleven gewoon in hun hok liggen janken terwijl ze de schokken kregen. De honden hadden geleerd hulpeloos te zijn.

Dit experiment deed hij ook met mensen en het resultaat was identiek. De derde groep had zich bij de situatie neergelegd. Ze gaven het op. Het had toch geen zin.

 

Het onderzoek van Seligman toont aan dat hulpeloosheid snel is aangeleerd. Als we niet het gewenste resultaat behalen, concluderen we vaak dat we geen zeggenschap hebben over ons leven of bepaalde delen ervan. Door een misinterpretatie van de werkelijkheid, een diepgewortelde negatieve opvatting dat wat je ook doet, je nooit gelukkig zult worden, creëren mensen hun eigen ongeluk. Het geloof is weg en deze kleinerende gedachten over zichzelf leiden tot wanhoop.

 

 

Oefening:

 

- Denk je ook wel eens zoals een nihilist? “Zie je wel, het heeft geen zin!”

- Hebben besluiten (hardnekkige mythen) genomen op basis van ervaringen uit je verleden, nog steeds invloed op je handelen?

- Leg je je ook soms neer bij de overtuiging dat iets/het geen zin heeft?

 

- Denk je zo ook wel eens over jongeren in je klas?

- Wie zegt dat je oordeel waar is? Kennen we het potentieel van die jonge mensen?

- Wat levert die oordelende, belemmerende gedachte jou en de leerling op?

- Wat is het effect van drammende negatieve kritiek?

 

- Of leer je jonge mensen aan dat er altijd toekomst is?

- Leer je hen aan dat zij wel zeggenschap hebben over hun leven, over hun toestand, ongeacht besluiten en gedachten uit het verleden?

- Leer je hen dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor de richting van hun denken?

 

 

Een boom veroordeelt zichzelf niet

omdat zijn takken minder lang zijn

dan die van de boom ernaast.

 

ANONIEM

 

Wat er in het verleden ook gebeurd is,

zelf vervuld zijn van oorlog is nog erger.
Wie door een bril van wrok en haat kijkt,

veroordeelt zichzelf om in een wereld van wrok en haat te leven.

Dan ben je je eigen vijand geworden.

 

THE ARBINGER INSTITUTE

 

Het is verstandiger een kaars aan te steken

dan te klagen over de duisternis.

 

LAO-TSE (604-507 v. Chr.)

 

Boekentips:

 

Ben-Shahar, Tal, (2008) Gelukkiger. Ontdek het geheim van het dagelijks geluk, Archipel Amsterdam

 

Lyubimirsky, Sonja, (2007) Geluk. De maakbaarheid van het geluk. Een wetenschappelijke benadering van een gelukkig leven, Archipel Amsterdam

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 51

 

Het duurzame geluk”

 

“Geluk is hier en nu”

 

 

De ratracer koestert de illusie dat het geluk te vinden is op een bestemming in de toekomst en de betekenis van de reis ontgaat hem volkomen.

De hedonist koestert de illusie dat alleen de reis telt, nu consumeren en de ene bonbon na de andere naar binnen stoppen.

De nihilist is teleurgesteld in het leven en vindt zowel de bestemming als de reis zinloos. De ratracer wordt een slaaf van de toekomst, de hedonist wordt slaaf van het moment en de nihilist is slaaf van zijn verleden.

 

Wat is dan duurzaam geluk?

Wie verwacht dat hij aan een stuk door gelukkig kan zijn, bereidt zich voor op een ongelukkig leven. Het geluk begint bij het bewust aanvaarden dat we niet constant gelukkig moeten zijn. Het duurzame geluk ligt in het besef dat het nu zinvol is voor een doel in de toekomst. Dan geniet je van de inspanning op dit moment omdat je op reis bent naar een waardevolle bestemming. Wat telt is de ervaring van het op reis zijn, het onderweg zijn en niet zozeer het eindpunt. De weg ernaar toe is op zich al boeiend genoeg. Vreugdebeleving is een activiteit in het nu, omdat de ervaringen in het nu bijdragen tot een bevredigende toekomst.

Een student die graag leert, haalt directe winst uit het genot van nieuwe ideeën en toekomstige winst uit de wetenschap dat die ideeën hem voorbereiden op zijn carrière. Mensen die hun werk met liefde en aandacht doen, genieten van elke ontmoeting, elke prestatie, elke vergadering. Het gaat er niet om wat je doet, maar hoe je het doet!

 

Om duurzaam gelukkig te zijn, moeten we kunnen genieten van de reis naar een voor ons waardevolle bestemming. Geluk gaat niet over het bereiken van de hoogste top en evenmin over doelloos de berghellingen op en af klauteren.

Geluk is de ervaring dat je naar de top aan het klimmen bent.

 

 

Oefening:

- Welk idee heeft bij jou de overhand:

‘Geen lusten zonder lasten’ of

‘Het geloof dat je bijdraagt aan een hoger doel’?

 

- Kan je gelukkig zijn en blij zijn om het leven, ook al doet het leven af en toe pijn?

 

- Veel jongeren leven met het idee dat leren saai is. Maar zeggen we wel voldoende dat leren leuk is. Zeg het deze week minstens één maal per dag.

 

 

 

Klagen is een weigering om op te groeien en te leren.

Het einde van het klagen is het opgeven van het wachten op een ander verleden
door zich op het heden en op de toekomst te oriënteren.


FRANÇOIS ROUSTANG

 

Plezier is het geluk van de dwazen.

Geluk is het plezier van de wijzen.

 

ANONIEM

 

We gedragen ons alsof luxe en comfort het belangrijkste zijn in het leven,

terwijl het enige wat we echt nodig hebben om gelukkig te zijn

iets is om enthousiast over te zijn.

 

CHARLES KINGSLEY

 

Geluk komt van aandacht voor kleine dingen,
ongeluk van het verwaarlozen van kleine dingen.

 

XIANG XU

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 52

 

Het geconditioneerde denken

 

 

 

Herinner je je nog de bewustzijnscurve?

Van de archaïsche fase, waarin een mens volledig afhankelijk is, schrijdt hij tot de mythische fase. Daar denkt hij dat hij ‘het’ weet, om dan te beseffen dat hij voorbij de rede of de kritische fase naar een hoger bewustzijn kan, naar een onafhankelijk en spiritueel denken, levend vanuit hogere en waardegedreven doelen.

Kan je je op dit moment situeren op de curve?

 

Denk je ook wel eens: Hoe hardnekkig is ons geconditioneerd denken?

Hoe snel raken we in deze beperkte geest verstrikt?

 

Bewust of onbewust hebben wij in de loop der jaren een bolwerk van overtuigingen en gewoonten aangeleerd en tot ons geconditioneerd patroon gemaakt. Van jongs af is ons verteld hoe wij in iedere situatie moeten handelen en hoe wij over van alles en nog wat moeten denken. Als wij een winkel binnenlopen, als wij naar een film kijken, als we het journaal beluisteren en de politici horen spreken over crisis, koopkracht en change, overal wordt van ons een mening geëist. Iedere keer als wij andere mensen ontmoeten, wordt van ons verwacht dat wij ons een oordeel over hen vormen.

 

En meestal beseffen we niet dat we onbewust reageren vanuit dat geconditioneerde denken dat in een slaaptoestand verkeert of op automatische piloot werkt. Iemand die slaapwandelend door het leven gaat, verdiept zich zelden in zijn beweegredenen of motieven. Hij dobbert op de golven van het lot dat hij niet meer in de hand heeft. Hij beseft niet eens dat hij slaapt. De vraag: ‘Is dat wel waar?’ stelt hij niet meer. Zijn onbewuste mythen stapelen zich op en het resultaat daarvan is, dat hij steeds dieper in slaap valt. Niet alleen kent hij het doel van het leven niet meer!

Hij vraagt zich zelfs niet meer af waarom hij geboren is en wat hij op deze wereld doet.

Hij meent dat hij denken kan, terwijl in werkelijkheid een ego-gedachte hem denkt.

 

 

Oefening:

 

- Van welke mythe heb je wel eens last?

- Welke overtuiging roept onmiddellijk onaangename emoties op?

- Wat gebeurt er als je even STOP zegt en als een antropoloog naar je ervaringen en je belevingen kijkt?

 

 

 

Meestal is het zo: iemand drukt een knop in en je voelt je goed,
iemand anders drukt een andere knop in en je voelt je slecht,

en dat noemt men “menselijk”.

“Menselijk” wil kennelijk zeggen dat je een gedachteloze, slapende automaat moet zijn.

 

ANTHONY DE MELLO (1931-1987)

 

Onder de oppervlakte kijken van alle fenomenen
– personen, dieren, planten en alle situaties –
tot in het onderliggende/bovenliggende, omliggende en alles verbindende etherische web van het alomtegenwoordige, alziende, alhorende, alproevende, alruikende, alrakende spirituele.
En je dan, terwijl je zo diep/ver in de werkelijkheid kijkt,
verbazen over de constante en continue scheppende kracht
van je eigen persoonlijke universum
en je zo gelukkig en licht voelen dat je besluit
om jezelf constant te herinneren aan die onuitsprekelijke aanwezigheid,
niet omwille van die aanwezigheid, maar omwille van jezelf.
En op die manier draag je dat bewustzijn liefdevol mee bij alles wat je doet,
altijd, wat er ook gebeurt.
Dat is spiritualiteit.

 

BAREFOOT DOCTOR

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 53

 

Het kasteel en de ijsberg

 

 

In welk kasteel woon jij? Hoe is jouw kasteel opgebouwd, met grote en kleine kamers, met dikke en dunne muren, koude en warme ruimtes, met een brede of een smalle gracht, een ophaalbrug die bijna nooit of altijd naar beneden gaat  …

 

De kamers zijn een metafoor voor ons (on)bewuste denken, dat we gebruiken als we voor problemen staan. Als we hier zorgvuldig over nadenken, dan merk je dat je altijd de huidige stand van zaken benadert vanuit je denkkaders/-kamers.

De ijsberg die boven het wateroppervlak uitsteekt, heeft een nog grotere onzichtbare ijsblok onder het wateroppervlak. Dus als je begint in te zien dat wat zichtbaar is, dat wat ons overstuur maakt, slechts een symptoom is van een dieperliggend denkpatroon, dan beginnen we ons kasteel te leren kennen. Als we het goed genoeg kennen, kunnen we een uitweg zoeken.

 

De waarheid is dat velen van ons het kasteel niet willen verlaten. Misschien beseffen we het niet, maar we zijn dol op onze problemen, ook al is het niet prettig. We willen gevangen blijven in onze eigen constructies, ronddraaien en kronkelen en het slachtoffer zijn, medelijden met onszelf hebben. En pas als het genoeg pijn doet, gaan we misschien inzien dat het leven op die manier niet zo goed werkt. Op dat moment zoeken we misschien een gracht, een vluchtroute, een halve oplossing. Dan nog blijven we onszelf voor de gek houden, want we zoeken oplossingen die het kasteel nog steeds intact laten en ons gevangen houden in onze niet-bevredigende mythes.

 

Het is een kunst, die veel denken en moed vergt, om oude patronen in vraag te durven stellen, ze te herkennen, ze bij te sturen om dan terug in vrijheid te kiezen voor een gelukkiger leven. 

 

 

Oefening:

 

-  Welke argumenten gebruik je wel eens als je er iets niet zint?

- Zoek je alibi’s of schuldigen in de buitenwereld?

- Zoek je alibi’s of schuldigen in de binnenwereld?

- Wat levert je dat op?

- Kan je ook zonder veroordelen kijken naar datgene wat je overstuur maakt?

 

Bedenk dan een moedige gedachte die een nieuwe intentie bevat, een inspirerend idee met als ondertitel: Zo wil ik voortaan denken!

 

 

Zelfmedelijden is als in je broek doen in de winter.

Eerst voelt het lekker warm aan, maar daarna zit je ermee...

 

MARK TWAIN (1835-1910)

 

Vele mensen willen de wereld veranderen,

maar slechts weinigen zijn bereid hun eigen denken te veranderen.

 

ANONIEM

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 54

 

Heldere blik of verdwaasde blik

 

 

 

 Onze geest is tot schitterende dingen in staat, maar …

hij kan tevens onze ergste vijand zijn.

 

Dit illustreert het volgende verhaal van de Boeddha.

 

Op een dag vertelde de Boeddha het verhaal van een jonge koopman die was getrouwd met een heel mooie vrouw en vader was van een klein jongetje. Ongelukkigerwijs werd zijn vrouw ziek en kwam te overlijden. De man schonk vervolgens al zijn genegenheid aan het kind, dat zijn enige bron van vreugde was geworden. Toen hij op een dag voor zaken op reis ging, werd zijn dorp door plunderaars belegerd, die het in brand staken en dood en verderf zaaiden en zijn zoontje van vijf ontvoerden. Toen hij in het dorp terugkeerde, overviel hem een immense droefheid bij het aanschouwen van de ramp die zich in zijn afwezigheid had voltrokken. In de as vond hij de kalkresten van een kindje dat hij in zijn wanhoop hield voor het stoffelijk overschot van zijn zoon. Hij trok zich de haren uit het hoofd, voelde zich schuldig en was ontroostbaar. Vervolgens trof hij voorbereidingen voor een crematie en stopte de asresten in een klein zakje van kostbare zijde. Of hij nu werkte, sliep of at, voortdurend droeg hij het zakje met de asresten met zich mee. Vaak trok hij zich terug om urenlang te huilen.

 

Op een dag slaagde zijn zoon erin te ontsnappen en de weg naar het dorp terug te vinden. Rond middernacht bereikte hij het nieuwe huis van zijn vader en klopte op de deur. Zijn vader lag op bed te snikken met de zak met asresten aan zijn zijde. ‘Wie is daar?’ vroeg hij. Het kind antwoordde: ‘Ik ben het papa, je zoon. Doe de deur maar open.’ In zijn angst en verwarring dacht de vader dat iemand een gemene streek met hem uithaalde. ‘Scheer je weg,’ schreeuwde hij, ‘laat me met rust!’ Vervolgens begon hij weer te huilen. De jongen klopte nog verschillende maken aan, maar de vader volhardde in zijn weigering hem binnen te laten. Uiteindelijk maakte de jongen rechtsomkeert en liep langzaam weg. Vader en zoon hebben elkaar nooit weergezien.

 

 

Oefening:

 

- Klamp je je ook soms vast aan iets dat je voor waar aanneemt?

- Door je overtuiging zou je de deur misschien niet opendoen als de waarheid in eigen persoon verschijnt!

- Een oordeel wordt geveld over iets uit het verleden. Ben je bereid om telkens opnieuw in het ‘nu’ de dialoog aan te gaan?

- Ben je bereid om met een heldere frisse blik in het nu naar de situatie of de persoon te kijken en te luisteren?

 

 

De waarheid zal je bevrijden.
Maar vóór ze dat doet, zal ze je kwaad maken.

 

JERRY JOINER

 

Niets is praktischer dan spiritualiteit.

Spiritualiteit is wakker worden uit je slaap.

De kans dat je wakker wordt, is rechtstreeks evenredig
aan de hoeveelheid waarheid die je aankunt zonder weg te hollen
.

 

ANTHONY DE MELLO (1931-1987)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 55

 

Emoties en hun effecten

 

 

 

 Er bestaat een heel kleurenpalet aan emoties. Maar eigenlijk zijn ze grosso modo te herleiden tot twee fundamentele gevoelens, namelijk angst en liefde.

Of anders geformuleerd: een gevoel dat vanuit een ‘ja-houding’ komt en een gevoel dat vanuit een ‘nee-houding’ komt.

Bij angstgevoelens krimpt ons ego samen om zichzelf te beschermen; ons bewustzijn vernauwt zich tot de zorgen of problemen waarmee we op dat ogenblik in onze gedachten bezig zijn. We zien geen nieuwe mogelijkheden meer. Hoofd en hart zijn dichtgeklapt en voelen aan als stalen klemmen. We zijn de gevangene van onze eigen angst.

Bij liefde echter staan hoofd en hart open voor de talloze mogelijkheden van het leven. Het kan niet op! We kunnen de rijkdom van het leven letterlijk beter zien, horen, ruiken en voelen. We tonen bewondering voor wat zich aandient op dat moment en het lijkt alsof alles vanzelf gaat.

 

Omdat angst, bewust of onbewust, veel van onze problemen en ons ongelukkig zijn veroorzaakt, is het belangrijk om het heel snel te detecteren, het vast te stellen en er dan als een antropoloog naar te kijken en ermee om te gaan.

 

Maar hoe doe je dat? Je dient je angst zeker niet te bestrijden of te onderdrukken, want het zal alleen maar in een hogere frequentie terugkeren.

De beste remedie om met je angst om te gaan, is ernaar te kijken en je niet te vereenzelvigen met die angst. Vooreerst dien je te beseffen dat jij niet je angst bent, dat je veel meer bent dan die angst. Dan kan je inzien, dat dit maar een fractie is van je hele zijn en dat die angst je helemaal niet hoeft te beheersen of te bezitten.

Op dat moment realiseer je je dat er iets in jou aanwezig is dat angst heet, maar dat jij dat niet bent.

Als je dit bewust kan beleven en tot een ervaring maken, dan word je minder belast door de angst. Je voelt niet langer de behoefte om ertegen te vechten of ze te ontvluchten. De angst mag daar zijn. Thich Nhat Hanh zegt letterlijk: ‘Omarm je woede, je pijn en je angst.’ Je gespannenheid en je zogeheten blokkades zullen onmiddellijk verminderen, want ze verliezen hun macht.

Als je zo met je angst kan omgaan, verlies je geen energie aan het strijden of onderdrukken, maar kan je direct aan het onderliggende probleem iets gaan doen

 

 

 

Gedachteoefening

 

- Wat ervaar jij fysiek als je angstig bent? Waar in je lichaam situeert zich die angst?

- Wat zou het betekenen als je zegt: Ik ben bang? Dan verklaar je jezelf tot een wezen dat volkomen bang is. Welke fysieke ervaring creëert zich dan in jou? Welk perspectief biedt deze overtuiging?

- Wat zou het betekenen als je zegt: Er is ergens angst in mij? Dan stel je vast dat er wel angst is in jou, maar daarnaast is er ook nog heel veel meer. Welke fysieke gevolgen heeft dit op jou? Welk perspectief biedt deze overtuiging?

 

- De keuze is aan jou: je laten beheersen door een totale angst of dat stukje angst benoemen en er dan mee aan de slag gaan.

 

 

Negatieve gedachten onderhouden
met angst, jaloersheid en haat,
is zich langzaam maar zeker vergiftigen.

 

ROGER CLERC

Hoe kunnen mensen leren zonder angst te leven?
Door eerst te leren mét angst te leven!

 

FRANCIS LUCILLE (1944 - )

 

Je krijgt kracht, moed en vertrouwen
door elke ervaring waarin je de angst echt in de ogen kijkt.

 

ELEANOR ROOSEVELT

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 56

 

Angst in tijden van stijgend probleemgedrag

bij jongeren

 

 

 

'De kloof van winners en losers bij onze jeugd groeit'
Wijd en zijd staat de Leuvense kinderpsychiater Peter Adriaenssens (54) bekend als de man van de genuanceerde boodschap en de zachte waarden. Tot vandaag. 'We dreigen dertig procent van onze jongeren te verliezen in probleemgedrag. En dat is onze collectieve verantwoordelijkheid.' Een monoloog als alarmkreet.

 

Ouders trekken vaak hun handen af van kinderen met zware psychische problemen. Dat is een vorm van kindermoord
Het gaat de foute kant op, maar ik voel nergens een sense of urgency, tenzij om jeugdgevangenissen te bouwen
Hét probleem van jongeren vandaag is eenzaamheid. Achter al hun gechat en ge-sms zit een klein en eenzaam hart verscholen

 

Dit was de inleiding en het slot van het artikel dat 28 februari verscheen in de Morgen.

Je kunt het integraal nalezen op www.academievoorlevenskunst.be, rubriek: Uit de Pers

 

 

Naast dit artikel heeft iedereen die niet op Mars woont toch wel indrukken opgedaan van hetgeen er in de media verscheen. Ik ben de mening toegedaan dat er veel op het spel staat vandaag, dat iedereen die zich volwassen noemt, meer dan ooit doordrongen dient te zijn van ‘Onverstoorbaar Vriendelijk Leiderschap’.

Het is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid, zoals Adriaenssen het noemt.

 

Er bestaat geen grotere belemmering voor liefde en wereldvrede, schoolvrede en maatschappijvrede dan ANGST. Angst is de slechtste raadgever en leidt vaak tot overmatige agressie en woede, onredelijke regelgeving en geweld in woorden en daden.

We zijn geneigd een onredelijke haat te ontwikkelen voor datgene waarvoor we bang zijn en zo komen we tot haat en angst. Dit schaadt ons niet alleen psychisch en verergert niet alleen de spanning in onze omgeving, maar deze concentratie op het negatieve zorgt er eveneens voor dat we geen bijdragen leveren aan een oplossing.

 

Het is een uitdaging voor ons allen om geweldloos te blijven communiceren vanuit een Onverstoorbaar = niemand kan jou kwetsen als je de macht niet uit handen geeft

Vriendelijk = altijd vanuit de liefde voor de mens, ongeacht zijn gedrag

Leiderschap = consequent handelen en liefdevol bijsturen omdat je wilt bijdragen aan het groeien naar wijze volwassenen.

 

 

Gedachteoefening

 

Daarom organiseer ik in samenwerking met de UA een vervolgcursus, bestaande uit één dag. Vanuit jullie ervaring zullen we de visie toetsen en nog grondiger inoefenen.

 

Gedurende deze dag wordt de klemtoon gelegd op

- Geweldloos communiceren

- Hoe vriendelijk je doel bereiken, ondanks de omstandigheden

- Een onverstoorbaar voorbeeld blijven in je positief leiderschap ook al bereik je niet het gewenste effect bij de jongere?

Hoe verlies je je missie nooit uit het oog?

 

 

 

Liefde is niet het bewonderen van het volmaakte,
maar het aanvaarden van het onvolmaakte.


Harold Kushner

 

Ervaring is niet wat je overkomt,

het is wat je doet met wat je overkomt.

 

Aldous Huxley

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 57

 

Als we deze avond blind zouden zijn …”

 

 

Deze morgen las ik het volgende citaat van Pema Chödrön:

Als we wisten dat we vanavond blind zouden worden, dan keken we beslist vol nostalgie om ons heen, een beklijvende laatste blik op elke grashalm, iedere wolkenformatie, elk pluisje, iedere regenboog, elke regendruppel – letterlijk op alles.

 

Als we niet af en toe een indringende gebeurtenis beleven of een confronterende vraag voor onze neus geworpen krijgen, hollen we aan zoveel moois voorbij. We weten zoveel, we denken zo snel en laten de flitsende beeldenstorm in onze geest ongehinderd zijn gang gaan.

 

Zo ontmoette ik vorige week een collega waarmee ik reeds 15 jaar samenwerk, maar nu pas tot een ‘intenser’ gesprek kwam. Ze vertelde me tijdens onze conversatie dat ze haar borstkanker dankbaar was. Ze durfde zelfs stellen dat ze deze ervaring nodig had gehad om bewuster en aandachtiger te leven. Dat gebeuren had haar wakker gemaakt voor de schoonheid van het leven. Nu stond ze iedere ochtend op met het idee dat ze een geluksvogel was. Ze was veel opgewekter en blijer om alles wat ze cadeau kreeg.

 

Het is op z’n minst merkwaardig dat we blijkbaar dit soort ingrijpende feiten nodig hebben om wakker te worden uit onze onbewuste slaap, uit onze banale en futiele zorgen. Wat wil dit dan zeggen over ons als mens?

Dat we pas leren als we het zelf ervaren, en vooral als het echt pijn doet!

Misschien is dat wel de meest gangbare weg, maar dan is dat wel een dure weg met veel lijden en pijn. Als we zouden oefenen in bewust en aandachtig leven, elk moment van de dag, dan konden we bewuster genieten van het nu en hadden we geen drama’s nodig om ons deze les te leren.

 

 

"Maar wat ís aandacht?" vroeg de Amerikaanse filosofieprofessor, op studiebezoek bij een hedendaags Japans zenmeester. "Eerst even thee drinken," zei die tot zijn ongeduldige bezoeker en begon alvast diens kopje in te schenken. Hij bleef maar schenken, ook toen het kopje al overstroomde. De bezoeker keek onthutst toe want uit verhalen was hem bekend dat die zen-mensen erg gedisciplineerde, nette lui waren die nog geen druppel water lichtvaardig zouden verspillen: "Ziet u," zei de meester met allicht een fijn monkellachje, "met uw hoofd is het als met dit kopje. Het zit al helemaal vol. Met woorden, definities; met weten hoe de dingen horen en hoe ze zeker niet horen, met wat je wil en beslist niet wil. Met voorkeuren en afkeren, herinneringen, gestolde ervaringen. Als je wil weten wat aandacht is, moet je eerst je hoofd leegmaken. Pas dan zul je voor de eerste keer zien en weten."

 

Gedachteoefening

 

- Hoe vol zit jouw hoofd? Hoe snel ben je in het ‘weten’?

- Betrap je jezelf er ook op dat je te snel reageert, dat je met één oogopslag het al gezien hebt en al begint te oordelen.

- Je kan oefenen door in een ontmoeting met iets of een persoon jezelf te verplichten van minstens 2 of 3 vragen te stellen. Zo toon je in eerste instantie interesse voor het/de ander. Zo schenk je eerst ten volle aandacht in plaats van een oordeel te vellen.

 

 

 

Liefde is niet blind.
Zij is de enige die scherp ziet/
Zij ontdekt schoonheid waar anderen niets zien.

ANDRE FROSSARD

 

Zitten, glimlachen, naar de dingen kijken en ze werkelijk zien,
dat vormt de basis van vredeswerk.

THICH NHAT HANH (1926- )

 

De echte wijsheid in het leven
is het buitengewone te zien in het gewone.

PEARL BUCK (1892-1973)

 

Een goed tuinman
kan de compost zien in de roos
en de roos in de compost.
Zonder compost zijn er geen rozen,
zonder rozen is er geen compost.

THICH NATH HANH (1926- )

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 58

 

“Vrijheid is een keuze”

 

 

 

Als je wil bewegen of spreken,

onderzoek en stabiliseer dan eerst je geest,

om daarna passend te handelen.

SHANTIDEVA

 

 

Er zijn constant feiten in de buitenwereld die ons uitdagen en vragen om een gepaste reactie. Maar wat is ‘gepast’ handelen? Wie of wat bepaalt dat?

Elke externe stimulus - een gebeurtenis, een ontmoeting, een gedrag van een ander – daagt ons uit om erop te reageren. Maar de manier waarop we zullen reageren, hangt volkomen af van wat we kunnen bedenken in onze ‘interne ruimte’. Alle gedachten komen uit de perceptie die we maken van de toestand die zich nu voordoet. In deze geestelijke ruimte kiezen we zelf, helemaal autonoom, of het een probleem, een uitdaging of een leermoment zal zijn.

Een reactief leven is kiezen voor een leven dat bepaald wordt door de toevalligheden. Het is een leven dat bepaald wordt van buitenaf, het is een strategie van deresponsabilisering, alsof men geen keuzevrijheid heeft. Men verklaart zichzelf dan tot een machine. Men denkt dat men de omstandigheden dient te ondergaan en men heeft het idee dat men geleefd wordt.

Een pro-actief leven is een leven op basis van waarden, principes en persoonlijke keuzes. Het is een leven gemotiveerd door universele principes en niet door de emoties van het moment. Het is een leven van binnenuit, een leven van verantwoordelijkheid. Men geeft zelf op een creatieve manier vorm aan zijn leven.

 

 

Gedachteoefening

 

-      Laat je je nog regelmatig leiden door je opvoeding, je gewoontes, je verleden? Neem je sowieso datgene wat je ooit besloten hebt voor waarheid aan?

-      Zoek je alibi’s in het karakter, de aanleg, het sterrenbeeld, … om te verklaren waarom jij of de ander zus of zo reageert?

 

-      Ben je bereid om verder te kijken dan het verleden?

-      Zie je de mogelijkheid om je eigen denken te observeren en te veranderen?

-      Zie je de mogelijkheid dat je ook kan kiezen op basis van waarden en een creatieve visie?

 

 

Vrijheid is de dingen die onaangenaam zijn
met dezelfde vreugde welkom te heten
als de dingen die aangenaam zijn.

BHAGAVAD GITA

 

Vrijheid is wat wij doen met wat ons wordt aangedaan.

J.P. SARTRE

 

Vrijheid zonder de richtende kracht van een visie
is geen vrijheid maar oeverloze leegte.

GERARD BODIFÉE

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 59

 

“Alles verandert”

 

 

Om in de snel veranderende, verwarrende maar boeiende wereld van het begin van de 21ste eeuw verstandig en elegant te overleven en voor geluk te kunnen kiezen, is een meer doordachte en meer bewuste levenshouding noodzakelijk, zowel voor het persoonlijke leven als relationeel en professioneel.

We grijpen vaak, bijna automatisch, naar aangeleerde patronen die ons de illusie geven van veiligheid. Wanneer in bepaalde situaties systeempjes, geconditioneerde patronen, niet meer de gewenste effecten hebben, worden we bang of zoeken we snel oorzaken en schuldigen in de buitenwereld.

Maar wat is de meerwaarde hiervan. Wie wordt daar beter van?

In een tijd van snelle verandering behoort de toekomst aan wie geleerd heeft dat veranderen en leren plezierig is. Het is alsof we een muziekinstrument zijn dat miljoenen klanken kan voortbrengen, maar waarvan we slechts één octaaf hebben leren  bespelen. We hebben inderdaad te veel aandacht besteed aan de wereld buiten ons en te weinig aan de wereld binnen ons. We hebben de klemtoon vooral gelegd op meer hebben, meer reizen, meer activiteiten, meer bonbons die ons een vluchtig, tijdelijk goed gevoel schenken. We hebben te weinig aandacht geschonken aan het zijn, aan onze waarden en onze levensdoelen. Het is tijd om wakker te worden en het hoofd weer op de juiste plaats te zetten in plaats van het te verliezen.

Wie denkt voldoende geleerd te hebben, is alleen maar uitgerust voor een wereld die nu al niet meer bestaat.

 

 

Gedachteoefening

 

- Hoe ga jij om met verandering?

- Zie je in verandering eerder verslechtering en aftakeling of een nieuwe kans om te evolueren?

- Probeer je te behouden en te beheersen wat er is of ga je creatief om met de nieuwe toestand?

- Reageer je vanuit een hoger of een lager bewustzijn?

 

 

Gewoonten maken oud. Jong blijf je door de bereidheid tot verandering.

A. HÖRBIGER

 

Niets duurt voort, behalve verandering.

HERACLITUS

 

Het volk zegt: ‘Verandering doet leven.”

Juister zou zijn: ‘Verandering is leven. Leven is verandering.’

JAN GRESHOFF

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 60

 

“Zoals een boom …”

 

 

Een olijfboom kan honderden jaren oud worden en is met heel weinig tevreden. Ook op een schijnbaar totaal onvruchtbare standplaats kan de boom gedijen en vruchten voortbrengen.

 

De symboliek verbonden aan de olijfboom is zo mooi dat hij echt de naam geluksboom waardig is. Volgens de Griekse mythologie schonk Pallas Athena de eerste olijfboom aan Athene, waardoor hij de boom van de wijsheid genoemd werd.

 

In de joodse cultuur is hij de boom van vrede en geluk en wordt dan ook vaak vermeld in de bijbel.

In onze cultuur wordt hij geassocieerd met welvaart en gezondheid, hoop en nieuw leven.

 

Bomen zijn voor de mens altijd een bron van bewondering en inspiratie geweest. Zo was het ook voor Lao Tse, een Chinese filosoof uit de 6de eeuw voor Christus:

 

Lao vertelde het volgende verhaal:

 

Een timmerman was op reis met zijn knecht. Ze kwamen in een stadje waar een reusachtige boom op het plein stond. De boom was enorm hoog en zijn takken wezen in alle richtingen. Hij was groot genoeg om honderd ossen schaduw te geven. Zijn schaduw vulde het hele plein. De knecht vroeg zich af hoeveel hout er uit deze boom kon worden gehaald, maar de timmerman wierp geen enkele blik op de boom en liep door.

Toen zijn knecht hem vroeg waarom hij deze voortreffelijke boom voorbij was gelopen, zei de timmerman dat hij onmiddellijk had gezien dat de takken van deze boom waardeloos waren.

‘Zijn takken zijn zo hard’, zei hij,  ‘dat mijn bijl zou splijten als ik zou proberen om ze af te hakken. Het hout is zo zwaar, dat een boot van dit hout zou zinken. De takken zijn zo verweerd en gekronkeld, dat het onmogelijk is om er planken van te maken. Kortom, het is een waardeloze boom. En dat is juist het geheim van zijn lange leven.’

 

‘Iedereen kent het nut van het nuttige, maar niemand kent het nut van het nutteloze!’

 

Zo is het ook met de olijfboom: hij doet gewoon wat hem te doen staat: boom zijn! Hij groeit jaar in jaar uit, eeuwenlang onverstoorbaar, zonder heroïek, onafhankelijk van de omstandigheden.

 

Iedere lente komen de witte bloesems en iedere herfst kunnen de vruchten geoogst worden. Zijn knoestige stam en takken zijn waardeloos maar met de olie van de olijven zalfde men helden en koningen. De olie diende als basis voor geneesmiddelen en wordt ritueel gebruikt in verschillende godsdiensten.

Maar de grootste hoeveelheden olie werden gebruikt in de vele olielampen als verlichting voor de mens!

 

 

 

Gedachteoefening

 

-       Kan een boom voor jou inspirerend zijn?

-       Welke kwaliteiten wens je over te nemen in jouw leven?

-       Het is een persoonlijke keuze iedere ochtend te beginnen met een bewust idee dat ons groter of kleiner maakt. Waarvoor kies jij? Wat is voor jou de beste voedingsbodem?

 

 

 

De pruim die aan de boom hangt te rijpen,
vreest niet het moment dat ze naar beneden zal vallen.

ANONIEM

 

Een boom veroordeelt zichzelf niet
omdat zijn takken minder lang zijn
dan die van de boom ernaast.

ANONIEM

 

De boom die zijn bladeren "verliest"
probeert niet ze tegen te houden.
De boom leeft voor morgen.

JACQUELINE KELEN

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 61

 

“Vertrouw meer en eis minder”

 

 

 

“Jij moet dit!”

“Als je dit doet, dan …”

“Nu moet je dringend beter gaan studeren, want anders loopt het mis!”

“Ik moet nog …”

 

Herken je deze doodgewone zinnetjes? Hoe vaak per dag formuleren we eisen en  verwachtingen voor de toekomst. En wat is het effect hiervan op het zelfbeeld van de ander en onszelf?

 

Wanneer we hoge eisen stellen aan degenen die aan onze leiding zijn toevertrouwd, zoals onze kinderen of onze leerlingen, geloven we deze aanpak meer productiviteit zal opleveren.  Maar is dat wel zo?

 

Waarom werkt het niet?

Wanneer je buitensporige taken oplegt, omdat jij denkt dat het goed is voor je kind of je leerling dan bestaat de kans dat je verwachting als een eis overkomt, dat je verwachting als macht en overbelasting ervaren wordt. Het gevolg hiervan is, in vele gevallen, dat het kind de moed verliest en omdat het doel toch niet bereikt kan worden, vermindert de loyaliteit ten opzichte van de leraar of de ouder. De betrachting om aan te zetten tot meer productiviteit leidt juist naar het tegenovergestelde, namelijk vermindering van inzet en productiviteit. Of het nu gaat om staatsinstellingen, ouders, bedrijven, .. veeleisende en dominante autoriteiten, ze creëren opstandigheid en verzet dat zal leiden tot chaos. Mensen verliezen hun levenslust, hun leerlust, hun zelfvertrouwen, want het is toch niet goed genoeg. Hun zelfwaardegevoel hangt heel sterk af van de hoeveelheid erkenning van de buitenwereld. Omdat ze willen voldoen aan de eisen van de ‘hogere’ putten ze zichzelf uit, en zo ontwikkelen ze symptomen van depressie, stress, zorgelijkheid, agressie, hartklachten en zelfs suïcideneigingen.

 

Hoe meer regels je de ander (of jezelf) oplegt, hoe minder vertrouwen je hebt (toont) in de ander. ‘Moeten’ wordt dan het motto.

‘Moeten’ is een taal voor slaven en voor mensen die je afhankelijk wil maken en tot onderdanen wil reduceren. Dit worden op lange termijn volwassenen die sturing en leiding nodig blijven hebben, hun hele leven lang.

Wij dienen jongeren op te voeden tot verantwoordelijkheidszin en dat verkrijgen we niet door hen te trainen in het onderwerpen aan regels en eisen.

 

Wat werkt wel?

Wanneer je uitgaat van een fundamenteel vertrouwen in ‘het potentiële kunnen’ van de ander, - ook al toont hij dat nu nog niet - dan maak je het beste in hem wakker. Zo ontdekt een jong mens dat hij mag vertrouwen op zijn eigen wijsheid. Echte hulp bestaat er vaak uit om juist minder te eisen, maar wel je vertrouwen uit te spreken in tot wat de ander in staat is. Stimuleren doe je door je geloof en je vertrouwen uit te spreken in wat hij/zij allemaal als kwaliteiten in zich draagt. Dat bewustzijn dient alleen nog te ontwaken of geboren te worden.

 

 

 

Gedachteoefening

 

-      Zit je de jongere of je eigen kind niet te vaak op zijn nek?

-      In plaats daarvan kan je bijdragen aan het ontwikkelen van vertrouwen in je minder ervaren pupil.

-      Ze kunnen veel meer dan ze denken, ze kunnen zelf wel hun verstand gebruiken.

-      Zeg vaker: “Je kunt dat!” in plaats van “Je moet.”

-      Dus eis minder en stimuleer meer!

-      Laat hen hun eigen voortreffelijkheid zoeken en benoemen.

-      Maak tijd om aan zelfreflectie te doen, hoe jong de kinderen ook zijn. Stel hen vaker de vraag: “Wat heb je hieruit geleerd?”

 

Voor jezelf!

- Wat gebeurt er als je jezelf te veel op je nek zit?

- Neem eens een pauze. Maak je hoofd, gevuld met een heel ‘eisenbestand’, eens leeg.

-      Ontwikkel in plaats daarvan het vertrouwen in jezelf.

 

 

 

Een middelmatige leraar spreekt.
Een goede leraar verklaart.
Een grote leraar toont.
een grandioze leraar inspireert.

WILLIAM WARTHUR WARD

 

Moed groeit door te doen,
angst door niet te doen.

LATIJNS SPREEKWOORD

 

In de school van het leven
ligt de verantwoordelijkheid bij de leerling,
niet bij de leraar.

AL SIEBERT

 

Fouten maken is niet erg,
tenzij je jezelf er blijft aan herinneren.

CONFUCIUS (551- 479 v.Chr.)

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 62

 

“Partij kiezen”

 

 

 

Het gebeurt waarschijnlijk wel vaker dat je in een discussie belandt of dat je kijkt naar jezelf en in een innerlijke tweestrijd verkeert. Je wens is dan zo snel mogelijk een oplossing vinden en terug een vredig gevoel ervaren.

 

Je komt niet van dat conflict af door een van de twee tegengestelde standpunten in te nemen. Partij kiezen voor het ene of het andere helpt je niet veel verder, omdat dan snel twee ideeën of groepen ontstaan namelijk dader en slachtoffer, dader en schuldige.

 

 Je komt er wel uit door beide standpunten te accepteren. Onvoorwaardelijke acceptatie is de basis om te evolueren naar een volgende vredevolle fase.

Liefde kiest nooit de ene zijde boven de andere. Liefde ziet nooit de ene persoon als beter en waardevoller dan de andere. Ze bevestigt de menselijkheid van allebei.

Als er sprake is van positieve én negatieve gevoelens, zal liefde niet het ene afwijzen en het andere in de armen sluiten. Liefde accepteert dat ze allebei aanwezig zijn. Ze sluit alles in zijn geheel in zijn armen, met alle ogenschijnlijke tegenstrijdigheden omdat liefde het bewustzijn inhoudt dat elk mens op elk moment van zijn leven de best mogelijke formule is van zichzelf. Dus waarom zou je de ene of de andere gelijk geven? Dat creëert oordelen en veroordelen en accentueert het duale denken, ons westers model dat graag alles wil begrijpen en in hokjes wil plaatsen.

 

Liefde overstijgt elke vorm van dualisme. Ze heeft meerdere kanten, velerlei facetten, is geduldig en tolerant. Ze weet dat het goed komt met ons. Ze vertrouwt erop dat we leren wat we moeten leren zodra we eraantoe zijn.

 

 

 

Gedachteoefening

 

-       Waar leg jij de klemtoon op als er een conflict is bij/met/tussen leerlingen? Ben je op zoek naar de schuldige? Ben je op zoek naar de oorzaak?

-       Het kan ook anders door hen te leren op de ‘oever van de rivier’ te gaan zitten. Je kunt hen leren naar de situatie te kijken en te reflecteren over het gebeuren, ongeacht de leeftijd of het niveau.

-       De belangrijkste vraag is: Wat heeft elkeen hieruit te leren? Hoe wordt elke betrokkene hier nu beter en groter van?

 

 

Een probleem is een kans in werkkleren.

ANONIEM

 

Weet je wat er gebeurt als je je leven in eigen hand neemt?
Iets afschuwelijk: je kan niemand nog de schuld geven.

ERICA JONG

 

Laat je oordeel vallen
en de klacht "ik ben beledigd" zal verdwijnen.
Laat de klacht "ik ben beledigd" vallen
en de belediging is verdwenen.

MARCUS AURELIUS (121-180)

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 63

 

“Het heeft (geen) zin!”

 

 

 

 

Vorige week was ik erg verbaasd toen ik vernam dat een zeer integere collega geschiedenis voor een lange tijd thuis zou blijven. Niet omdat er een fysisch probleem was, maar omdat ze ‘het niet meer zag zitten’. Toen ik met haar man sprak, zei hij letterlijk: ‘Ze heeft het idee dat ze geen invloed meer heeft op de jongeren, ze heeft er geen vat meer op, ze slaagt er niet meer in hen iets van haar passie bij te brengen. Het heeft voor haar geen zin meer!’’

 

Misschien hebt u deze gedachten ook wel eens gehad, in deze of in een andere vorm.

  Wat gebeurt er als je een situatie in je leven beoordeelt als pijnlijk en je jezelf tegen deze ervaring van pijn verdedigt met woede, frustratie, ontgoocheling, klachten en andere weerstanden met telkens als ondertitel ‘Dat mag niet!’?

 

Natuurlijk ben je dan in verzet met wat er werkelijk is. Maar als je het gewoon toelaat, de pijn toelaat met als ondertitel ‘Ik kan daar tegen! Het leven hoeft zich niet voor te doen zoals ik het wens!’, dan zal deze ervaring krachtige creatieve energie losmaken die in toenemende mate in je leven werkzaam zal zijn en de kanalen naar je hogere – spirituele – zelf zal openen. Het voelen en het bewust kijken naar je pijn zal daarbij een dieper en juister begrip doen ontstaan van allerlei verbanden. Je zult bijvoorbeeld zien hoe je juist deze pijn hebt aangetrokken, hoe je ego (je denken uit tekort) ze zelf gecreëerd heeft. Zulke inzichten komen misschien niet direct, vooral als je ze probeert af te dwingen. Juist dan ontglippen ze je en je vindt waarschijnlijk alibi’s die een oordeel vellen over jezelf en de ander.

 

Maar wanneer je in staat bent de pijn toe te laten, zonder (ver)oordeling, zonder dat je in verzet gaat, zonder dat je iets achterhoudt en zonder gedachten aan ontsnappen, dan is er geen ontgoocheling of lijden meer, dan is de weerstand weg en ben je terug een vrij mens.

Aanvaarding van wat er is, is de weg naar vreugde en bevrijding van het lijden.

 

 

Gedachteoefening

 

-      Aanvaard jij altijd wat er is, zonder frustratie of ontgoocheling, zonder boosheid?

-      Hoe ga jij om met omstandigheden waarvan jij denkt dat ze anders hadden moeten verlopen?

-      Veroordeel je de ander, het beleid, jezelf?

-      Stop met naar de buitenwereld te kijken, want die ben je waarschijnlijk aan het beoordelen. In plaats daarvan kijk je beter naar je binnenwereld, jouw gedachtegang? Geef jezelf het geschenk van stilte en trek je even terug.

-      Zoek iemand op die je objectief kan bijstaan in je denken en geef hem/haar bijvoorbeeld de raad om alleen maar vragen te stellen. Zo wordt je denken helder en boor je misschien een bron aan van blinde vlekken waarvan je je niet bewust was.

 

 

Doe alles met zoveel ernst
alsof het voortbestaan van het universum ervan afhing,
en glimlach tegelijk omdat je denkt dat wat je doet
ook maar enig verschil zou uitmaken.

BOEDDHISTISCHE WIJSHEID

 

Om rust te vinden,
moet je ontslag nemen als directeur van het heelal.

LARRY EISENBERG

 

De waarheid geeft alleen liefde, zonder voorwaarden,

en sluit alles en iedereen in de armen.

FERRINI

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 64

 

“Ik ben niet mijn angst. Er is slechts angst in mij.”

 

 

 

Angst, twijfel, boosheid zijn emoties die eigen zijn aan ons mens-zijn. De evolutie heeft ervoor gezorgd dat we die emoties hebben. En gelukkig maar, want angst is een levensreddende emotie. Hoewel we in onze 21ste eeuw toch niet iedere dag van ons leven beroofd worden, leven veel mensen in grote angst. Merkwaardig toch!

Wat we in onze 21ste eeuw misschien te weinig doen, is nadenken over hoe we met onze angst kunnen omgaan. We hoeven geen speelbal of slachtoffer te zijn van onze angst. We hebben als mens de keuze om er op een creatieve manier mee om te gaan.

 

Heeft de angst me helemaal in zijn greep

of kijk ik naar de angst die nu aanwezig is in mij?

Dat is een wereld van verschil.

 

Als je bang bent, is de enige constructieve aanpak dat je je angst erkent, beseft dat je op dat moment niet in staat bent goede besluiten te nemen, en gaat doordenken in plaats van ervoor te vluchten. Het zou je gewoonweg niet lukken, want de angst duikt plots weer in een andere vorm op. Het is als een gif dat zich doorheen je geest en je lichaam verspreidt. De meest bevrijdende manier is erover doordenken en je angst accepteren. Er helemaal doorheen gaan.

 

 

Gedachteoefening

 

Hier volgen vijf eenvoudige stappen die je daarbij kunnen helpen:

  1. Je angst herkennen. De tekenen dat er angst bij je opkomt onderkennen want ze doen zich in verschillende vormen voor: oppervlakkig ademhalen, een bonzend hart, nervositeit, ongedurigheid, aanvalsgedachten, woede, een krop in je keel, een benepen gevoel in je maag.
  2. Erkennen dat de oplossing die je ego je wil doen geloven, door angst wordt ingegeven en je geen rust en vrede zal schenken. Het ego is ontzettend hardnekkig en creatief. Hij wil ons doen geloven in allerlei illusies die te maken hebben met ‘een idee van tekort’.
  3. Je angst aanvaarden. Ze mag er zijn! Je bent er niet bang van! In het oosten zegt men: ‘Je armen er volledig omheen slaan.’ Tegen jezelf zeggen: ‘Ik mag bang zijn en er is angst in mij.’ Probeer niet de angst te doen verdwijnen of ze weg te drukken. Wees lief voor jezelf en probeer erachter te komen waarom de angst in je opkomt.
  4. Jezelf voorhouden: ‘Ik hoef momenteel niet te beslissen. Ik kan wachten tot mijn angst geweken is.’
  5. Beseffen dat jij niet helemaal die angst bent. Angst is slechts een deel van jou. Als je zegt: ‘Ik ben bang’ dan identificeer je je volledig met de angst.

In plaats daarvan kan je ook zeggen: ‘Er is angst in mij, maar dat is niet mijn identiteit.’

 

 

Wat wij ervaren is in werkelijkheid onze geestestoestand
naar buiten geprojecteerd op een scherm genaamd “de wereld”.
Het ego projecteert films van angst, conflict en oorlog.
Liefde projecteert films die verenigen en verbinden.

GERALD G. JAMPOLSKY

 

Negatieve gedachten onderhouden
met angst, jaloersheid en haat,
is zich langzaam maar zeker vergiftigen.

ROGER CLERC

 

Wie angst heeft om te lijden,
lijdt nu al aan zijn angst.

MICHEL DE MONTAIGNE (1533-1592)

 

Hoe kunnen mensen leren zonder angst te leven?
Door eerst te leren mét angst te leven!

FRANCIS LUCILLE (1944 - )

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 65

 

“Er is niets intelligents aan klagen en ongelukkig zijn”

 

 

 

Lijden en klagen is eigenlijk heel gemakkelijk. Dat kan trouwens iedereen. Er is ruimte zat voor en omdat het zo gemakkelijk gaat, krijg je ook vaak veel aandacht en zelfs applaus. Het klinkt ook zo echt, zo ernstig en zo diepzinnig. Je kunt klagen over wat er is en eigenlijk niet zou moeten zijn. Je kunt klagen over wat er niet is en wat je wenste dat er wel was. Je kunt klagen over het verleden waarvan je denkt dat het de oorzaak is van allerlei beperkingen. Je kunt klagen over de toekomst, want die is toch niet rooskleurig en ga zo maar door. Daarbij is het opvallend dat naar klagers sneller geluisterd wordt dan naar niet-klagers.

 

Maar wat levert het klagen en het problematiseren op? Mark Twain schreef hierover de volgende gevatte uitspraak: “Het is zoals in je broek doen in de winter. Eerst voelt het heel lekker gezellig warm aan, maar daarna zit je ermee.” Zo is het ook met ‘klagers’. Eerst verspreiden ze het gif van negativiteit en zwaarmoedigheid en blijven zielig achter in hun zelfmedelijden.

Hier wordt niemand beter van. Dit zijn de minst gunstige voorbeelden voor onze omgeving en vooral voor jonge opgroeiende mensen.

 

Als we er nu eens mee ophielden om over het leven te klagen en er aanmerkingen op te hebben. We zouden bij wijze van experiment eens een andere benadering kunnen uitproberen. Als we vanaf vandaag dertig dagen lang in alles wat ons overkomt, iets positiefs zien en benoemen.

Het is niet de bedoeling om ons leven te ‘romantiseren’ of op een theatrale manier gelukkig te zijn als we het niet zijn. Als we niet gelukkig zijn, erken dat dan en vraag je af wat er positief is aan het feit dat je ongelukkig bent. Wat kan je leren uit iets wat in eerste instantie onprettig is.

Het leven is als je paard, (zie de wekelijkse gedachte over ‘Plato en emoties’) maar als je klaagt, berijd je je paard niet, dan slaat het paard met jou op hol. Klim toch in het zadel en blijf daar dertig dagen zitten. Houd niet op met rijden omdat je denkt dat je het verkeerde paard hebt. Jouw paard is niet het verkeerde, dus probeer het niet voor een beter paard te ruilen. Dat werkt nooit. Alleen het paard waar je nu op zit, brengt je waar je wezen moet. Vertrouw je paard, neem de teugels in handen en zorg er goed voor. En kijk wat er gebeurt. Het zal een heel leerrijke tocht worden.

 

En onthoud ook nog dit: als je je paard naar het water brengt en het wil niet drinken, maak je dan geen zorgen. Heb een beetje geduld en wacht. Het heeft gewoon geen dorst. Als het wil drinken, heeft het de rivier eerder gevonden dan jij.

 

 

Gedachteoefening

 

- Is het glas voor jou meestal half vol of half leeg?

- Wanneer heb je nog een moment of een periode van ‘negatief denken’ gekend?

- Kan je bedenken dat er geen negatieve momenten of gebeurtenissen zijn, als je gelooft dat je uit alles iets kan leren? Er zijn slechts gebeurtenissen. Het is onze perceptie die maakt dat iets goed of slecht genoemd wordt.

- Kan je bij de volgende ‘frustrerende’ ervaring ‘STOP’ zeggen, even uit de ervaring treden en ernaar kijken. In plaats van de situatie te beoordelen, kan je de vraag stellen: Wat heb ik hieruit te leren?

 

 

 

Klagen is een weigering om op te groeien en te leren.
Het einde van het klagen is het opgeven van het wachten op een ander verleden
door zich op het heden en op de toekomst te oriënteren.
FRANÇOIS ROUSTANG

 

Het leven is een spiegel die je geestesgesteldheid weerspiegelt,
je focus op het negatieve of op het positieve.

FRANK ANDREWS

 

Je belangrijkste lessen
zijn de lessen waar je je het meest tegen verzet.

PAUL FERRINI

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 66

 

“Verwarring opmerken”

 

 

Pijn, schuldgevoel, onmacht, verdriet, zorgen, moeilijkheden … zijn allemaal uitingen van innerlijke verwarring. Deze ervaring van verwarring of chaos verwijst naar een onderliggende gedachte die op de een of andere manier verzet als ondertitel heeft.

 

Als we begrijpen dat het verzet vanuit onszelf komt en niet vanuit de buitenwereld of de omstandigheden zijn we al een stap in de richting van de bevrijding van onze pijn. Als we beseffen dat gebeurtenissen zich aandienen tegen de achtergrond van ons reflectief bewustzijn, zijn we minder speelbal van al die emoties die dan door ons heen razen.

Het opmerken is een eerste belangrijke fase. Dan ben je al in staat om er afstand van te nemen. De volgende fase in je bewustwording is je realiseren dat je in wezen rust en kalmte bent, zoals het op de bodem van de oceaan altijd rustig en vredig is, ook al raast er aan de oppervlakte een orkaan.

 

Als je dit tot je laat doordringen en beseft dat je, wanneer je ook maar wil, telkens kan terugkeren (= bewustworden) naar je plek waar die vredige toestand van kalmte is, dan ben je jezelf aan het optillen naar een hoger en onafhankelijker bewustzijn.

 

Gun je dit geschenk,

telkens opnieuw,

ook al ben je even afgedwaald.

Veroordeel jezelf niet.

Gun dit geschenk dan ook aan de ander

door op deze manier een voorbeeld van vrede te zijn.

 

Het kost niets,

het vraagt niets,

je hoeft er geen Einstein voor te zijn.

Het is inzicht en bewustzijn van je diepste plek van innerlijke vrede.

 

Gedachteoefening

 

- Als iemand boos wordt, luister en neem afstand en bedenk: ‘Dat is iemand die zijn stem verheft!’ ‘Die persoon wil iets zeggen wat ik niet begrijp!’

- Of die persoon jou wil kwetsen, doet niet ter zake. Blijf bij je eigen vredige toestand en kijk, observeer met veel aandacht.

- Je weet niet wat deze gebeurtenis betekent. Verzin niets, geef geen betekenis of interpretatie, maar vraag er heel neutraal naar: ‘Wat zit je dwars?’ of ‘Wil je me iets vragen?’

- Je kan ook boos zijn op jezelf, je kan jezelf veroordelen. Zeg ‘Stop’ tegen je oordelen, je negatieve gedachten die toch maar aangeprate illusies zijn. Benoem elementen die bijdragen aan wat je wil zijn.

 

 

De oorzaak van veel verwarring en verzwakking in de geest
is het geloof dat er machten buiten u zijn
die groter zijn dan de macht in u.

JOHN MCDONALD

 

Als je tegen iets vecht, zit je eraan vast.
Zolang je ertegen vecht, geef je het macht.
De macht die je eraan geeft is evenredig aan de kracht
die je gebruikt om je ertegen te verzetten.

ANTHONY DE MELLO (1931-1987)

 

Het enige wat je bindt aan je pijn en ongemak,
is je verzet ertegen.

ISAAC SHAPIRO

 

Je belangrijkste lessen
zijn de lessen waar je je het meest tegen verzet.

PAUL FERRINI

 

Elk moment dat je gelukkig bent
is een geschenk aan de rest van de wereld.

HARRY PALMER

 

Negatieve gedachten zijn als cholesterol voor de hersenen.
Zij blokkeren elke groei.

ONBEKEND

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 67

 

“Op de schouders van reuzen”

 

 

Albert Einstein had een portret van Isaac Newton boven zijn bed hangen, waarop een citaat van hem stond: “Als we op de schouders van reuzen staan, kunnen we verder kijken.”

 

Eigenlijk steunen we heel ons leven al op de schouders van anderen. Maar we zijn er ons waarschijnlijk niet zo erg van bewust. Wetenschappers beweren dat we worden geboren met een aanleg voor genialiteit. In elk kinderbrein zit een vonk van genialiteit die een wonderbaarlijke potentie bezit. Het menselijke brein bezit een onschatbaar potentieel voor geheugen, leren en creativiteit. De grote neuroloog Sir Charles Sherrington beschreef het menselijke brein als ‘een betoverd weefgetouw’, klaar om een uniek tapijt van creatieve zelfexpressie te weven.

 

Het verschil tussen onze geest en de geest van de ‘echte’ genieën is kleiner dan we denken en wordt minder bepaald door aangeboren vermogens. Het verschil wordt vooral gemaakt door passie, concentratie en strategie, allemaal eigenschappen die we zelf kunnen ontwikkelen.

 

De volledige expressie van elk uniek genie komt natuurlijk niet zonder inspanning tot stand. Het vraagt een bewustwording en een besef van dankbaarheid voor al die overleden revolutionaire geesten. Maar bovenal de overtuiging dat we zelf de keuze hebben om ons persoonlijk te ontwikkelen.

Een kind leert door te imiteren, maar als volwassene hebben we het voordeel dat we bewust kunnen kiezen wie en wat we nadoen. Niet omdat we dezelfde resultaten willen bereiken, maar wel omdat we kunnen leren van hun strategieën en hun inzichten. Zo brengen we het beste in onszelf tot uitdrukking en zijn we op onze beurt een rolmodel voor onze omgeving. Zo zijn we een reus met forse schouders waarop onze jongeren mogen steunen.

 

 

Gedachteoefening

 

- Wie hebt u uitgekozen om u in uw leven tot dusver te inspireren en te leiden?

- Wie zijn uw grootste helden en heldinnen, uw meest inspirerende rolmodellen?

- Wat hebt u geleerd van mensen waar u naar opkeek? Wat hebt u met die kennis gedaan?

- Vertel je de jongeren vaak genoeg dat leren leuk is, dat wijzer worden het grootste geschenk is dat ze aan zichzelf kunnen geven? Maak je de jongeren dagelijks bewust van het idee dat ze zelf de keuze kunnen maken voor hun persoonlijke ontwikkeling?

- Toon je passie voor je vak, ondanks de (misschien) uiterlijk afwezige interesse?

 

- Hoe kunnen we de wijsheid en de ervaring van grote geesten toepassen om meer geluk, schoonheid, waarheid en goedheid te brengen in ons leven en dat van onze kinderen, in een tijd van steeds snellere veranderingen, ongeremd materialisme en culturele chaos?

 

Het grootste mysterie van het mensdom
is de aard van de geest.
Het is een mysterie van reusachtige proporties,
dat zich tot duizenden jaren in het verleden uitstrekt
en van het centrum van de hersenen
tot de rand van het universum reikt.

GUY BROWN

 

Geef mij een steunpunt en ik beweeg de wereld.

ARCHIMEDES

 

Ik wil volledig opgebruikt zijn als ik sterf want hoe harder ik werk, hoe meer ik leef.
Ik geniet van het leven omwille van het leven.
Het leven is voor mij geen kort stompje kaars, het is een schitterende toorts
die ik tijdelijk mag vasthouden en ik wil hem zo helder mogelijk laten branden
voor ik hem aan toekomstige generaties doorgeef.

GEORGE BERNARD SHAW (1856-1950)

 

"De mens die zich omringt met feiten, niet toestaat dat hij verrast wordt, geen flits van intuïtie kent, geen veronderstellingen maakt, geen risico neemt, leeft in een afgesloten cel."

ALBERT EINSTEIN

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 68

 

“Het stille is de meester van onrust”

 

 

 

Ben je gedeprimeerd? Gefrustreerd? Geïrriteerd? Opgetogen? Extatisch verliefd?

Wil je in een staat van verwarring verkeren of heb je liever een vredig innerlijk landschap? De keuze is aan jou!

 

Bestaat er iets prettigers dan de vrijheid door het leven te gaan zonder het gevoel dat mensen of omstandigheden jou zonder je toestemming beheersen?

 

Zelfs als je in een wereld leeft waarin verwijten en muggenzifterij aan de orde zijn, toch zul je zelf de meester zijn over je gevoelens en je handelen. Ongeacht hoe het met je gesteld is, als je gelooft dat de ‘crisis’, de verkiezingsuitslag, het beleid, de arrogante jongeren, het vele werk, de bazige collega of een web van omstandigheden verantwoordelijk is dan ben je overgeleverd aan het lot dat je van hier naar daar zal blazen. De anderen de schuld geven van jouw gebrek aan kalmte zal je nooit de verhoopte innerlijke rust schenken. Zelfbeheersing, meesterschap over jezelf, ontwikkel je door te kijken naar alles wat je gewaar wordt en dan de volledige verantwoordelijkheid voor je gevoelens op je te nemen.

 

 

De succesvolle mens is evenwichtig en gecentreerd te midden van alle activiteiten; hoewel hij omringd wordt door weelde en waanzin, wankelt hij niet.

Rusteloos zijn is zelfbeheersing verliezen.

 

Lao-Tzu

 

In de grootste chaos hebben we nog altijd de keuze. Je kunt besluiten gastheer of gastvrouw te zijn van kalmte of je kunt besluiten gijzelaar te zijn van je ego.

Je beschikt over het aangeboren vermogen om voor kalmte te kiezen zelfs ten overstaan van situaties die anderen tot waanzin drijven. Je bereidheid (= jouw keuze) dat te doen, in het bijzonder wanneer chaos en woede je eerdere automatische reflecties waren, brengt je in contact met “ de meester van onrust”.

 

Ooit dacht ik dat dit onmogelijk was.

Nu weet ik dat in de roerigste tijden mijn reactie is dat IK voor stilte KIES. Die vind ik alleen maar in mezelf! Die stilte is er altijd!

 

 

 

Gedachteoefening

 

- Geloof je dat je over het aangeboren vermogen beschikt om voor kalmte te kiezen?

- Ben je bereid om in contact te treden met je woede en chaos wanneer ze zich voordoet en dan te beslissen dat je in alle vrijheid de keuze kan maken over je emoties?

- In plaats van te denken aan wat er nu gebeurt, in plaats van schuldigen te zoeken, beslis je om stil te staan, stil te worden en enkele malen diep adem te halen.

 

Zo ontdoe je je geest van het oordelen. Zo word je terug meester van je emoties.

 

 

 

Ga op zoek naar de rust en de stilte in uzelf en weet dat alles in dit leven een doel heeft. Alle gebeurtenissen zijn er omdat we er iets van kunnen leren.
Elizabeth Kübler-Ross

 

 

De stilte is de slaap die de wijsheid voedt.

Francis Bacon

 

De stilte is een vriend die je nooit verraadt.

Confusius

 

Geef mij de stilte en ik zal de nacht trotseren

Kahlil Gibran

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 69

 

“Tegenslag is een kans om optimisme te cultiveren”

 

 

 

Optimisme en veerkracht bij tegenslag zijn de beste garanties voor succes op langere termijn, zowel voor onszelf als de organisatie waarin we functioneren.

 

Van dit idee was Columbus, de ontdekkingsreiziger, volkomen doordrongen. Vóór Columbus bleven de meeste ontdekkingsreizigers veilig langs de kustlijn, omdat ze zich niet op hun gemak voelden in de niet in kaart gebrachte wateren en de onbekende winden op de zee. Dicht in de buurt van de kustlijn varen, gaf vertrouwen en daarom bleef men lange tijd vastzitten in een beperkt wereldbeeld.

Columbus kan je zien als een voorbeeld van optimisme, visie en moed tegenover het onbekende. Hij inspireert ons om de onbekende wateren in ons eigen leven tegemoet te treden, de kustlijn van de gewoonte te verlaten en een nieuwe wereld van mogelijkheden te ontdekken.

 

Zoals de psychologe Karen Horney ontdekte, slaag je wanneer je je echt betrokken voelt bij wat je in je leven wilt doen. Ze beschrijft tegenslag of falen in het leven als iets dat rechtstreeks verband houdt met een gebrek aan betrokkenheid. Met andere woorden, we geven het voortijdig op en noemen die ervaring dan ‘falen’. Meestal op het moment dat je net voor de deur staat die een doorbraak zou kunnen betekenen.

 

Shakespeare begreep dit ook al toen hij schreef: ‘Onze twijfels zijn verraders en ze zorgen dat we het goede dat we vaak zouden kunnen bereiken, verliezen door de poging te vrezen.’

 

Doorzettingsvermogen is daarom een essentiële sleutel tot succes en een optimistische houding is de sleutel tot doorzetten.

Een optimistische houding is eigenlijke een “verklaringsstrategie”, waarvan je niet weet of het waar is. Met andere woorden, als dingen fout gaan, verklaart een pessimist dat in het licht van zijn eigen fundamentele ontoereikendheid, waardoor hij zichzelf demotiveert en toekomstige pogingen moeilijker maakt. Een optimist daarentegen geeft een interpretatie die aanzet tot leren en zich aanpassen en tot nieuwe pogingen om te slagen. Optimisten vatten een zogenoemde tegenslag niet persoonlijk op en ze zien de invloed van de externe factoren op hun problemen wel degelijk. Ze romantiseren de situatie niet, ze verbloemen niet, ze stoppen het niet onder de mat. Ze zien succes en geluk als hun normale toestand. Negatieve gebeurtenissen beschouwen ze als tijdelijke ongelukjes op de weg naar onvermijdelijke vooruitgang. Ze zien negatieve gebeurtenissen als geïsoleerde verschijnselen, zoals wolkjes die aan de hemel verschijnen, waar ze iets van kunnen leren en weer overwaaien. Ze identificeren zichzelf niet met deze gebeurtenissen. Een optimist gelooft dat er veel meer te zien is dan wat hij nu kan waarnemen.

 

 

Gedachteoefening

 

- Hoe bekijk jij je tegenslagen, pech en fouten?

- Is het woord en het idee ‘dat is onmogelijk’ een feit of een uitdaging voor jou?

- Blijf jij liever langs de kustlijn van het bekende, zelfs als je ontevreden bent met de (emotionele) toestand waarin je verkeert?

- Heb je de moed om vanuit je visie en je geloof te handelen in plaats vanuit je interpretaties van de toestand?

- Kan je geloven dat er veel meer talenten en kwaliteiten aanwezig zijn bij de jongeren dan wat zich nu aan de oppervlakte manifesteert?

 

 

 

Dat een kind zich van een verlies afwendt, is begrijpelijk.
Maar een volwassene moet zich op een bepaald moment omdraaien
en verlies en mislukking onder ogen zien
om ruimte te maken voor een grotere volheid van het leven.

MARIANA CAPLAN

 

Successen zijn vervelend want zij bevestigen slechts wat je al weet.
Mislukkingen zijn veel interessanter omdat zij aangeven waar je iets nieuws kunt leren.

RICHARD BANDLER

 

Mislukking is de moeder van succes.

LAO-TSE

 

Mislukkingen? Dat zijn geen mislukkingen.
Ik ken nu duizenden manieren
waarop je geen gloeilamp kan maken.

THOMAS EDISON

 

Er kwam een ogenblik in het leven
 dat de pijn van opgesloten te zijn in een knop
groter was dan de angst om een bloem te worden.

ANAÏS NIN (1903 – 1977)

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 70

 

“Het blad zoekt zijn weg”

 

 

Denk je dat je het universum kunt overnemen? Denk je dat je het naar je hand kunt zetten? Denk je dat je de omstandigheden nu kan verbeteren?

 

Misschien is het de moeite waard om juist minder actie te ondernemen, om minder te willen ingrijpen, om minder te trekken en te duwen, te porren en te overtuigen.

Misschien zal alles zich soepeler en eleganter ontwikkelen, net omdat we minder streven naar perfectie en meer liefdevol aanvaarden wat er is. Misschien ontvouwt het leven zich dan veel sneller in de richting van de volmaaktheid.

 

Ik geloof dat we de behoefte aan controle dienen op te geven en meer moeten toestaan om ons over te geven aan de dingen die zich voordoen. Oordelen en frustraties zullen dan snel plaats maken voor positieve energie en milde aandacht.

 

Als we zelf minder ‘de baas’ willen zijn over de situaties en meer erkennen dat alles zich zal ontwikkelen op zijn tijd, op zijn tempo en op zijn plaats.

Ik erken natuurlijk ook mijn verlangen om iets te doen aan omstandigheden, maar ik word niet meer boos en handel niet vanuit wrok omdat er nog steeds gepest wordt, omdat er nog steeds vervuiling, aids, honger en oorlog is.

Ik kies ervoor iets te doen vanuit mijn innerlijke wens om liefdevolle en vriendelijke aandacht toe te voegen aan wat er is. Hoe meer ik tussenbeide kom, hoe minder ik geloof in de ander en zijn verantwoordelijkheid daardoor juist begrens. Hoe minder ik ‘actief’ tussenbeide kom, hoe meer ik toon dat ik vertrouw en geloof in het kunnen van de ander. ‘Zo geef ik het de kans om zelf het zonlicht te vinden.’*

 

Het advies van de Amerikaanse schrijfster en poëet Naomi Long Madgett herinnert me in het volgende gedicht eraan om minder te doen maar met meer aandacht aanwezig te zijn:

 

Ik zou de plant niet vleien als ik jou was.

Zo’n overdreven zorg zou hem kunnen schaden.

Laat de grond uitrusten van al dat graven

En wacht tot hij droog is voordat je hem begiet.

Het blad zal heus zijn eigen weg wel zoeken;

Geef het een kans zelf het zonlicht te vinden.*

 

Veel groei wordt gestuit door te veel porren,

Te gretige tederheid.

Wat we liefhebben moeten we leren met rust te laten.

 

 

Gedachteoefening

 

- ‘Moeten’ anderen aan jouw eisen voldoen?

- Ben je ontgoocheld of verklaar je je gekwetst als ze niet uitvoeren wat je met hand en tand hebt uitgelegd?

- Ben je bereid om die d(w)rang los te laten. Ben je bereid vriendelijk aandachtig te zijn voor de ontwikkeling die dat kind nu doormaakt. Ben je bereid te bevestigen dat hij alle tijd krijgt.

- Veeleisend en perfectionistisch zijn voor jezelf en de anderen is een camouflage voor angst; de angst om niet goed genoeg te zijn. Dat creëert bij anderen juist faalangst.

 

 

Negatieve gedachten zijn als cholesterol voor de hersenen.
Zij blokkeren elke groei.

ONBEKEND

 

De eik en de cipres
groeien niet in elkaars schaduw.

KAHLIL GIBRAN (1883-1931)

 

Je kunt niet beletten dat de kraaien van zorg en kommer over uw hoofd vliegen,
maar wel dat ze zich in uw haar nestelen.

CHINEES SPREEKWOORD

 

Je levensverhaal is uniek en precies wat nodig is voor je ontwaken.
Alles is precies zoals het moet zijn.
Er hoeft niets toegevoegd of weggenomen te worden

TONY PARSONS

 

In de school van het leven
ligt de verantwoordelijkheid bij de leerling,
niet bij de leraar.

AL SIEBERT

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 71

 

“De zon gaat niet onder”

Je wereldbeeld omgooien!

 

 

Copernicus’ wereldschokkende onthulling dat de aarde niet het centrum van het universum was, leidde bij velen tot wat wel eens een ‘post-copernicaanse depressie’ wordt genoemd - een geloofscrisis en een angstig zoeken naar betekenis als gevolg van een ingrijpende ‘waarheids’verschuiving. De kerk heeft er zelfs 450 jaar tijd voor nodig gehad om Copernicus heliocentrische visie (tegenover de geocentrische visie) op de wereld te aanvaarden.

 

Misschien kan Copernicus een inspirerende figuur zijn die ons confronteert met onze overtuigingen, onze soms halsstarrige paradigma’s. Hij stelt ons de vraag:

Wat is het centrum van jouw universum? Weet je dat wel zeker?

 

Je maakt altijd gebruik van paradigma’s (overtuigingen) om zin te geven aan je ervaringen en je zelfgevoel te definiëren. Het proces van persoonlijke groei houdt ook in dat je leert de modellen die in het verleden goede diensten hebben bewezen, maar die niet langer nuttig zijn, los te laten. Eigenlijk bestaat je leven uit het opbouwen van een mythe, die gebruiken tot ze niet meer voldoet en dan herboren worden in een groter verhaal. Dat is evolutie en ontwikkeling.

 

Copernicus laat je zien hoe je je kan openstellen voor een groter verhaal. Hij leert je nieuwe concepten en realiteiten in het leven te aanvaarden, zelfs als die alles ondermijnen wat je altijd voor waar hebt aangenomen. Hij laat je ook zien dat je grotere verhalen soms klein beginnen, zelfs één klein storend aspect kan je hele waarheid doen wankelen en leidt zo tot een volkomen nieuw begrip.

 

Vooral zelfbeperkende overtuigingen dienen we los te laten, liefst zo snel mogelijk. Deze overtuigingen stellen grenzen aan wat je wel of niet kunt. Een zelfbeperkende overtuiging doet de horizon van je persoonlijke kosmos krimpen. Het kunnen overtuigingen zijn in de aard van: ‘Ik ben niet creatief’, ‘ ik kan niet zingen’, ‘ik kan me niet oriënteren’, ‘ik ben niet goed in kaartlezen’, ‘ik heb geen geluk in de liefde’, ‘ik ben een pechvogel’, ‘ik ben chaotisch’, enz.

 

Als je deze zelfbeperkende overtuigingen ontdekt en als je als waarnemer objectief kan kijken naar die gedachten, antwoord dan op de volgende vragen:

- Waar komt deze overtuiging vandaan? Wanneer is ze ontstaan?

- Waarom denk ik dat deze overtuiging waar is?

- Welke invloed heeft deze overtuiging op mijn denken, op mijn gevoel en op mijn gedrag?

- Als ik deze zelfbeperkende overtuiging nu eens loslaat en ombuig naar een positieve formulering, hoe zou mijn leven dan kunnen veranderen?

 

Copernicus is een geweldig rolmodel voor het veranderen van beperkende overtuigingen, processen en procedures. Als iets geen vreugde oplevert, is het tijd om je wereldbeeld in vraag te stellen. Misschien is de vakantieperiode een uitgelezen kans om er elke dag bewuster van te worden.

 

 

Gedachteoefening

 

 

Een vooroordeel is moeilijker te splitsen dan een atoomkern.

ALBERT EINSTEIN (1879-1955)

 

Mensen worden het meest bedrogen door hun eigen meningen.

LEONARDO DA VINCI (1452-1519)

 

De waarheid zal je bevrijden.
Maar vóór ze dat doet, zal ze je kwaad maken.

JERRY JOINER

 

Het is beter de waarheid te vertellen
zelfs als sommige mensen van je weglopen,
dan te vertellen wat mensen willen horen
zodat ze bij je blijven.

GARY RENARD

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 72

 

“Verwelkom en vermaak ze allen!”

‘Rumi’

 

 

Oude meesters met een boodschap voor vandaag (1).

 

Mens-zijn is een herberg

Mens-zijn is een herberg,
Elke ochtend arriveert er een ander,
Een vreugde, een depressie, een laagheid,
Een moment van bewustzijn daagt op
Als een onverwachte bezoeker.

Verwelkom en vermaak ze allen!
Behandel iedere gast met eerbied,
Al is het een schare verdriet
Die je huis heftig
Van zijn meubilair ontdoet.

Misschien ruimen ze je huis leeg
Voor een nieuwe verrukking,
De donkere gedachte,
De schaamte,
De boosaardigheid…
 
Treedt ze met een lach, bij de deur, tegemoet
En noodt ze binnen.
Wees dankbaar voor wie er komt;
Ieder van hen is immers gezonden
Als een leidsman{vrouwe)
Van boven…

Jalal ad-Din Muhammad Rumi

 

Meer: ‘Liefde is de weg’

Kwatrijnen van Djelal-oed-din Roemi

Vertaling uit het Perzisch door Sipko A. den Boer

 

 

 

Eeuwenlang was de Perzische dichter en mysticus Roemí (1207-1273) alleen in het Midden-Oosten en Azië bekend. Maar nu heeft ook het Westen hem ontdekt als een van de allergrootste literaire en spirituele persoonlijkheden die de wereld ooit gekend heeft.

 

De levenswijsheid die Roemí in zijn werk tot uitdrukking brengt, openbaart een grote waarheid, namelijk dat al het leven één is.


Het innerlijke pad waarop Mevlânâ (Turks voor 'onze meester') ons wijst, is een weg die door het hart gaat. Roemi heeft als mystiek dichter op geïnspireerde wijze gebruik gemaakt van het woord om zeer diepe, mystieke wijsheden uit de islamitische traditie over te brengen. Toch kwam hij telkens weer uit bij het gevoel dat woorden slechts stof zijn op de spiegel van de `ervaring’. In deze wereld is het zaak het hart te zuiveren, te polijsten en uiteindelijk te vervolmaken als een spiegel waarin Gods kwaliteiten zich weerspiegelen.

 

Het echte weten komt immers uit het hart. We hebben het dan niet over het bloedpompende orgaan of een vaag beeld, maar over een bijzondere kwaliteit van de ziel, de kern van de psyche, de drempel tussen ego en geest, de plaats voor innerlijke openbaringen.

 

 

Gedachteoefening

 

Er zijn geen vrienden of vijanden,
er zijn alleen leermeesters en leerlingen.

ANONIEM

 

Behandel goede mensen goed.
Behandel niet-goede mensen ook goed.
Zo komt goedheid tot stand.

LAO-TSE (604-507 v. Chr.)

 

Wat je kwetst,
zegent je ook.

JALALUDDIN RUMI

 

 

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 73

“Tekens van rijkdom”

 

 

Tekens van rijkdom

De vader van een welgestelde familie nam zijn zoon op een dag mee voor een reis over het platteland. De man had het vaste voornemen om zijn zoon te laten zien hoe rijk en hoe arm mensen kunnen zijn. De man en zijn zoon verbleven een paar dagen op een boerderij van een familie die moeite had om rond te komen.
Toen vader en zoon na een paar dagen weer terugreden naar hun landgoed, vroeg de vader aan zijn zoon wat hij van de afgelopen dagen vond.
"Ik vond het geweldig, vader", zei de zoon.
"Heb je nu ontdekt hoe arm mensen kunnen zijn?" vroeg zijn vader.
"Ja, ik heb veel geleerd", antwoordde de zoon. "Ik zag dat zij vier honden hebben, terwijl wij er maar een hebben. Ik zag dat zij een beekje hebben dat doorloopt tot het eind van de wereld terwijl wij een vijver hebben die maar tot halverwege de oprit komt.
Wij gebruiken lantaarns, terwijl zij iedere nacht naar de sterren kunnen kijken en ons landgoed loopt maar tot aan de weg, terwijl zij de wereld tot aan de horizon hebben. Wij hebben bedienden die voor ons zorgen, terwijl zij voor anderen zorgen. Wij hebben muren om ons landgoed staan om ons te beschermen, terwijl zij vrienden hebben om hen te beschermen."
De vader zweeg verbijsterd. Toen sprak zijn zoon: "Dank je dat je mij hebt laten zien hoe arm we eigenlijk zijn."

Een Arabisch verhaal

 

 

Gedachteoefening

 

Wat echt is, kan niet gezien, gehoord, gedacht of begrepen worden.
Je ziet alleen je eigen ogen en hoort je eigen oren.
Je reageert op de wereld van je verbeelding.

BYRON KATIE

 

Waar een oordeel begint,
eindigt de waarneming.

BERTHOLD GUNSTER

 

Zitten, glimlachen, naar de dingen kijken en ze werkelijk zien,
dat vormt de basis van vredeswerk.

THICH NHAT HANH (1926- )

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 74

“De Glazen Zwaan”

 

 

De Glazen Zwaan dreef over het water tussen twee oevers. Voor haar zag ze water, achter haar, onder haar, en boven haar de stralende zon. Als ze naar de ene kant keek, zag ze een oever met helemaal niets. Niets te horen, niets te zien, niets te voelen.
Aan die kant heerste Koning Stilte. Er was niemand die dat zag, behalve zij.
Aan de andere kant, op die andere oever was het een drukte van belang. Drommen mensen hoopten zich op, op bepaalde plaatsen alsof daar iets bijzonders te zien was.
'Welke kant van de twee oevers zal ik eens opgaan: de stille of de drukke,' dacht ze.
'Laat ik de drukke maar eens proberen,' en als vanzelf gleed ze zo de oever van de drukke kant op.

Daar zag ze een grote ouderwetse grammofoon, zo één met een koperen hoorn waar het geluid uit komt. Die bleef maar vertellen wat hij allemaal in zijn leven voor muziek had gedraaid. 'Wat een druk mannetje.' En een fluitketel die maar bleef vertellen voor wie ze allemaal water voor de thee had gekookt. En ook nog een kiezelsteen die maar bleef vertellen over wie er over hem heen had gelopen. 'Wat een drukte,' verzuchtte de Glazen Zwaan.

Toen zag ze nog meer mensen in een kring om iemand heen staan en ze besloot ook te gaan kijken. Naderbij gegleden zag ze een jongetje met vuurrood haar en gekleed in rode en gele kleren. Hij riep: 'Kom eens kijken. Ik heet Vuur, ik kan deze strohalm zo in brand zetten!'
Iedereen wilde dat wel eens zien. Maar hoe hij ook probeerde en probeerde, met hard praten, met kwaad zijn, met gekke gezichten te trekken, met op zijn handen te gaan staan, met hocus-pocus. Het lukte hem niet.
Op een andere plek, waar ook veel mensen omheen stonden was nog een jongen bezig. Hij had wit haar en nevelkleurige kleding aan en riep: 'Kom eens kijken wat ik kan. Ik heet Lucht en ik kan alles op de hele wereld wegblazen.' Terwijl hij het zei, dwarrelde er een strohalm voor zijn voeten. 'Blaas die strohalm dan maar eens weg,' riepen de mensen lachend. Maar tot zijn eigen verwondering en die van de mensen om hem heen, met hocus-pocus ging het niet.

De Glazen Zwaan keek het allemaal eens aan en dacht: 'Wat een druktemakers allemaal.'
Toen kwam er een man naar haar toe met heel grote spierballen. Ze zag zo al dat hij geweldig sterk was en iedereen in de omgeving zag zijn kracht en was vol bewondering en ontzag.
'Dag Zwaan,' zei hij, 'begrijp jij dit allemaal?'
'Ja zeker,' zei de Zwaan. En met galmende stem, zodat iedereen haar hoorde zei ze: 'In de drukte kan niets geschapen worden, omdat het daarin al helemaal vol is met allerlei dingen. Niets kan er dan meer bij.
Vanuit de Stilte worden de dingen geschapen, gebeuren de wonderen zoals het waaien van de wind en de geboorte van de vlam, het vuur.'

Toen zei Glazen Zwaan: 'Wie wil kan met me mee gaan naar de andere kant van de oever, dan gaan we thee drinken bij Koning Stilte.'
En iedereen ging mee naar de andere kant van de oever, ze liepen achter de glijdende Glazen Zwaan aan. Zij zagen ineens de zon uit haar schijnen; zij straalde.
Zo, vol helderheid, hielp ze de mensen de overkant over. Ze mochten op haar rug zitten en voeren zo mee.

Bij Koning Stilte is het stil, zo stil dat hij eigenlijk niet bestaat. Maar toch is hij er wel.
Tegen de jongens met het vuurrode en witte haar zegt hij: 'Het wonder kan niet uit drukte komen. Het komt uit Stilte. Denk eens aan niets, aan niet iets.'
En de jongens deden wat hen gezegd werd.
En ... de strohalm verbrandde en de andere strohalm werd hoog de lucht in geblazen.
'Zie je,' zegt de Koning, 'je bént het vuur al en je bént de wind al. Je hoeft er niet over na te denken.'
Toen was iedereen stil en het wonderlijke gebeurde.

Met dank aan dr. Douwe Tiemersma

Douwe Tiemersma (1945) was enige jaren biologiedocent en daarna docent wijsgerige antropologie en interculturele filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Sinds de beginjaren ‘70 geeft hij lessen yoga en meditatie en vanaf 1980 in non-dualiteit (advaita). Hij leidt het Advaita Centrum in Gouda.

 

 

Gedachteoefening

 

 

Als wat je te zeggen hebt niet mooier is dan de stilte,
zwijg dan.

ARABISCH SPREEKWOORD

 

De stilte is de slaap die de wijsheid voedt.

Francis Bacon (1561-1626)

 

 

"Stilte verlicht je levenspad.

Door niet te spreken, zie je duidelijker."

Mahatma Gandhi (1869-1948) 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 75

“Twee manieren om je leven te leven”

 

 

 

Er zijn twee manieren om je leven te leven; doen alsof niets een wonder is, of doen alsof alles een wonder is. Ik geloof in de laatste manier.


Albert Einstein

 

 

Waar je ook naar kijkt, naar een boom, naar je vrouw/man, naar je kinderen, naar je buurman, naar de rivier, naar de sterren aan de nachtelijke hemel, naar het licht op het water of de vogel in de lucht, naar wat dan ook, altijd verloopt dit via de waarnemer, het ‘Ik’.

 

Die waarnemer die tegelijk beoordelaar, denker, ervarende en zoekende is, ‘kan’ zich bewust zijn van de mogelijkheid om er verwondering en dankbaarheid in te zien. Het besef deze keuzemogelijkheid te hebben, geeft ons MENS toch een ongelooflijk voorrecht. We kunnen kiezen of we ons laten leiden door oude patronen, geconditioneerd denken en automatische reflecties.

 

Ik zie, in mijn innerlijke matrix dat de waarnemer graag oplet, oordeelt, controleert, aanvaardt, verwerpt, straft, bedwingt en vormt. Ik kan me heel diep bewust zijn van die waarnemer, die denker in mezelf, want hij is uiteraard het product van het denken.

Het idee ‘dat-hebben-we-al-gehad’ of ‘dat-ken-ik-al’ heeft onmiddellijk zijn effect op mijn toestand van zijn. Maar ik kan ook beslissen of ik een op het eerste gezicht herkenbare toestand als nieuw te zien. Kijk wat er dan gebeurt?

 

Daarbij beseffen dat het denken er altijd eerst is en niet de waarnemer of de denker, schenkt mij de vrijheid om in volledige aandacht te kiezen voor het loslaten van deze patronen en te kiezen voor verwondering.

 

Er ontstaat vrede en vreugde in dat wat voor anderen saai en vervelend is. Dus zoals Einstein in het openingscitaat schrijft, kies ik voor het cultiveren van de verwondering.

 

 

 

 

Gedachteoefening

 

 

Wij sterven als ons leven niet meer wordt verlicht
door het constante licht van de dagelijks hernieuwde verwondering
waarvan de bron voorbij alle rede ligt.

 

DAG HAMMARSKJÖLD (1905-1961)

 

Voor mij is elke kubieke centimeter ruimte een wonder...
Welkom is elk orgaan en elke denktrant...
Geen centimeter, noch een partikel van een centimeter is verfoeilijk...

 

WALT WHITMAN (1819-1892)

 

 

Bij elke inademing breng ik rust in mijn lichaam.
Bij elke uitademing glimlach ik.
Ik blijf in het moment van nu
en ervaar het grote wonder van dit moment.

 

THICH NHAT HANH (1926- )

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 76

“Ons verzet tegen het kwaad”

Verbloemen, wegvegen of …

 

 

 

 

Jezus zie: ‘Verzet je niet tegen het kwaad.’ In hedendaagse bewoordingen zou hij misschien gezegd hebben: ‘Verzet maakt het alleen maar erger.’

 

Paul Ferrini zei: ‘Je belangrijkste lessen zijn de lessen waar je je het meest tegen verzet.’

 

Stel dat je boos op iemand bent en je probeert je boze gedachten te ontkennen of te verdringen. Je slaagt er misschien wel in om ze te vervangen door liefdevolle gedachten omdat je nu eenmaal denkt dat dat beter is voor je. De kans is groot dat je boosheid ergens in je psyche blijft voortleven ook al doe je alsof het niet zo is.

 

In feite is het in dit geval een voordeel als je er niet in slaagt, want dan moet je met de woede aan de slag. Dit betekent dat je de boosheid erkent en je zoekt uit wat de directe aanleiding was, welke behoefte in jezelf zich zo tekortgedaan voelt, enzovoort.

 

Je kunt je woede niet transformeren door hem te verdringen of te verbloemen. Je kunt ze wel transformeren door begrip en inzicht. Dit betekent heel concreet dat je

1. erkent dat er boosheid in jou aanwezig is,

2. er emotioneel afstand van neemt en ernaar kijkt,

3. het onderscheid ziet tussen ‘boosheid in jou’ en niet ‘ik ben die boosheid’ (geen identificatie ermee)

4 je de vraag stelt wat je te leren hebt

5. ze dan vriendelijk goede dag zegt en laat overwaaien zoals een wolk aan de hemel.

 

Het is belangrijk om te beseffen dat je negatieve gedachten en emoties niet kan wegstoppen, ze keren in een hogere frequentie terug op een volgend onbewust moment. Bij de eerste tekenen van grote stress komt misschien zelfs het behang van de muur.

Het is de kunst om oog in oog te staan met wat je gewaarwordingen en er met mededogen mee om te gaan.

 

 

 

Gedachteoefening

 

 

Als je tegen iets vecht, zit je eraan vast.
Zolang je ertegen vecht, geef je het macht.
De macht die je eraan geeft is evenredig aan de kracht
die je gebruikt om je ertegen te verzetten.

ANTHONY DE MELLO (1931-1987)

 

Het enige wat je bindt aan je pijn en ongemak,
is je verzet ertegen.

ISAAC SHAPIRO

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 77

“Onvrede over dat wat is

 

 

 

Als we denken/zeggen dat we ontevreden zijn, waar zijn we dan eigenlijk ontevreden over? Wat betekent het ‘ontevreden zijn’ over iets of iemand? Hoe gaan we met ‘ontevredenheid om? Misschien heeft ze ons meer te leren dan we vermoeden!

 

Uiteraard zijn we eigenlijk altijd ontevreden over dat wat is. Zo simpel kan het zijn.

Dat wat is kan het nieuwsbericht zijn dat een weergave is van de maatschappelijke orde, dat wat is kan onze relatie zijn, dat wat is kan zijn hoe we over onszelf denken, dat wil zeggen al het veroordelende, het kwalijke, de ambities, de frustraties, de ontelbare angsten.

 

We denken dat we als we ons daarvan kunnen afkeren een antwoord op onze onvrede zullen vinden. We zijn dus steeds op zoek naar een manier, een middel om dat wat is te veranderen, want daar houdt ons denken – het ego - zich graag mee bezig. Als ik ontevreden ben en een manier of een middel wil ontdekken om terug tevreden te kunnen zijn, houdt mijn geest zich bezig met het middel, de oplossing, de manier en het toepassen daarvan om tot tevredenheid te komen.

 

Omdat we snel onvrede willen oplossen en opruimen - want onvrede is niet prettig en daar willen we zo snel mogelijk van af – komen we niet te weten wat achter die onvrede ligt. Het enige wat ons bezighoudt, is weg te komen van die vlam, die verschroeiende ongerustheid.

 

Dat is natuurlijk enorm moeilijk, omdat onze geest, ons ego, nooit tevreden is met wat hij ziet als hij dat wat is bekijkt. Altijd wil hij dat wat is in iets anders omzetten. Het proces van veroordelen, argumenteren, rechtvaardiging of vergelijking verloopt automatisch.

 

Maar … is onvrede niet van wezenlijk belang? Is het niet een teken van een groter bewustzijn als we onvrede als een deel van het leven kunnen aanvaarden. Moet onvrede niet eerder aangemoedigd worden, omdat het een kans is om een terrein in onszelf te verkennen en te onderzoeken en dus te groeien?

 

Als onze geest in staat is dat wat is te bekijken zonder te vergelijken, zonder oordeel erover, zonder de wens het in iets anders om te zetten, dan ontstaat er een innerlijke vrede die niet door het ego wordt gedirigeerd. Deze innerlijke vrede ontstaat uit een volwassen en hoger bewustzijn dat geen onderscheid meer maakt tussen wat leuk en niet leuk is. Een volwassene is niet bang van de onvrede, hij houdt haar graag levend, smeulend en veerkrachtig want dan valt er weer veel te ontdekken.

 

 

 

 

Gedachteoefening

 

- Hoe ervaar je je nieuwe baan, je nieuwe klas, je nieuwe taak?

- Helt het over naar vrede of onvrede?

- Kan je van op een afstand kijken naar die onvrede? Durf je ze recht in de ogen kijken. Dan kan je op onderzoek gaan naar welke oordelen je over jezelf en de andere(n) velt.

- Is ‘onvrede’ niet essentieel om te groeien en te evolueren?

- Wat doe je ermee? Wat kan je hieruit leren?

 

 

 

 

Wie in vrede wil leven, moet zichzelf vaak geweld aandoen.

Cees Buddingh

 

 

Vrede kan niet bewaard worden door middel van strijdkracht. Het kan alleen bereikt worden door middel van ons verstand.

Albert Einstein

 

 

Zitten, glimlachen, naar de dingen kijken en ze werkelijk zien,
dat vormt de basis van vredeswerk.

THICH NHAT HANH (1926- )

 

 

Ontwapening in de wereld
 begint bij ontwapening in je geest.
De enige hoop op vrede is in ons.

DE DALAÏ LAMA

 

 

Vergeef jezelf als je geen vrede hebt.
Op het moment dat je je onvrede volkomen aanvaardt,
verandert je onvrede in vrede.

ECKHART TOLLE

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 78

“De dans van acceptatie”

 

 

 

Acceptatie is een levenslange dans. Hoe meer je het doet, des te beter word je erin. Maar perfect dansen doe je nooit.

 

Soms word je moe en dan roep je: ‘Ik dans niet meer.’ Of anders geformuleerd: ‘Nu heb ik er genoeg van.’ Maar dan, onverwacht, word je verliefd of iemand doet je een aantrekkelijk voorstel dat te mooi is om waar te zijn.

 

Hoe hevig je het ook probeert, hoe prachtig het moment is of hoe hard je ook klaagt, je kunt de dans niet stopzetten. Net zoals je je adem niet kunt stopzetten, kan je de dans van het leven niet stoppen.

 

Je kunt er wel over beslissen hoe je je dans uitvoert. Bij het dansen horen natuurlijk ook bewegingen die minder elegant en soms zelfs bruusk zijn. Je kunt dat fouten noemen of onvolmaaktheden. Sommige mensen beseffen niet dat ze zelf hun dans bepalen. Ze zoeken liever oorzaken in de buitenwereld die hun dans nog moeilijker maakt. Hun relatie loopt ten einde, hun kinderen beantwoorden niet aan hun verwachtingen, de wereld is niet zo rechtvaardig als ze verhoopt hadden en ze piekeren zich suf. Ze zijn ontgoocheld in de dans en voegen er dagelijks hun eigen frustratie aan toe zodat de dans steeds stugger verloopt.

 

Soms nemen we de dans ook een tikje te serieus. Dan vergeten we dat we dit leven op deze aarde gekregen hebben om te leren. We kunnen het ook wat luchtiger opvatten, een stapje terug doen, en een beetje meer bewust genieten van de dans zelf. Als je niet leert af en toe om jezelf te lachen, ook om je eigen dwaasheden, wordt je ontwikkelingsweg zwaar en drukkend.

 

Hoe ongelukkiger je bent, des te zwaarder valt je de dans, omdat je dan met je ongeluk moet dansen. Dat gaat nu eenmaal niet zo soepel en elegant. Daar houd je veel blauwe plekken aan over.

 

Daarom is acceptatie zo belangrijk. Hoe meer je het leven zoals dat zich ontwikkelt, leert te accepteren met zijn vreugde en zijn verdriet, des te gemakkelijker en eleganter wordt de dans.

 

 

 

 

 

Gedachteoefening

 

- Wat vind je moeilijk om te accepteren?

- Wat denk je over jezelf en de anderen als je vindt dat de dans (het leven) niet zo mooi is, als je het leven onrechtvaardig vindt?

- Welke invloed heeft deze houding op je gemoedsgesteldheid en op je doel dat je wenst te bereiken?

- Kan je accepteren dat de dans van je leerlingen vaak niet zo volmaakt is? Hoe reageer je dan? 

 

- Als je het leven niet accepteert zoals het is, beperk je jezelf en draag je bij aan de klaagcultuur.

- Als je het leven wel accepteert zoals het is, blijft er een bron van energie die stimuleert en ruimte geeft aan vernieuwing, creativiteit en groei.

 

 

 

 

 

 

Het leven is niet als een trein die over rails loopt, maar als een rivier die zich door het prachtige landschap slingert naar zee.
Osho

 

 

De levensdraad blijft gelijk, of we hem nu lachend of huilend afwikkelen.
Japans spreekwoord

 

 

De meeste energie verspillen we met het bevestigen van onze belangrijkheid.
Carlos Castaneda

 

 

"Zoals een zeeman zijn angst opheft door de storm te accepteren, lost de wijze zijn angst op door alle dingen te accepteren."

Tao Meng

 

 

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 79

“Vrijkomen uit de gevangenis van de evidentie

 

 

 

Als je drie warme maaltijden per dag krijgt en een bed hebt om in te slapen, heb je geen zin om over vrijheid te praten. Als je auto voor de deur geparkeerd staat en je maandloon weer netjes op je bankrekening terecht komt, dan heb je geen zin om over levensvragen na te denken.

Het maakt niet uit dat een ander je dag indeelt: zegt wanneer je moet eten, wanneer je aan lichaamsbeweging moet doen, wanneer je moet gaan slapen. Het maakt niet uit dat je kamerdeur elke avond op slot wordt gedaan.

 

De gevangenis van het automatische en evidente leven doet je indommelen en wiegt je in de slaap van ‘de evidentie’.

Het idee zonder al deze voorzieningen te moeten leven jaagt je angst aan. Je weet niet hoe je buiten je cel van ‘de evidentie’ moet overleven.

 

Maar denk eens na over het volgende: op een dag komt de bewaker en hij haalt de deur van het slot en zegt dat het tijd is om te vertrekken. En dan moet je vertrekken, of je wilt of niet. Ook al ga je op je knieën liggen en smeek je of je mag blijven, je moet vertrekken.

 

Onder die omstandigheden moet je jezelf slechts één vraag stellen, en die luidt:

‘Ben ik op die dag voorbereid, en zo niet, waarom niet?”

 

 

 

 

 

Gedachteoefening

 

- Wie zal je zijn als je zekerheden van het evidente leven plots door elkaar gehaald worden?

- Noteer voor jezelf eens de kwaliteiten en de overtuigingen die je wenst overeind te houden ook al wordt er ernstig aan de boom van je zekerheden geschud?

- Hoe gehecht ben je aan mensen, dingen, overtuigingen?

- Welke illusies neem je voor waar?

- Hebben we wel ergens recht op of dienen we niet dankbaar te zijn voor elk geschenk dat ons gegeven wordt?

 

 

 

 

Het lichaam is een gevangenis
voor wie niet van zijn lichaam houdt.
Het leven is een gevangenis
voor wie niet van het leven houdt.
De wereld is een gevangenis
voor wie niet van de wereld houdt.
De gevangenis is een gevangenis
voor wie de gevangenis niet aanvaardt!

ANONIEME GEVANGENE, GECITEERD DOOR JACQUES CASTERMANE

 

Als de moeilijkheid komt,
is het te laat om zich voor te bereiden.

SENECA (5-65)

 

Hoe meer je een kenner wordt van dankbaarheid,
hoe minder je slachtoffer bent van wrok, depressie en wanhoop.
Dankbaarheid werkt als een elixir
dat langzaam de harde schaal van je ego zal oplossen,
de behoefte om te bezitten en te controleren,
en dat je zal transformeren tot een edelmoedig wezen.
De ervaring van dankbaarheid brengt ware spirituele alchemie voort
en maakt ons grootmoedig en groot van geest.

SAM KEEN

 

 

 

>> terug naar inhoudsopgave

 

 

 

 

 

 

 

 

De wekelijkse gedachte 80

 

“Het rijk van moeten

 

 

Stel jezelf eens voor dat je een groot rijk bent. Je hebt het niet alleen, je bent het ook. Je dient het te besturen, te kennen, erin te werken en te leven.